به مناسبت 12 محرم، سالروز شهادت زین العابدین علیه السلام(بنا به روایتی)
گفت و گو با حجت ال عباس جعفری فراهانی

حضرت علیّ بن الحسین، ملقّب به سجّاد و زین العابدین (ع) در نیمه جمادی الآ سال 38 هجری (به قولی 36 هجری)، در مدینه منوره (بنا به قولی در کوفه) به دنیا می آیند و مدت عمر شریف و زندگی ایشان 57 سال (59 سال) بود که مدت 2 سال را در کنار جد بزرگوارشان، حضرت علی بن طالب (ع) و مدت 10 سال در زمان عموی ارجمندش، حضرت حسن مجتبی (ع) و 10 سال هم با پدر بزرگوارشان، حضرت سیّد ال ء (ع) بودند. این بزرگوار در واقعه تاریخی عاشورا، در کنار حسین (ع) حضور داشتند که به دلیل بیماری (تب شدید)، نتوانستند در جنگ شرکت کنند. چهارم، با رفتارها و روشن گری های دقیق خود در قالب دعا و بیان حقوق، مشکلات و بیماری های فرهنگی و اجتماعی زمان خود را که به دست خلفای ناصالح و ستمگر و کارگزاران بد رفتار آنها به وجود آمده بود، از میان برده و به وظائف ی و ت خود به طور شاسیته عمل د. این سیره و عمل سجاد (ع) در واقع، یک جهاد فرهنگی، و اجتماعی بود که می باید، شیعیان به خوبی با زوایای پنهان آن آشنا شوند. آن بزرگوار در سال 95 هجری قمری با توطئه ولید بن عبدالملک (حاکم جبّار و ستمگر اموی) به شهادت رسیدند.
image result for ‫ø§ù ø§ù ø³ø¬ù‘ø§ø¯â€¬â€Ž
حجت الإسلام عباس جعفری فراهانی در گفت و گوئی به نقش این بزرگوار در قبل و بعد از واقعه خونین عاشورا پرداخته است.
این پژوهشگر امور دینی اظهار داشت: یکی از موضوعات مطرح در مورد سجاد (ع) را منزوی بودن و یا بیمار بودن، ایشان هست و اینکه آن حضرت از تمامی امور جامعه کناره گیری کرده و در انزوا و گوشه گیری زندگی می د. این تصوری کاملاً عوامانه، سطحی، غلط و بیگانه از شه ی و حقائق و مستندات تاریخی است. زیرا این افراد مقام ت را نمی شناسند. ی که به عنوان معرفی می شود باید از یک سری صلاحیت ها و شایستگی هایی برخوردار باشد، مانند: علم و دانش فراوان از یک طرف و شناخت مشکلات و زوایای پنهان حوادثی که در جامعه رخ می دهد. مقام معصوم (ع) بسیار بالاست. (بسیار بالاتر از درک و فهم ما مردم) و این مقام در همه ائمه وجود داشته است. ان (ع) مقام عصمت داشته اند، فرقی هم بین ائمه معصومین (ع) وجود نداشته است (در حدیث آمده: کلّهم نورٌ واحدٌ ...). آنچه متفاوت است زمان ها و مکان ها و موقعیت هایی است که ان در آن قرار می گرفتند و باعث می شد که یک صفت و ویژگی و رفتار خاص و بارز خود را نشان دهد. به تعبیر ی (دام ظله) [در کتاب انسان 250 ساله]، دوران زندگانی و سیره و رفتار ان معصوم (ع) پس از رحلت اکرم (ص) تا آغاز غیبت کبری، که حدود 250 سال می شود به مانند زندگی یک انسانی است که به این مقدار عمر کرده و در هر مدت از زندگانی اش، رفتار خاصی با توجه به شرائط زمان و مکان و ویژگی های آن انجام داده است.
حجت ال جعفری فراهانی افزود: مثلاً اتفاقاتی که در زمان علی (ع) رخ داد فقط مخصوص زمان ایشان بود. پس ایشان با همان علم و دانش تصمیم گیری می د که حسن (ع) و حسین (ع) و بقیه ائمه (ع) در زمان خود و با شرایط زمان خودشان. نکته حائز اهمیت این است که باید توجه به مقام داشت که متأسفانه خیلی از افراد در قضاوت ها، به این نکته توجه ندارند. سجاد (ع) با شرایطی که در آن قرار داشتند بهترین و کامل ترین سیره و رفتار را از خود نشان دادند، که اگر غیر از این بود باید در مقام شک می کردیم.

