هشت بهشت زندگی

هشت بهشت زندگی از وب سایت مرجع آن بازنشر شده است. با توجه به جمع آوری خودکار اطلاعات از سطح وب و نمایش آن با ذکر منبع لطفا در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار و مطالب غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب بر روی لینک ‘درخواست حذف’ کلیک نمائید.

این روزا

+ دو روزه بدن درد بدی دارم. سرم ناراحته و سخت شده رتق و فتق امورات


+ بالا ه دو تا کشوی دیگه یدم که کمد رو مرتب تر کنم


+ همشخوابم میاد.چشمام داغه و میسوزه


+ پنجشنبه نوبت دندون پزشکی دارم :((((


+ چرا کلا نه فرصت نوشتن دارم نه نظر گذاشتن؟ تنها هنرم گذاشتن پستای سپاس گزاری تو اینستا است.


+ دلم میخواست راه مامان نزدیک بود و امشب من چیزی نمیپختم. تازگیا آشپزی شده غول مرحله آ .


+ دوباره دو روزه به قدری گُر می کشه بدنم که چند ساعت بعد از انگار چند روزه نرفتم.


+ له ام از بدن درد.


+ کاش همونطور که از ده روز قبل میرن پیشواز محرم و ده روز  مراسم عزاداری برگزار می کنند؛ یک زمانی از سال هم اختصاص میدادن به یک فستیوال شاد و پیشوازش میرفتن و یک نشاطی رو تو جامعه به جریان می انداختن

برچسب ها : این روزا - روزه
این روزا روزه
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
یک روز شگفت انگیز

بالا ه بعد از سه هفته برگشتن از سفر ماه ب فقط ساعت٤ بیدار شد و این یعنی خوابش داره تنظیم میشه دوباره. طفلکی بخاطر سفر رفتن های طولانی  و اجباری کل سیستمش بهم میریزه. مثلا من از شش ماهگی جای خوابش رو از خودم جدا اما یک ماه سفر و کنار من خو دن تمام زحمتهامون رو به باد داده بود.

این میگرن لامصب دست بردار نیست. نمیدونم کی تموم میشه برای همیشه. یکی از بدترین حسهای دنیا اینه که صبح چشماتو باز کنی و ببینی سرت درد می کنه. ساعت چهار که بیدار شدم دیدم سرم چقدر درد می کنه. چند وقتیه که زیاد سردرد دارم. یادش بخیر نیمه دوم بارداریم که کلا میگرن محو شده بود. دلم نمیخواد هی مسکن بخورم اما هم کل سیستمم رو بهم میریزه این دردها و حال تهوع بدی میگیرم. هم از کار و زندگی می افتم هم اصلا تحمل درد ندارم این روزا. خدایا میشه کل دردای دنیا رو حذف کنی و به جز بیماری های جزیی و درمانپذیر بیماریه خاصی رو زمین وجود نداشته باشه؟

وقتایی که درد می کشم دیگه نه لذت می برم از زندگی، نه حرص می خورم از اتفاقای دوروبر مثل گرونیهای الان و بهم ریختگی اوضاع. فقط به یک چیز فکر می کنم؛ اینکه چه کار کنم این درد لامصب از بین بره و دوباره احساس سلامتی کنم. اینجور وقتا می فهمم این که بهترینها را داشته باشی یا نداشته باشی اصلا فرقی نمی کنه چون درد کشیدن نمیگذاره از هیچ چیز زندگیت لذت ببری. اصلا گرونی باشه یا نباشه. اصلا خیلی چیزها اهمیتشون رو از دست میدن چون تو اون لحظه ها فقط بدست آوردن سلامتی برات مهمه.

تنها حسن دلچسب این دردها، حس شیرین بعد از تمام شدن دردهاست. وقتی دردهام تموم میشن یک حس خوشبختی بی انتهایی سرازیر میشه تو وجودم. یک حس عجیب و بشدت دوست داشتنی. یک حسی که دلم میخواد تک تک عزیزانم رو محکم در آغوش بکشم و بگم چقدر خوشبختم از اینکه کنارم هستن و دوست داریم همدیگه رو. یک حس دلنشینی که احساس می کنم تمام دنیا مال دستای من ِ . یک خوشبختی شیرین از اینکه فقط سرم درد می کرده و دردم درمان داشته و با خوب شدنش نگرانیم بابت سلامتیم رفع شده. یک حس عمیق از اینکه چقدر خدا دوستم داره و من چقدر عاشق اش هستم. یک حس پر از هیجان که دلم میخواد می تونستم تو تمام لحظه های زندگیم تو وجودم حفظش کنم . حس این که چقدر برای چیزای کم اهمیت فکر می کنیم و غصه میخوریم و سلامتیمون را با افکار ناخوشایند پایین میاریم. خیلی از حسهای خوبی که در درونم دارم رو مدیون همین حال خوب بعد از درد هستم. با این حال دوست دارم نه من نه هیچ دیگه ای تو این دنیا درد نکشه.

لامصب دم کرده پونه و پولک که دیروز خوردم چنان حرارت بدنم رو بالا برده که تو شب خیس عرق شده بودم. فکر کنم باید دست به دامن خاکشیر و تخم ریحون امثال اینها بشم تا بهتر شم،

ماه خوابش برده. میام تو پذیرایی که یک فکری به حال ناخوشم م. چشمم می افته به قِی ساوا ( تخم مرغ و ما) یی که برای ماه درست و نخورد. زیر کتری رو روشن می کنم.  از سرِ کم تحملی آ ش مسکن می خورم. یک قاشق عسل، کمی دارچین و کمی زنجبیل داخل لیوان می ریزم. کمی آب داغ روش می ریزم. با لیوان معجون رفع تهوع ام میشینم سر میز و شروع می کنم به خوردن قیساوا و نوشتن. همسر زنگ می زنه. از حالم می پرسه. میگم کلا از کار و زندگی افتادم. تا بود بدن درد داشتم حالا هم سردرد. بعد از مهربونی به سبک خودش می گه "ولبهمن" رو فروخته. شرایط یک سرمایه گذاری رو برام توضیح میده و میگه به نظرت چکار کنیم. بهش می گم بد هم نیست ها! از قضیه همه تخم مرغ هاتو تو یک سبد نزار رو استفاده کن. از مهر سرت خیلی شلوغ میشه و فرصتت برای بورس بازی خیلی کم میشه. با شنیدن این جمله انگار تازه یادش میاد که همینطوره. میگه پس همین کار رو می کنم. میخواد خداحافظی کنه که میگم "همسر!" میگه "جونم" می گم:" میدونستی چه حس بی نظیری بهم میدی که باهام م می کنی واسه انجام کارها؟!" با مهربونی خاص خودش میگه:"عشقمی" 

مکالمه که تمام میشه سرم بهتر شده و حس آرامش قشنگی از این همه مهم بودن تو زندگی مشترکمون توی وجودم  وول می خوره.


غ ز ل واره:

+ اینجا زیاد از تفاوتهای فکریم با همسر نوشتم اما همونقدر که یک جاهایی متفاوتیم همونقدر هم یک جاهای دیگه ای شبیه هستیم. الهی همه زوجها خوشبخت و شاد کنار هم لخظه هاشونو بسازند.


+ هورا بالا ه یک پست که به دلم بشینه نوشتم. برم تا ماه اکم خوابه یک کم به کارهام برسم. امروز چی بپزم؟ :))


+ با انجام تمرینهای سپاس گزاری تغییری تو خودتون وزندگییتون حس کردید؟

برچسب ها : یک روز شگفت انگیز - میشه ,چقدر ,تمام ,خیلی ,اینکه ,میگه
یک روز شگفت انگیز میشه ,چقدر ,تمام ,خیلی ,اینکه ,میگه
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
خلاصه طور

+ دندونپزشکی بودم. دندون بسیار سختی بود. ٧ چپ بالا. اثر بی حسی داره میره و ریز ریز درد میکنه. اونقدر بهم سخت گذشت که دفترچه ام رو جا گذاشتم.


