حمایت از منافقین ناکارآمدی ت را درمان نمی کند.
متأسفانه بخشی از سخنان رئیس جمهور در 22 بهمن نشان داد فهم درستی از گفت وگوی ملی و منافقین جدید ندارد.
رو مه رس درباره این تحلیل نوشت: مردم انقل ایران در تماشایی ترین حضور حماسی، ورود به دهه چهارم انقلاب ی را جشن گرفتند. دشمنان انقلاب که 40 سال است چهار چشمی حضور مردم را از زمین و آسمان رصد می کنند، به خوبی دیدند خیابان ها و حتی کوچه های ا و روستاها مملو از جمعیت برای تکریم و تعظیم ، انقلاب، (ره) و ی بود.
بر سر راه اتحاد و همگرایی ملت در همه لایه های قومی، مذهبی، نژادی، ملی و... هیچ مانع و رادعی نیست. ملت ایران یکپارچه عزم آن دارند که شکوه و عظمت و عزت ایران را حفظ کنند و در برابر دشمنان بایستند.
اینکه عده ای از واژه مقدس «اصلاحات» یک راهبرد برای مقابله با نظام، و انقلاب بسازند و در دو نبرد نرم علیه انقلاب به عنوان سرباز پیاده نظام عمل کنند و تا مرز محاربه به پیش بروند، از شگفتی های روزگار انقل ماست!
انی که اصلاحات را نه برای اصلاح امور مردم بلکه بهانه ای برای قرار گرفتن در برابر انقلاب و نظام قرار دهند، در حقیقت به نوعی بازتولید نفاق روی آورده اند و پشت سر منافقین و ضد انقلاب حرکت خواهند کرد.
جماعتی که در فتنه 78 و 88 نقش داشتند، حالا شیپور گفت وگوی ملی را به صدا درآورده اند بی آنکه بگویند گفت وگو، در مورد چه و برای چی؟ یکی از همین جماعت نیست بلند شود و صادقانه به اهل همین فراخوان بگوید اگر ما اهل گفت وگو هستیم چرا در دو فتنه 78 و 88 تا سرحد محاربه با نظام پیش رفتیم و باب هر گفت وگویی را در سطح ملی در چارچوب قانون اساسی بستیم؟ یکی نیست از همین جماعت اهل گفت وگوی فعلی و اهل محاربه قبلی به این سؤال پاسخ دهد؛ وقتی شما در شورش علیه جمهوریت و یت نظام فریاد می زنید؛ - «انتخابات بهانه است، اصل نظام نشانه است» و «مرگ بر اصل »، چه مبحثی دیگر باقی می ماند که در باره چند و چون آن گفت وگو، آن هم در سطح ملی صورت گیرد؟
متأسفانه بخشی از سخنان رئیس جمهور در مراسم 22 بهمن نشان داد وی فهم درستی از گفت وگوی ملی ندارد. او شناخت درستی از منافقین جدید که از قطار انقلاب در فتنه 88 پیاده شدند، ندارد. پیاده «شدن» آنها را پیاده « » از سوی انقل ون ترجمه می کند! او عربده کشی و اعلام جنگ آنان با جمهوریت و یت نظام را توسط نامحرمان و تجدیدنظرطلبان، نادیده می گیرد. این کژ شی در درک مصالح و امنیت ملی تا کنون هزینه های زیادی در مدیریت داخلی و سیاست خارجی و نیز اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی بر روی دست مردم و نظام نهاده است. رئیس جمهور به جای پاسخگویی به افکار عمومی در مورد عدم اجرای 80 درصد بودجه ای که خودش لایحه آن را به مجلس داده، مطالبی می گوید که مسموع نیست. رئیس جمهور در حالی که اساساً اصل 54 و 55 قانون اساسی را انکار می کند و جایگاه دیوان محاسبات را در قانون اساسی نادیده می گیرد، سخن از پاسداشت اصل 59 قانون اساسی(همه پرسی)، که در حیطه وظایف قوه مقننه می باشد، به میان می آورد.
بارِ سوگند ریاست جمهوری در پاسداری از نظام و انقلاب و بر دوش آقای سنگینی می کند. او با این دست فرمان، آن هم در تماشایی ترین و حماسی ترین حضور مردم در جشن های 40 سالگی انقلاب نشان دادکه بیراهه می رود. اصل 59 قانون اساسی دردی از ناکارآمدی او در پاسخ به مطالبات حقیقی مردم دوا نمی کند.