أبان بن عیاش از سلیم بن قیس هلالی نقل می کند که گفت: از ابوذر و سلمان و مقدا شنیدم که می گفتند: ما نزد رسول خدا ص نشسته بودیم و جز ما ی آنجا نبود. سه نفر از مهاجرین که همگی از اهل بدر بودند[1] به حضور حضرت ص وارد شدند.

در این هنگام رسول خدا ص فرمودند: امّتم بعد از من به سه فرقه تقسیم می شوند؛ فرقه ای که بر حق ­اند و مَثَل آنان مَثَل طلای سرخ است که هرگاه آن را با آتش قالب بگیری بر خلوص و عیار آن افزوده می گردد و شان یکی از این سه نفر(یعنی علی ع) است.

و فرقه ای که اهل باطل­ اند و مَثَلشان، مثل آهن آ است که هرگاه آن را وارد آتش کنید بر کثیفی و ناخالصی آن افزوده می شود و شان هم یکی از این سه نفر(یعنی ابوبکر) است.

فرقه سوم که گمراه و متحیّرند، نه به سوی حق می روند و نه به سوی باطل، آنان نیز یکی از این سه نفر (یعنی سعد بن وقّاص) است.

سلیم می گوید: از سلمان و ابوذر و مقداد پرسیدم: آن سه نفر کیستند؟

در جواب گفتند: حق و هدایت علی بن طالب ع است و گمراهانِ متحیر سعد (ابن وقاص) است، و اما از نام بردن نفر سوم إباء د و بر اثر اصرار من فقط با کنایه او را به من شناساندند و من منظور آنان را فهمیدم.[2]


[1] - آنگونه که از متن حدیث به دست می آید آن سه نفر عبارت بودند از: علی بن طالب(ع) و ابوبکر و سعد بن وقاص.

[2] - کتاب الفبای شیعه اسرار آل محمد(ص)، سلیم بن قیس هلالی، نشر آرام دل، ترجمه محمد اسکندری، حدیث سی و هشتم، ص 286