+ به جز و شنبه هر روز سردرد داشتم.


+ کل کتابهای کتابخونه رو میز ناهاره تا خونه ت ی شون کنم.


+ دلم کباب برگ حاضر و آماده پدر پز میخواد. کوبیده حتی.


+ دلم یک ناهار دورهمی با خانوادم میخواد. دلم بدجوری تنگ شده. اما مهر شروع شلوغیامونه. هم ما هم خانواده من هم خانواده همسر. عملا نه ما میتونیم بریم، نه اونا میتونن بیان. طفلی ماه که تولدش تو مهر هست. نمیدونم دوتایی برای تولدش چه کنیم. به همسر میگم دوتا از دوستامونو دعوت کنیم اما همسر از اینکه بقیه واسه کادو تو زحمت بیفتن بدش میاد میگه نه. اگر خانواده هامون بودن فرق داشت. دوست رو تو زحمت ننداز. شما بودید چه میکردید؟ کاش س ا اینقدر دور نشده بود و سرش شلوغ نبود تا کیک ماه رو درست کنه. یک کیک خاص و شیک


+ پارسال بعد از مدتها گریه و زاری بابت اینکه نمیتونم از همسر دور شم و نمیتونم خونه ی طولانی بمونم؛ ٢٣ شهریور با همسر راهی ولایت ما شدیم  و ٢٤ ام همسر بدون من برگشت و این شد شروع تنهاییهای همسر و روزهای آ دو جسم در یک بدن. حقیقتا که عجب معجزه شگفت آوریه بارداری.


+ کاش بیشتر مینوشتم. حتی شده روزانه نویسی یا خلاصه طور. نه چیز دیادی از بارداری یادمه نه از این یک سال با ماه بودن


+ از صبح با سردرد بیدار شدم. بعدش بهتر شد اما دندون عزیزم زیر دست حس از خج سرم درومد و باز سردرد. خدا کنه دندونم درد نگیره


+ باز هم حال تهوع همراه با سردرد!


+ ماه خوابه و همسر رفته ید. برم یک کم دراز بکشم.


+ امروز از اون نهادی که از سر حسادت زیرآب همسر و همکارای نخبه اش رو زده بودن بعد از پنج ماه زنگ زدن که دوباره برمیگردی؟! من معتقدم همسر باید روی حقوقش که به نسبت تجربه و سطح علمیش باید ساعتی بالای n تومان باشه پافشاری کنه اما همسر میگه مهم نیست. عجیبه برام. وقتی این همه زحمت می کشی چرا در مورد حقوق هیچی نگی؟ چرا وقتی از شدت فقدان نیروی فوق تخصص و علمی شون باز زنگ زدن که برگردی نباید شرایط جدید رو تو تعیین کنی؟ در حالی که هم مجبوره از زمان بودنش با ما و استراحتش بزنه؟!


+ بالا ه بعد از چند ماه در چالش برنامه ریزی سپید شرکت دادم خودمو. سه هفته است. این بار کوتاه نمیام تا همه ستونهام پر شه


+ این روزا با همه وجود دلم میخواد فدای ماه بشم


+ دندونم داره درد میاد

برچسب ها : خلاصه طور - همسر ,سردرد ,زحمت ,خانواده ,میخواد
خلاصه طور همسر ,سردرد ,زحمت ,خانواده ,میخواد
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
این روزا

+ دو روزه بدن درد بدی دارم. سرم ناراحته و سخت شده راق و فتق امورات


+ بالا ه دو تا کشوی دیگه یدم که کمد رو مرتب تر کنم


+ همشخوابم میاد.چشمام داغه و میسوزه


+ پنجشنبه نوبت دندون پزشکی دارم :((((


+ چرا کلا نه فرصت نوشتن دارم نه نظر گذاشتن؟ تنها هنرم گذاشتن پستای سپاس گزاری تو اینستا است.


+ دلم میخواست راه مامان نزدیک بود و امشب من چیزی نمیپختم. تازگیا آشپزی شده غول مرحله آ .


+ دوباره دو روزه به قدری گُر می کشه بدنم که چند ساعت بعد از انگار چند روزه نرفتم.


+ له ام از بدن درد.


+ کاش همونطور که از ده روز قبل میرن پیشواز محرم و ده روز  مراسم عزاداری برگزار می کنند؛ یک زمانی از سال هم اختصاص میدادن به یک فستیوال شاد و پیشوازش میرفتن و یک نشاطی رو تو جامعه به جریان می انداختن

برچسب ها : این روزا - روزه
این روزا روزه
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
حس خوشبختی این لحظه

دیروز یک روز قشنگ بود. همه اتفاقها به ظاهر عادی بودند اما برای من شیرین ترین بود. اگرچه با حضور ماه و نداشتن تمرکز شاید تمرینهای سپاس گزاری کامل نشه اما همون مقدار کم از انجام تمرینها حالم رو از این رو به اون رو کرده. اگرچه که شنیدن خبر دلار ١٣٥٠٠ دو روز پیش و شوکش احتمالا باعث سردردای امروز و دیروز بودن اما ب  وقتی ساعت ١١ سردردم تمام شد از احساس خوشبختی در پوست خودم نمی گنجیدم.  امشب هم یک ساعته خوب شدم. حس خوشبختی شیرینی زیر پوستم وول میخوره. حس شیرینم به شدت دیروز نیست چون  دیروز یک روز فوق فعال بود برای من. شلوغ از دو دوست که شرحش رو مینویسم ان شالله.

امروز در عرض صبح از خستگی روز قبل دلم میخواست ولو باشم و بعد ناهار هم سردرد ...

امروز ماه رو بردیم چکاپ. وزنش ٧ کیلو ٣٠٠ بود. میگه واسه ١١ ماه وزنش کمه. آزمایش ادرار و خون نوشته. خدا کنه بتونم راحت ازش نمونه بگیرم.

دوتا نی نی دوقلوی چند روزه آورده بودند که زردی داشتند. بقدری پتو اینا دورشون پیچیده بودند که با خودم گفتم همینه که زردی گرفتند و باید بیمارستان بستری شن:(. هم میگفت گوش نمیدن. من ٢٠ مهر ماه چند روزه رو بردم با یک دور پیچ نخی ایه و یک سرهمی ساده. دعوا کرد این چیه دور بچه؟ و من دیگه گرم نگهش نداشتم. خصوصا که زمستونای تر تان منو خیلی آزار میده و نمیخواستم ماه هم اذیت بشه


پیاده برگشتیم. با وجود اینکه قرص خوردم سرم بهتر نشد. یک خانمی هم که تراس میشست زحمت کشید آبش رو ریخت رو من. اما در کمال تعجب من نه جیغ و داد نه خیلی حرص خوردم. فقط به خانومه گفتم نمیخوای یک کم دیگه آب بریزی رو من؟ بیشتر روی دستم و شالم ریخت. 

تو راه وقتی درد نمیگذاشت از پیاده روی سه نفره لذت ببرم به همسر میگفتم با ناراحتی ما از این وضع چیزی درست نمیشه. به جز بیماری ارمغانی برامون نداره.الان من بهترین لباس و بهترین ماشین و همه بهترینها رو هم داشته باشم با این سردرد از هیچیش نمی تونم لذت ببرم چه برسه به اینکه خ نکرده با این استرس ها بیماری ناعلاجی هم پیدا کنیم.

امروز و دیروز دیگه نگران دلار ١٥ هزارتومنی نبودم اما شوک دو روز قبل کار خودش رو کرده بود.

