باباااا خیلی بی مروتید،

اینو حمید هیراد خونده بود این همه مدت؟

بگو بینم اصن به چه حقی مس ه ش می کردید؟

نامردم نامردای قدیم.

جدی می گم خیلی حسودید. 

این واقعا خوبه.

اصن بگو کل کارای حمید هیراد و کپی و اسکی از این و اون، به حرمت همین یدونه کارش باید از اون همه زرد بازی در امون نگهش می داشتید ای مخاطبا! موزیک بازا! اهل دلا!

من اینو تمام مدت همه جا (دقیقا همه جا!) می شنیدم و هی کیف می ولی نمی دونستم مال حمید هیراده. خیلی خوبه یه آهنگ همه جا تو گوشت باشه بدون اینکه خودت بخوای. که زندگیت هی باش جلو بره ناخواسته. و خودتم روش کنترل نداشته باشی... مثل موسیقی متن می مونه.

خلاصه آقا این تو تا ی تو گوش من بود. تو پارک تو گوش من بود. تو مترو تو گوش من بود. تو دانشگا تو گوش من بود. تو پلی لیست همه بود. تو ماشین خودم حتی، باز تو گوشم بود. تو پاساژا! آرایشگاها! چه می دونم... لب خیابون! چهار راه! تو چشم پزشکی! همه جا تو گوشم بود. یعنی اینقدر .... دقیقا در همین حد همه گیر بود. 

و بذار دوره کنیم شما چی کارش کردید؟ شما آهنگ رو هی گذاشتید و  شیر کردید و باهاش کیف کردید و سر حال اومدید ولی  ازون ور هم زرت زرت به حمید هیراد تیکه زدین و هر هر به جوکایی که توش هیرادو مس ه می خندیدید و ادای کول ها رو در آوردید چون سه چار تا شاعر ازش شکایت و تازه ذهنیت منم از حمید هیراد به گند کشیدید؟ چه طور وجدانتون اجازه داد این حجم از تناقض رو.


هی می گفتم یادم باشه ش کنم.

امشب دوباره شنیدم، بالا ه زدم رو ، دیدم نوشته حمید هیراد. 

اینقدر حالم گرفته شد وقتی فهمیدم که هیچ.

حزب های باد! حزب های باد! خیلی خیلی حزب های باد!!! 

اون روزی که کوه می آد جلوتون باید خیلی سخت باشه واستون.