شخصی از یاران صادق علیه السلام می گوید: «نزد صادق علیه السلام رفتم، دیدم حضرت می خواند. بعد از ، در سجده مناجات کرد و برای زوار قبر حسین علیه السلام بسیار دعا کرد. وقتی مناجات حضرت تمام شد، عرض : فدایت شوم! آنچه من از شما شنیدم، اگر هم برای انی بود که خدا را نمی شناسند، گمان می به آتش دوزخ دچار نمی شوند! به خدا که آرزو حسین علیه السلام را زیارت می و حج (مستحبی) انجام نمی دادم! حضرت در پاسخ فرمود: تو که به قبر سیدال علیه السلام نزدیک هستی، چرا به زیارت او نمی روی؟ عرض : من نمی دانستم که مسئله به این عظمت است. حضرت فرمود: «دعا گویان زوار حسین علیه السلام ، در آسمان از دعاگویان او در زمین بیشترند. زیارت را ترک مکن. هرکه آن را ترک کند، آن قدر حسرت می برد که آرزو می کند که قبر حضرت، نزد او می بود.» و سپس حضرت دوباره به تمجید زایران حضرت حسین علیه السلام و بیان فضایل آنان پرداخت.

پایگاه اطلاع رسانی حوزه