حالا اما تصمیم گرفتم نه غصه چیزهایی که تو اریبهشت قصد یدنش رو داشتم و همسر گفت صبر کن و الان هیچ کدوم نه که گرون بلکه اصلا موجود نیست و خدا میدونه دیگه کی میشه بهش فکر کرد نباشم. با نبودن اونا باز هم میتونم شاد باشم و زندگی کنم در کنار بهترین  هام.

میخوام برنامه شکرگزاری رو بهتر انجام بدم و ایمان دارم اون معجزه ای که آرزوشو دارم اتفاق می افته


فردا روز پنجمه. آدرس اینستا رو هم که گذاشتم،'پیش به سوی شادی و زندگی

خدایا برای سلامتی و افکار زیبا سپاس بیکران

برچسب ها : حس خوشبختی این لحظه - دیروز , ,بودند ,خوشبختی
حس خوشبختی این لحظه دیروز , ,بودند ,خوشبختی
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
خستگی

+ دلم نه مهمون چند روزه  میخواد نه مهمانی رفتن راه دور و چند روزه. دلم یک مهمونی دو سه ساعته خونه مامانهامون میخواد،


+ اینقدر درگیرم که یک خط نوشتن از دلم و افکارم حسرتی شده برای خودش.


+ امشب به قدری احساس فشار از این همه مسئولیت داشتم که با همه حساسیت ها و وسواس هایی که مانع از کمک خواستن میشن به همسر گفتم اگر از خودم درآمدی داشتم  تردید نمی در اینکه ی رو بگیرم برای کمک. حقیقتا ماه به مرحله ای رسیده که من حتی فرصت کارهای ساده رو هم ندارم. اینقدر که امروز  وقت لباس خواستن همسر برای بیرون اومدن از تازه متوجه شدم همه شلوارهاش کثیفه. چیزی که قبل از این سابقه نداشت.

ع العمل همسر چی باشه خوبه؟ میگه آفرین آفرین همه پولمونو بدیم یکی بیاد کارای خونه رو ه؟

کاش خواهر و مادرش هم کمی برای بدن و اعصابشون بیشتر ارزش قائل بودن و اینقدر کار نمی د تا حالا که بعد سه سال بالا ه دلم انگار راضی شده ی بیاد کمک اونم راضی میشد،

همسر معتقده من باید صبح زود بیدار شم و تا ماه خوابه کارهامو م و ظهر باهاش بخوابم. نظر خوبیه اما یه جور عجیبی نمیتونم صبح زود بیدار شم. ماه شبا سه چهار بار بیدار میشه از وقتی از سفر برگشتیم و این مسئله خواب منو بهم میریزه


+ میخوام حرص نخورم انرژی منفی ندم. اما امشب بعد از هیچوقت همسر زده اخبار که ببینه خبر آتش زدن سفارت ایران تو عراق رو میگه؟ اونوقت می بینم به جای وفاداری به مردم و رسیدگی به بحران، جلسه دارن با روسیه و ترکیه و در مورد راحتی ای ها جلسه میزارن و خدا میدونه چقدر برای این کار هزینه می کنند. در عوض صدای ا . م . ر . ی . ک . ا میگه پرزیدنت ترامپ اعلام کرده که قصد ما به صفر رسوندن فروش نفت ایرانه که راه ورود عرض به ایران بسته بشه. از ته دلم همینو خواستم چون از پول نفت هیچی عاید مردم نمیشه. تو این کشور میلیاردها درآمد هست اما ببین مردم رو به چه روزی انداختن


+ کاش امشب هم اخبار ندیده بود. تازه داشتم موفق می شدم که در این مورد فکر نکنم.


+ تمرین شکرگزاری امروز برای شرایط فعلی عالی بود. فکر کنم بهت ه هر روز انجامش بدیم. حالمونو بهتر میکنه


+ تصمیم گرفتم به جای سنگ شکرگزاری، این نقش رو به موبایلم بدم و هر بار برش میدارم سپاس گزاری کنم


+ با همین یک ساعت حرص از تمام نشدن کارها سرم ناراحت شده


+ این دو روز حتی فرصت یک تلفن ساده به مادر هم نداشتم. خیلی خسته ام. نمیدونم چطور تمرین امشب رو بزارم تو اینستا. ماه خوابه و من از بس اخساس فشار روم هست دلم میخواد بدون فکر فقط بخوابم


+ وای همسر پیرهن اتو شده هم نداره :(((


+ قطعا فردا صبح حالم روبراهه ولی باید حرفامو مینوشتم



برچسب ها : خستگی - همسر ,امشب ,بیدار ,مردم ,داشتم ,اینقدر
خستگی همسر ,امشب ,بیدار ,مردم ,داشتم ,اینقدر
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
چالش و عملکرد مع

+ خدمتتون عارضم که من در چالش "خانواده شاد" شرکت . درست از روزی که شروع چنان حماسه های شادی آفرینی در خانواده خلق نمودم که قبل از شرکت در این چالش بروز این حجم از حماسه آفرینی در چند روز متوالی اتفاقی بسیار نادر بود. :))))

از این رو بطور خودسر نام چالش را از "خانواده شاد" به "خانواده ناشاد" تغییر نام دادم باشد که این تغییرِ نام نوع حماسه ها را هم به سمت مع تغییر دهد و بطور زی وستی و نامحسوس شادی در خانواده جریان یابد :)))


+ سیاست رفتاری چیز خوبی است اگر داشته باشیم و استفاده کنیم. من ندارم و نه گاهی خاطر هست که چیزی به این نام اصلا وجود دارد و بد نیست همان مقدار نداشته را استفاده کنم. اما خوب معمولا دیر یادش می افتم.


+ بعد از ظهر روز دعوا که ماه خواب بود منم رفتم روی تخت و پست گذاشتم. بعدش ماه بیدار شد و من به هاطر کمر درد ت نخوردم. همسر خودش ماه رو برداشته بود و بدون حرف غذا داد و بازی و منم کمی خو دم. وقتی پاشدم کتری را گذاشته بود. منم چایی رو دم و بی حرف براش بردم. برخلاف بی تفاوتی همیشه این بار تشکر کرد.

برچسب ها : چالش و عملکرد مع - خانواده ,چالش ,حماسه
چالش و عملکرد مع خانواده ,چالش ,حماسه
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
حس خوشبختی این لحظه

دیروز یک روز قشنگ بود. همه اتفاقها به طاهر عادی بودند اما برای من شیرین ترین بود. اگرچه با حضور ماه و نداشتن تمرکز شاید تمرینهای سپاس گزاری کامل نشه اما همون مقدار کم از انجام تمرینها حالم رو از این رو به اون رو کرده. اگرچه که شنیدن خبر دلار ١٣٥٠٠ دو روز پیش و شوکش احتمالا باعث سردردای امروز و دیروز بودن اما ب  وقتی ساعت ١١ سردردم تمام شد از احساس خوشبختی در پوست خودم نمی گنجیدم.  امشب هم یک ساعته خوب شدم حس خوشبختی شیرینی زیر پوستم وول میخوره. حسم به قدرت دیروز نیست چون  دیروز یک روز فوق فعال بود برای من و شلوغ از دو دوست که شرحش رو مینویسم ان شالله.

امروز در عرض صبح از خستگی روز قبل دلم میخواست. ولو باشم و بعد ناهار هم سردرد ...

امروز ماه رو بردیم چکاپ. وزنش ٧ کیلو ٣٠٠ بود. میگه واسه ١١ ماه وزنش کمه. آزمایش ادرار و خون نوشته. خدا کنه بتونم راحت ازش نمونه بگیرم.