او با اشاره به این نکته که در زمان واقعه عاشورا، هیچ وظیفه ای از جهت ت بر عهده سجاد (ع) نبوده، تصریح کرد: تا زمانی که قبلی حضور دارد تمام رفتارهای او برای همه شیعیان و حتی بعدی حجت است، سجاد (ع) هم به عنوان یکی از شیعیان و یاران حسین (ع)، موظف به اطاعت از زمان خود، یعنی حضرت حسین (ع) بودند و باید رفتارهای را اطاعت می د. لذا وظیفه ت بر عهده ایشان نبوده است. البته یکی از وظایف خاص سجاد (ع) این بوده که در آن زمان طوری رفتار کنند که بعد از شهادت پدرشان مسئولیت ت را بر عهده بگیرند. لذا سجاد (ع) بنا بر مصلحت و تقدیر خاص الهی، از شب عاشورا، دچار تب شدید و سختی شدند تا نسل ت باقی بماند و وظیفه جهاد از ایشان ساقط بود. موظف بودند در خیمه بمانند و شاهد و ناظر اتفاقات باشند تا بعد از شهادت پدر بزرگوارش، هدایت و ی و ت شیعیان و جامعه را به دست بگیرند.
این پژوهشگر دینی با تأکید بر اینکه قبل از شب عاشورا، هیچ گونه بیماری در دیده نمی شد گفت: ایشان در تمامی مراحل از شروع هجرت حسین (ع) از مدینه به مکّه و از آنجا به عراق و یاری خواستن حضرت ابا عبدالله (ع) از مردم روستاها و ا، مانند سایر اصحاب و یاران ایشان، حسین (ع) را یاری و در یت ها حضور داشتند.
حجت ال جعفری فراهانی، علت وقوع این اتفاقات در کربلا و بعد از آن را دور ماندن مردم و جامعه ی زمان حسین (ع) از فرهنگ ناب ی زمان (ص) دانست و افزود: از یک جهت، معارف قرآنی و سنت صحیح نبوی (ص) از واقعیت خودشان دور شده و برخی بلکه اکثر مردم به معارف قرآنی از عمق جان به باور نرسیده بودند. از طرف دیگر، افرادی که از طرف مردم (به طور غیر واقعی)، زمام حکومت را به دست گرفته بودند به دستورات قرآنی و سنت (ص) عمل نکرده و باعث شدند که مردم را به راه انحراف از مسیر حق و قرآن کشیده شوند و از منظر اعتقادی نیز دچار مشکل شدند. از سوی دیگر، مسایلی مانند دنیا گرایی در اثر فتوحات زیادی که در زمان خلفاء، پیش آمد باعث شد مردم دچار نوعی فراموشی از خدا و آ ت شوند. مشکل دیگر حاکمین فاسد و جنایت کاری مانند عبیدالله بن زیاد و عمر بن سعد بود که با زور سلاح و تهدید مانع شدند تا مردم وارد صحنه شوند. چنان که، وقتی عبیدالله بن زیاد وقتی وارد کوفه شد، چنان وحشتی را بین مردم ایجاد کرد و باعث شد همه افراد در خانه ها بمانند و حسین (ع) حضرت مسلم بن عقیل، تنها ماند. در واقع سجاد (ع) با چنین مردمی رو به رو بودند و شاهد حادثه جان سوز عاشورا و شهادت سید ال ء (ع) و اصحاب و یاران ایشان در روز دهم محرم سال 61 هجری بودند. بعد از این واقعه رفتار سجاد (ع) بسیار حساب شده بود تا توانست بخشی از افکار مردم را آگاه کند و نگذاشت کلیات قرآن و سنت نبوی (ص) فراموش شود.

ادامه در لینک اصلی

https://www.mouood.org/component/k2/item/15366-%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85-%d8%b3%d8%ac%d9%91%d8%a7%d8%af-%d8%b9-%d8%af%d8%b1-%d9%be%d8%a7%d8%b3%d8%af%d8%a7%d8%b4%d8%aa-%d9%86%d9%87%d8%b6%d8%aa-%d8%ae%d9%88%d9%86%db%8c%d9%86-%d8%b9%d8%a7%d8%b4%d9%88%d8%b1%d8%a7.html