دوتا نی نی دوقلوی چند روزه آورده بودند که زردی داشتند. بقدری پتو اینا دورشون پیچیده بودند که با خودم گفتم همینه که زردی گرفتند و باید بیمارستان بستری شن:(. هم میگفت گوش نمیدن. من ٢٠ مهر ماه رو بردم با یک دور پیچ نخی ابه و یک سرهمی ساده. دعوا مرد این چیه دور بچه؟ و من دیگه گرم نگهش نداشتم. خصوصا که زمستونای تر تان منو خیلی آزار میده و نمیخواستم ماه هم ادیت بشه


پیاده برگشتیم. با وجود اینکه قرص خوردم سرم بهتر نشد. یک خانمی هم که تراس میشست زحمت کشید آبش رو ریخت رو من. اما در کمال تعجب من نه جیغ و داد نه خیلی حرص خوردم. فقط به خانومه گفتم نمیخوای یک کم دیگه آب بریزی رو من؟ بیشتر روی دستم و شالم ریخت. 

تو راه وقتی درد نمیگذاشت از پیاده روی سه نفره لذت ببرم به همسر میگفتم با ناراحتی ما از این وضع چیزی درست نمیشه. به جز بیماری ارمغانی برامون نداره.الان من بهترین لباس و بهترین ماشین و همه بهترینها رو هم داشته باشم با این سردرد از هیچیش نمی تونم لذت ببرم چه برسه به اینکه خ نکرده با این استرس ها بیماری ناعلاجی هم پیدا کنیم.

امروز و دیروز دیگه نگران دلار ١٥ هزارتومنی نبودم اما شوک دو روز قبل کار خودش رو کرده بود.

حالا اما تصمیم گرفتم نه غصه چیزهایی که تو اریبهشت قصد یدنش رو داشتم و همسر گفت صبر کن و الان هیچ کدوم نه که گرون بلکه اصلا موجود نیست و خدا میدونه دیگه کی میشه بهش فکر کرد نباشم. با نبودن اونا باز هم میتونم شاد باشم و زندگی کنم در کنار بهترین  هام.

میخوام برنامه شکرگزاری رو بهتر انجام بدم و ایمان دارم اون معجزه ای که آرزوشو دارم اتفاق می افته


فردا روز پنجمه. آدرس اینستا رو هم که گذاشتم،'پیش به سوی شادی و زندگی

خدایا برای سلامتی و افکار زیبا سپاس بیکران

برچسب ها : حس خوشبختی این لحظه - دیروز , ,بودند ,خوشبختی
حس خوشبختی این لحظه دیروز , ,بودند ,خوشبختی
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
کاش کنی فقط کمی دیده شوم

ماه اک بیشتر از یک ساعت تو بغلم خواب بود اما دست از شیر خوردن نمی کشید. از دیروز ام مثل اولیل شیردهی که سفت و دردناک میشه سفت شده بود. تمام امروز از یک طرف شیر داده بودم که اون سفتی سبک بشه و دردش از بین بره. اما هنوز بخش پایینش سفت و درناک مونده. وقتی برای چندمین بار خواستم بزارمش رو تخت و دوباره دهنش را باز کرد فهمیدم که لابد سیر نشده اما من به خاطر اون سفتی باقی مانده فکر می هنوز هم شیر هست. بالا ه ماه سیر می شود. ساعت سه شده. سرم از گرسنگی در حال درد گرفتن است، لوبیاها تقریبا پخته اما هنوز نیم ساعتی باید کار کنم تا غذا را آماده کنم. 

وسط آشپزخانه روی زمین نشسته ام و بستنی می خورم. سردی و شیرینی بستنی آرامم می کند. مغزم خسته است. دعوای بدی کردیم. همیشه بعد از دعواها پیش قدم می شم برای آشتی اما انگار این پیش قدم شدن همیشه باعث بده شدنم می شه. همیشه بعد از پیش قدم شدنم یک جایی می گه که تو بی ادبی کردی! در حالی که متوجه نیست یک سر ماجرا خودش و رفتارهایش است. نمیدونه چطور روی اعصابم رژه می ره که کار به اینجا می رسد. آدم جیغ جیغویی نیستم اما وقتی اعصابم بد خورد شود!!! داد می زنم. برع او که داد نمی زند اما مثل نوار ریپلی می شود حرفهایش. 

این بار میخوام آشتی را به او واگذار کنم. بگذارم کمی فاصله بگیریم و اینقدر تو حلق هم نباشیم بلکه کمی قدر من و زحمتهایم بیاید دستش.

با هم رفته بودیم ید ت و پرتهای خوراکی خانه. بعد از برگشت برای چندمین بار گفت درِ خانه را پاک کن خیلی خاکی شده. او رفت نان و کره و هویج ب د و من کیفم را روی زمین انداختم و مشغول پاک درِ خانه (مثلا خواستم بداند که برایش احترام قائلم) و سنگ جلوی درِ ، دستشویی و جمع یدها و شیر دادن ماه اک شدم. نان یدنش طول کشید. 

ساعت یک بود. ماه اک درست صبحانه نخورده بود. بعد از بیته بندی نان ها؛ کمی نان روغنی و خامه آوردم مشغول دادن غذا به ماه شدم که در حال بازی با ماه اک گفت "این صبحانه است یا ناهار؟" بعد از آن داخل آشپزخانه مشغول تدارکات ناهار و جمع بقیه ت و پرت ها بودم و او روی گوشی بدست روی کاناپه ولو شده بود.  گفت: "داخل کیف ات چی داری؟ ماه همه را کشیده بیرون" نگاهی و دیدم تمام دستمال کاغذی های داخل کیف را ریخته کف سالن و مشغول است. مادرها خوب می دانند اینجور وقتها که به شدت سرت شلوغ هست ترجیح میدهی بچه سرش با چیز بی خطری گرم شود و تو به کارت برسی. ماه سرش گرم بود. چرا باید کیف را میگرفتم؟!!!!! به کارم ادامه دادم که چند بار دیگر تکرار کرد کیف را بگیر. یک مرتبه ظرفیتم از این تکرار بی جا به قدری خورد شد که با عصبانیت گفتم: "ناراحتی؟ پاشو خودت کیف را بگیر. می بینی که کار دارم" گفت:" من دو ساعت راه رفتم تا نان ب م خسته ام o_o . آی دلها بسوزد برای منی که تمام مدتی که ایشان رفته بودند نان ب ند لم داده بودم یک گوشه و خودم را باد می زدم :))))

اصلا قدرت درک این شرایط را نداشتم. ما با هم رفتیم ید! خوب!!!  بعد من داخل خانه تند تند کار می ؛ ایشون هم تشریف بردند نان یدند! خوب!!!! حالا از وقتی آمده ولو شده و من همچنان روی پا در حال کارم! خوب!!! اونوقت من که دارم بدو بدو می کنم  و راضی ام سر ماه با کیف گرم باشه تا به کارم برسم چرا باید به خواست ایشون برم کیف را از ماه بگیرم تا بیاد بچسبه به من در حالیکه ایشون به دلیل خستگی مفرط!! o_o نه حال داره ت بخوره نه حال داره ماه اک رو بگیره؟

می گوید وقتی نمیخواهی دستمالها رو استفاده کنی چرا دستمال داخل کیفت می گذاری که بچه حرومشون کند. پول می دهیم بابت هر بار دستمال کاغذی یدن  که حرومشون کنی؟ با  این جمله آ ی تیر خلاص  را زد. با عصبانیت جمله هایی که خاطرم نیست  را داد نی زدن و کیف را از دست ماه گرفتم. طفلکم هنوز می خندید. به خیالش بازی می کنیم. دستمال ها را از حرصم ریختم داخل سطل و گفتم "اگر ناراحتی خودت پاشو کیف را بگیر چرا اینقدر تکرار می کنی؟! به خاطر حرف تو کیف را انداختم  اینجا تا درِ خانه را پاک کنم. اصلا دیدی؟! تشکر کردی؟! (راستش فقط کثیفی اش را میبیند) گفت:"وظیفه ات را انجام دادی.اگر عرضه داشتی خودت قبلا پاک کرده بودی که من نگم"  گفتم:"پس تو هم وظیفه ات بود که نان ب ی. من مردم که تشکر ؟"  برای راحت خودش می گوید "خوب تشکر نکن" و قس علی هذا . 

ت که شدیم گفت:" فقط یک بار دیگه تو این خونه داد بزنی ...."  گفتم:" تو هم یک بار دیگه در مورد غذای ماه حرف بزنی خودت میدونی. ساعت یک صبحانه میخوره یا ناهار به من مربوطه نه تو"

سردی بستنی که در وجودم می پیچد یاد گریه های طفلکم می افتم که از شدت اعصاب خوردی بغل اش ن و گفتم برو پیش بابات. این اولین باری بود که اینقدر عصبی بودم که حاضر نبودم بغلش کنم چون اصلا دیده نمی شم. نه زحمتهام برای ماه. نه کاریهام برای خونه.

یکی از دلایل دیده نشدن هم مادر همسر است. نه این که در کار ما سوسه بیاید ها!!! از بس تمیز است و می روبد و می شوید. به جرات می گویم تنها ی است که اینقدر تمیز دیده ام. اما دست، پا، کمر و همه جایش درد می کند از کار زیاد. سلامتی اش را گذاشته پای کارِ خانه و حاضر هم نیست ی کمک اش کند. من اما اعتقادی ندارم که سلامتی ام را پای خانه داری بگذارم. تمیزی خوبه اما نه اونقدر که از درد تنت نتونی لذتشو ببری.

بستنی که تمام شده و ذهنم دوباره درگیر دردناکی ام هست. غذا را آماده می کنم و صدایش می زنم و در سکوت قاشق و چنگالها به بشقابها می خورد. به خودم فکر می کنم. خسته ام از این دعوای گاه و بیگاه اما تکراری. چه می شد به جای تکرار جمله کیف را بگیر و شانه خالی ش به بهانه خستگی که حس دیده نشدن و بی ارزش بودن زحمتهایم به من می داد بدون کلامی، به احترام تلاشهای شبانه روزی ام و آرامش مان فقط تکانی میخورد و کیف را از ماه می گرفت وقتی میداند از تکرار یک حرف و دستور چقدر بدم می آید؟!

درست است که کار می کند و روزها حدود پنج ساعت توی راه رفت و برگشت است. اما معمولا شبها و روزهای تعطیل یک گوشه ولو شده. ماه هاست می گویم انبار را روبراه کن اما می گوید کار دارم. خوبه منم بگم بی عرضه ای که انبار رو درست نکردی؟؟! با اینکه در یک روز تعطیل شاید سه ساعت کار کند و بقیه را گوشی بدست یک گوشه وقت می گذراند. آنوقت من به لطف خدا صبح تا شب مراقب ماه عزیزتر از جانم هستم و کارهای خانه هم که تمامی ندارد. اما به چشم نمی آید. تازه برای درِ خانه که به خاطر یک ماه خانه نبودن خاک گرفته متهم به بی عرضگی می شوم.

همسر خصوصیات خوب زیاد دارد. دوستش دارم خیلی زیاد اما مثل همانی که در پست قبل گفتم. گاهی با یک جمله کوتاه و به ظاهر ناچیز تمام من را فرو میریزد. 

من هم تمام خوبی نیستم اما مستحق چنین برچسبهایی هم نیستم. اگر بی عرضه بودم کجای این زندگی تا اینجا میرسید؟!

مغزم خسته است. کاش خانه پدری نزدیک بود. ماه را به مادرجانم می سپردم و چند ساعتی برای خودم پیاده روی می . تنها بدون اینکه کلامی با ی حرف بزنم. بدون اینکه فکر کنم. شاید حتی شهربازی می رفتم و با همه ترسم یک بازی هیجان انگیز سوار می شدم شاید تمام فشارهای امروز با هیجان پر پر میشد. کاش مادرجان بود و مثل تر تان یکی دو تا بعد از ظهر در هفته دو ساعتی آزاد بودم و یوگا یا زومبا می رفتم. کاش یک مقدار استقلال مالی داشتم و آزادتر بودم. کاش همین حالا بدون توضیح از خانه میزدم بیرون و با خودم قدم میزدم. اما برای پیاده دلم فقط بوستانهای تمام نشدنی و بهم چسبیده شهرمان را میخواهد. وقتی دلم ش ته است و چرخ زدن در این شهر با حال بد حس غربت دردناکی را در وجودم می ریزد. کاش ی مرا از این حس بیرون بکشد.

کمرم از خستگی و طولانی روی پا بودن دردناک است. آشپزخانه ز له است و حال من ویران.


غ ز ل واره:

+ دوست نداشتم حس بدی بهتان القا کنم. اما نیاز داشتم حرف بزنم. نیاز داشتم شنیده بشوم.


+ اینجور وقتها حس می کنم چقدر راحت یک زندگی سر هیچ و پوچ از هم می پاشد


+ همسر و ماه مشغولند. کاش کمی بخوابم


+ دوستتان دارم. ممنون که هستید.


+ کاش بلد بودن چه کنم که زحمتهام دیده بشه. و چه کنم که همیشه آدم بده قصه نباشم. چون تقصیرا هیچوقت یک طرفه نیست


+ ان شالله از فردا سپاس گزاری را شروع می کنم. تمرینها رو تو اینستا میگذارم. آدرس اینستا hi.life_time

برچسب ها : کاش کنی فقط کمی دیده شوم - خانه ,تمام ,داخل ,ساعت ,دیده ,تکرار ,دیده نشدن ,بدون اینکه ,نیاز داشتم ,اینجور وقتها ,دستمال کاغذی
کاش کنی فقط کمی دیده شوم خانه ,تمام ,داخل ,ساعت ,دیده ,تکرار ,دیده نشدن ,بدون اینکه ,نیاز داشتم ,اینجور وقتها ,دستمال کاغذی
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
چالش و عملکرد ع

+ خدمتتون عارضم که من در چالش "خانواده شاد" شرکت . درست از روزی که شروع چنان حماسه های شادی آفرینی در خانواده خلق نمودم که قبل از شرکت در این چالش بروزشان در چند روز متوالی اتفاقی بسیار نادر در طبیعت است. :))))

از این رو بطور خودسر نام چالش را از "خانواده شاد" به "خانواده ناشاد" تغییر نام دادم باشد که این تغییرِ نام نوع حماسه ها را هم تغییر دهد و بطور زی وستی و نامحسوس شادی در خانواده جریان یابد، :)))


+ سیاست رفتاری چیز خوبی است اگر داشته باشیم و استفاده کنیم. من ندارم و نه گاهی خاطر هست که چیزی به این نام اصلا وجود دارد و بد نیست همان مقدار نداشته را استفاده کنم. اما خوب معمولا دیر یادش می افتم.


+ بعد از ظهر روز دعوا که ماه خواب بود منم رفتم روی تخت و پست گذاشتم. بعدش ماه بیدار شد و من به هاطر کمر درد ت نخوردم. همسر خودش ماه رو برداشته بود و بدون حرف غذا داد و بازی و منم کمی خو دم. وقتی پاشدم کتری را گذاشته بود. منم چایی رو دم و بی حرف براش بردم. برخلاف بی تفاوتی همیشه این بار تشکر کرد.

برچسب ها : چالش و عملکرد ع - خانواده ,چالش
چالش و عملکرد ع خانواده ,چالش
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
من می توانم

یک هلو انجیری بزرگ گرفتم دستم و بیخیال از کارهای روی زمین مانده از فرصت خواب بودن ماه اک استفاده می کنم تا بنویسم از حال خوبم و انتقالش به همه شماهایی که مهربونید و بهم انرژی مثبت میدید با حرفای قشنگ و دلنشین و شماهایی که نامردید (شوخی) و یواشکی و در سکوت اینجا رو می خونید :))

بعد از یک ماه من و ماه یک دو نفره رفتیم. آخ که چقدر چسبید دیدن تن ظریفش توی وان و لمس تنش موقع شستن بدون هیچ مانعی. نشیمن وانش را جدا و ماه کوچولوی من بدون تکیه گاه نشست داخل وان و با عروسکهایش بازی کرد. عروسکهایش را پرت می کرد روی زمین و خم می شد که بردارد اما موفق نمیشد :). این وسطها کناره های وان را می گرفت و خم و دست به وان می ایستاد و محکم پای راستش را می کوبید کف وان. از صدای شالاپ شلوپ آب خیلی ذوق می کرد. عاشقشم. خدا میداند که چقدر شیرین شده این روزها. فقط یک کم زیادی به من می چسبد که شاید ناشی از همان اضطراب ج باشد. طفلکم بد عادت کرده بود به این که شبها تنگ نفسم :) بخوابد. شب دوم برگشتمان بیدار شد و یک جور ناجوری گریه میکرد که من و همسر از ترس به جای بیدار شدن پرواز می کردیم. ب اما بد گریه نمیکرد ولی چهار بار بیدار شد. در حالیکه در این یک ماه اغلب پنج یا شش صبح بیدار می شد و بعد هم نه یا ده.

حالا ماه به خواب بعد از یک گرم و طولانی رفته و من خوابالود و گرسنه، گوشی بدست روی شزلون ولو شده ام رویای یک غذای گرم و خوشمزه در سر می پرورانم. 

عصر بود که اتاقمان را گردگیری می . نوبت به میز آرایش رسیده بود. وسایلش را روی زمین ریخته بودم که ن در درونم نهیب زد که نشستن و دست روی دست گذاشتن و غر زدن مشکلی را حل نمی کند. اوضاع مملکت را هم عوض نمی کند. باید فکری کرد. همسر را صدا زدم و گفتم می دانی که فعلا با وجود حضور ماه ام و کوچک بودنش کار بزرگی نمی توانم م اما اگر بخواهم کاری آهسته و پیوسته شروع کنم که در چند سال آینده جدی اش کنم نظرت چیست؟! همسر چند پیشنهاد قبلی اش را مطرح کرد و گفت خودت جدی نگرفتی! گفتم خودم را می شناسم تنهایی کاری از پیش نمیبرم. من یک مدیر نیاز دارم. یک نفر که هولم بدهد جلو. یکی از خصوصیات قابل تحسین همسر اینست که با وجود اینکه در بهترین کشور در رشته خودش تحصیل کرده اما همیشه توانمندیهای من برایش با ارزش است و تمام این چند سال سعی کرده به من یاد بدهد که خودم را از موضع قدرت نگاه کنم نه از موضع ضعف و انتقاد. بحث به جای مشخصی نرسید چون من هنوز نمی دانم می خواهم چه کنم. اما همسر یک همراه واقعی و مدیر است اگر بخواهم دست به کاری بزنم.

از دیروز با خودم فکر می کنم که این وضع هر چقدر ناشی از عدم مدیریت، تصمیمات نادرست و ی گرگی های سران مملکتی باشد!  بخشی از آن هم به خود ما مردم بر میگردد که منفعلانه یک گوشه نشسته ایم و تنها کاری که بلدیم غر زدن و شکایت از اوضاع است.

ما به یک انقلاب صنعتی نیاز داریم برای ساختن این کشور بدون دل بستن به را ارهای ناکارامد ت و  سران که آن هم باید مردم دست و دلشان یکی شود.  هر چقدر پراکنده و دور از هم باشیم بیشتر به این آشفتگی دامن می زنیم. همه باید دست به زانو بزنیم. بایستیم و هر تا حداکثر توانش تلاش کند تا خودمان و همنوعان ما را از این وضع نجات بدهیم و با آرامش و امنیت اقتصادی و ... در این کشور زندگی کنیم. من همسر امکان رفتن برایمان فراهم است. چند سال قبل هم که همسر از دوندگی برای پیدا شغل مورد علاقه اش هسته شده بود پوزیشن خوبی پیش آمد که خوشبختانه یا متاسفانه به خاطر شغل آن زمان همسر و ممنوع ال وج بودنش بیخیال فرصت پیش آمده شدیم و دوباره تلاش. حالا اما نه همسر ممنوع ال وج است نه مانع دیگری برای رفتن هست. هر دویمان ماندن را دوست داریم. پس باید تلاش کنیم. 

تمام دیروز به یک چیز فکر می . اینکه همه دنیا دارد به نوعی روی علمی که هم تحصیل اش کرده ام می چرخد. چرا علم انمندیهای من هم چرخی از آن میلیاردها چرخ نباشد؟!

ب همسر در جواب اینکه هنوز ذهنم از این اوضاع گرانی کمی آشفته است، وضعیت خودمان را با جزییات توضیح داد و حالا فکر می کنم اغلب آن دلواپسی ها برای خانواده ام است. اما نگرانی من کمکی به بهبود اوضاع نمی کند.

حالم خوب است. پر از انرژی ام. خودم و عزیزانم سلامتیم. پس به خاطر خودم هم نباشد به خاطر ماه اک قاطعانه تصمیم گرفته ام دست از غر زدن و نک و نال برای اوضاع اقتصادی پیش آمده بردارم. آشفتگی های ما اوضاع را که بهتر نمی کند هیچ! فضای خانه هایمان را هم دچار تشنج می کند. ک نمان را از همه بیشتر. چون نیاز نیست بد رفتاری و کج خلقی کنیم تا درونمان را بفهمند و نگران شوند. آنقدر آستانه شان پایین است که بدون سخن یا رفتاری تمامان را می فهمند. نمیدانم حرف هایم در حد شعار می ماند یا جدی جدی حرکت منحصر به فردی از درونش شکل می گیرد اما مصمم ام که با تحقیق یکی از گرایش های کاری در زمینه رشته ام را انتخاب کنم و با فکر قدرتمندی که نه من بلکه همه ما داریم، نقشی در این زندگی بزنم که تا ابد ماندگار باشد حتی اگر فقط خودم از آن نقش با اطلاع باشم. 


غ ز ل واره:

+ می خواهم هموطن، همسر، خواهر، دختر ، عروس و مادر قابل افتخاری باشم برای تک تک عزیزانم.


+ برای یا علی گفتن و شروع یک حرکت درخور و یک تصمیم جدی، قصد دارم از چند روز آینده دوباره برنامه شکرگزاری را شروع کنم. اگر ی دوست دارد همراهم شود بگوید تا در اینستا برنامه روزهای شکرگزاری را شروع کنم و همراه شود.


+ بیایید از دلخوشی هایمان بنویسیم و شکرگزای کنیم و ببینیم معجزه های الهی را. من ماه را از شکرگزاری که متاسفانه نتوانستم تمام اش را در وب منتشر کنم دارم. یک معجزه از حس و حال خوب آن روزها


سپاس نوشت:

+ خداوندا بابت داشتن همسری که اینقدر شفاف اوضاع مان را برایم تشریح کرد و نگرانی هایم را برطرف کرد سپاس

+ برای داشتن ماهی زیباتر از قرص ماه و شیرین تر از عسل سپاس

+ خداوندا برای سلامتی خودم و تک تک عزیزانم سپاس سپاس سپاس


برچسب ها : من می توانم - همسر ,اوضاع ,سپاس ,کاری ,کنیم ,بیدار ,سپاس سپاس ,ممنوع ال وج
من می توانم همسر ,اوضاع ,سپاس ,کاری ,کنیم ,بیدار ,سپاس سپاس ,ممنوع ال وج
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
یک روز دلچسب

+ بعد از یک روز پر مشغله تازه  آشپزخونه جمع شده و دارم میرم بخوابم


+ الان ساعت سه و نیم شده. یک ساعته تو تخت غلت میزنم اما خبری از خواب نیست. فکر کنم ام کلا به فنا میره با این بی خو م

برچسب ها : یک روز دلچسب
یک روز دلچسب
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
کاش کنی فقط کمی دیده شوم

وسط آشپزخانه روی رمین نشسته ام و بستنی می خورم. ماه اک بیشتر از یک ساعت تو بغلم خواب بود اما دست از شیر خوردن نمی کشید. از دیروز ام مثل اولیل شیردهی که سفت و دردناک میشه سفت شده بود. تمام امروز از یک طرف شیر داده بودم که اون سفتی سبک بشه و دردش از بین بره. اما هنوز بخش پایینش سفت و درناک مونده. وقتی برای چندمین بار خواستم بزارمش رو تخت و دوباره دهنش را باز کرد فهمیدم که لابد سیر نشده اما من به خاطر اون سفتی باقی مانده فکر می هنوز هم شیر هست. بالا ه ماه سیر می شود. سرم از گرسنگی در حال درد گرفتن است، لوبیاها تقریبا پخته اما هنوز نیم ساعتی باید کار کنم تا غذا را آماده کنم. 

سردی و شیرینی بستنی آرامم می کند. مغزم خسته است. دعوای بدی کردیم. همیشه بعد از دعواها پیش قدم می شوم برای آشتی اما انگار این پیش قدم شدن همیشه باعث بده شدنم می شود. همیشه بعد از پیش قدم شدنم یک جایی می گوید که تو بی ادبی کردی! در حالی که متوجه نیست یک سر ماجرا خودش و رفتارهایش است و چطور روی اعصابم رژه می رود که کار به اینجا می رسد. آدم جیغ جیغویی نیستم اما وقتی اعصابم بد خورد شود!!! داد می زنم. برع او که داد نمی زند اما مثل نوار ریپلی می شود حرفهایش. 

این بار میخواهم آشتی را به او واگذار کنم. بگذارم کمی فاصله بگیریم و اینقدر در حلق هم نباشیم بلکه کنی قدر من و زحمتهایم بیاید دستش

با هم رفته بودیم ید ت و پرتهای خوراکی خانه. بعد از برگشت برای چندمین بار گفت در خانه را پاک کن خیلی خاکی شده. او رفت نان و کره و هویج ب د و کیفم را روی زمین انداختم و من مشغول پاک در خانه (مثلا خواستم بداند که برایش احترام قائلم) و سنگ ، دستشویی و جمع یدها و شیر دادن ماه اک شدم. نان یدنش طول کشید. 

ساعت یک بود. بعد از بسته بندی نان ها؛ ماه اک درست صبحانه نخورده بود. کمی نان روغنی و خامه آوردم مشغول دادن غذا به ماه شدم که در حال بازی با ماه اک گفت "این صبحانه است یا ناهار؟" بعد از آن داخل آشپزخانه مشغول تدارکات ناهار و جمع بقیه ت و پرت ها بودم و او روی گوشی بدست روی کاناپه ولو شده بود.  گفت: "داخل کیف ات چی داری؟ ماه همه را کشیده بیرون" نگاهی و دیدم تمام دستمال ماغذی ها را ریخته کف سالن. مادرها خوب می دانند که اینجور وقتها که به شدت سرت شلوغ هست ترجیح میدهی بچه سرش با چیز بی خطری جمع شود و تو به کارت برسی. ماه سرش گرم بود. چرا کیف را بگیرم!!!!! به کارم ادامه می دادم که چند بار دیگر تکرار کرد کیف را بگیر. یک مرتبه ظرفیتم از این تکرار بی جا به قدری خورد شد که با عصبانیت گفتم: "ناراحتی؟ پاشو خودت کیف را بگیر. می بینی که کار دارم" گفت:" من دو ساعت راه رفتم تا نان بهرم خسته ام o_o . آی دلها بسوزد برای منی که تمام مدتی که ایشان رفته بودند نان ب ند لم داده بودم یک گوشه و خودم را باد می زدم :))))

اصلا قدرت درک این شرایط را نداشتم. ما با هم رفتیم ید! خوب!!!  بعد من داخل خانه تند تند کار می ؛ ایسان هم تشریف بردند نان یدند! خوب!!!! حالا از وقتی آمده ولو شده و من همچنان روی پا در حال کارم! خوب!!! اونوقت من که دارم بدو بدو می کنم  راضی ام سر ماه با کیف گرم باشه تا به کارم برسم چرا باید به خواست ایشون برم کیف را از ماه بگیرم تا بیاد بچسبه به من وقتی ایشون به دلیل خستگی مفرط نه حال داره ت بخوره نه حال داره ماه اک رو بگیره؟

می گوید وقتی نمیخواهی ایتفاده کنی چرا دستمال داخل کیفت می گذاری که بچه حرامشان کند. خدا تومن!!!  پول می دهیم بابت هر بار دستمال کاغذی یدن . با این جمله آ ی تیر خلاص  را زد. با عصبانیت و داد زدن جمله هایی که خاطرم نیست کیف را از دست ماه گرفتم. طفلکم هنوز می خندید. به خیالش بازی می کنیم و دستمال ها را از حرصم ریختم داخل سطل و گفتم اگر ناراحتی خودت پاشو کیف را بگیر چرا اینقدر تکرار می کنی؟! به خاطر حرف تو کیف را انداختم تا در خانه را پاک کنم. اصلا دیدی؟! تشکر کردی؟! (راستش فقط کثیفی اش را میبیند) گفت:"وظیفه ات را انجام دادی.اگر عرضه داشتی خودت قبلا پاک کرده بودی که من نگم"  گفتم:"پس تو هم وظیفه ات بود که نان ب ی. من مردم که تشکر ؟  برای راحت خودش می گوید "خوب تشکر نکن" و قس علی هذا

ت که شدیم گفت:" فقط یک بار دیگه تو این خونه داد بزنی ...."  گفتم:" تو هم یک بار دیگه در مورد غذای ماه حرف بزنی خودت میدونی. ساعت یک صبحتانه میخوره یا ناهار به من مربوطه نه تو"

سردی بستنی که در وجودم می پیچد یاد گریه های طفلکم می افتم که از شدت اعصاب خوردی بغل اش ن و گفتم برو پیش بابات. این اولین باری بود که اینقدر عصبی بودم که حاضر نبودم بغلش کنم چون اصلا دیده نمی شم. نه زحمتهام برای ماه. نه کاریهام برای خونه.

یکی از دلایل دیده نشدن هم مادر همسر است. نه این که در کار ما سوسه بیاید ها!!! از بس تمیز است و می روبد و می شوید. به جرات می گویم تنها ی است که اینقدر تمیز دیده ام. اما دست، پا، کمر و همه جایش درد می کند از کار زیاد. سلامتی اش را گذاشته پای کارِ خانه و حاضر هم نیست ی کمک اش کند.

بستنی که تمام شد غذا را آماده می کنم و صدایش می زنم و در سکوت قاشق و چنگالها به بشقابها می خورد. به خودم فکر می کنم. خسته ام از این دعوای گاه و بیگاه اما تکراری. چه می شد به جای تکرار جمله کیف را بگیر و شانه خالی ش به بهانه خستگی که حس دیده نشدن و بی ارزش بودن زحمتهایم به من می داد بدون کلامی، به احترام تلاشهای شبانه روزی ام و آرامش مان فقط تکانی میخورد و کیف را از ماه می گرفت وقتی میداند از تکرار یک حرف و دستور چقدر بدم می آید؟!

درست است که کار بیرون دارد و روزها حدود پنج ساعت توی راه رفت و برگشت است. اما معمولا شبها و روزهای تعطیل یک گوشه ولو شده. ماه هایت می گویم انبار را روبراه کن اما می گوید کار دارم. با اینکه در یک روز تعطیل شاید سه ساعت کار کندو بقیه را گوشی بدست یک گوشه وقت می گذراند. آنوقت من به لطف خدا صبح تا شب مراقب ماه عزیزتر از جانم هستم و کارهای خانه هم که تمامی ندارد. اما به چشم نمی آید. اونوقت برای در خانه که به خاطر یک ماه خانه نبودن خاک گرفته متهم به بی عرضگی می شوم.

همسر خصوصیات خوب زیاد دارد. دوستش دارم خیلی زیاد اما مثل همانی که در پست قبل گفتم. اما گاهی با یک جمله کوتاه و به ظاهر ناچیز تمام من را فرو میریزد. 

من هم تمام خوبی نیستم اما مستحق چنین برچسبهایی هم نیستم. اگر بی عرضه بودم کجای این زندگی تا اینجا میرسید؟!

مغزم خسته است. کاش خانه پدری نزدیک بود. ماه را به مادرجانم می سپردم و چند ساعتی برای خودم پیاده روی می . تنها بدون اینکه کلامی با ی حرف بزنم. بدون اینکه فکر کنم. شاید حتی شهرباری می رفتم و با همه ترسم یک بازی هیجان انگیز سوار می شدم. کاش مادرجان بود و مثل تر تان یکی دو تا بعد از ظهر در هفته دو ساعتی آزاد بودم و یوگا یا زومبا می رفتم. کاش یک مقدار استقلال مالی داشتم و آزادتر بودم. کاش همین حالا بدون توضیح از خانه میزدم بیرون و با خودم قدم میزدم. اما برای پیاده دلم فقط بوستانهای تمام نشدنی و بهم چسبیده شهرمان را میخواهد. وقتی دلم ش ته است چرخ زدن در این شهر حس غربت بدی در وجودم می ریزد. کاش ی مرا از این حس بیرون بکشد.

کمرم از خستگی و طولانی روی پا بودن دردناک است. آشپزخانه ز له است و حال من ویران.


غ ز ل واره:

+ دوست نداشتم حس بدی بهتان القا کنم. اما نیاز داشتم حرف بزنم. نیاز داشتم شنیده بشوم.


+ اینجور وقتها حس می کنم چقدر راحت یک زندگی سر هیچ و پوچ از هم می پاشد


+ همسر و ماه مشغولند. کاش کمی بخوابم


+ دوستتان دارم. ممنون که هستید.


+ بدون ویرایش بخوانید چون اعصاب مرورش را ندارم. ببخشید 


+ کاش بلد بودن چه کنم که زحمتهام دیده بشه. و چه کنم که همیشه آدم بده قصه نباشم. چون تقصیرا هیچوقت یک طرفه نیست


+ ان شالله از فردا سپاس گزاری را شروع می کنم. آدرس اینستا hi.life_time

برچسب ها : کاش کنی فقط کمی دیده شوم - خانه ,تمام ,دیده ,ساعت ,داخل ,تکرار ,دیده نشدن ,بدون اینکه ,نیاز داشتم ,اینجور وقتها ,گوشی بدست
کاش کنی فقط کمی دیده شوم خانه ,تمام ,دیده ,ساعت ,داخل ,تکرار ,دیده نشدن ,بدون اینکه ,نیاز داشتم ,اینجور وقتها ,گوشی بدست
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
من می توانم

یک هلو انجیری بزرگ گرفتم دستم و بیخیال از کارهای روی زمین مانده از فرصت خواب بودن ماه اک استفاده می کنم تا بنویسم از حال خوبم و انتقالش به همه شماهایی که نامردید و یواشکی و در سکوت اینجا رو می خونید :))

بعد از یک ماه من و ماه یک دو نفره رفتیم. آخ که چقدر چسبید دیدن تن ظریفش توی وان و لمس تنش موقع شستن بدون هیچ مانعی. نشیمن وانش را جدا و ماه کوچولوی من بدون تکیه گاه نشست داخل وان و با عروسکهایش بازی کرد. عروسکهایش را پرت می کرد روی زمین و خم می شد که بردارد اما موفق نمیشد :). این وسطها کناره های وان را می گرفت و خم و دست به وان می ایستاد و محکم پای راستش را می کوبید کف وان. از صدای شالاپ شلوپ آب خیلی ذوق می کرد. عاشقشم. خدا میداند که چقدر شیرین شده این روزها. فقط یک کم زیادی به من می چسبد که شاید ناشی از همان اضطراب ج باشد. طفلکم بد عادت کرده بود به این که شبها تنگ نفسم :) بخوابد. شب دوم برگشتمان بیدار شد و یک جور ناجوری گریه میکرد که من و همسر از ترس به جای بیدار شدن پرواز می کردیم. ب اما بد گریه نمیکرد ولی چهار بار بیدار شد. در حالیکه در این یک ماه اغلب پنج یا شش صبح بیدار می شد و بعد هم نه یا ده.

حالا ماه به خواب بعد از یک گرم و طولانی رفته و من خوابالود و گرسنه، گوشی بدست روی شزلون ولو شده ام رویای یک غذای گرم و خوشمزه در سر می پرورانم. 

عصر بود که اتاقمان را گردگیری می . نوبت به میز آرایش رسیده بود. وسایلش را روی زمین ریخته بودم که ن در درونم نهیب زد که نشستن و دست روی دست گذاشتن و غر زدن مشکلی را حل نمی کند. اوضاع مملکت را هم عوض نمی کند. باید فکری کرد. همسر را صدا زدم و گفتم می دانی که فعلا با وجود حضور ماه ام و کوچک بودنش کار بزرگی نمی توانم م اما اگر بخواهم کاری آهسته و پیوسته شروع کنم که در چند سال آینده جدی اش کنم نظرت چیست؟! همسر چند پیشنهاد قبلی اش را مطرح کرد و گفت خودت جدی نگرفتی! گفتم خودم را می شناسم تنهایی کاری از پیش نمیبرم. من یک مدیر نیاز دارم. یک نفر که هولم بدهد جلو. یکی از خصوصیات قابل تحسین همسر اینست که با وجود اینکه در بهترین کشور در رشته خودش تحصیل کرده اما همیشه توانمندیهای من برایش با ارزش است و تمام این چند سال سعی کرده به من یاد بدهد که خودم را از موضع قدرت نگاه کنم نه از موضع ضعف و انتقاد. بحث به جای مشخصی نرسید چون من هنوز نمی دانم می خواهم چه کنم. اما همسر یک همراه واقعی و مدیر است اگر بخواهم دست به کاری بزنم.

از دیروز با خودم فکر می کنم که این وضع هر چقدر ناشی از عدم مدیریت، تصمیمات نادرست و ی گرگی های سران مملکتی باشد!  بخشی از آن هم به خود ما مردم بر میگردد که منفعلانه یک گوشه نشسته ایم و تنها کاری که بلدیم غر زدن و شکایت از اوضاع است.

ما به یک انقلاب صنعتی نیاز داریم برای ساختن این کشور بدون دل بستن به را ارهای ناکارامد ت و  سران که آن هم باید مردم دست و دلشان یکی شود.  هر چقدر پراکنده و دور از هم باشیم بیشتر به این آشفتگی دامن می زنیم. همه باید دست به زانو بزنیم. بایستیم و هر تا حداکثر توانش تلاش کند تا خودمان و همنوعان ما را از این وضع نجات بدهیم و با آرامش و امنیت اقتصادی و ... در این کشور زندگی کنیم. من همسر امکان رفتن برایمان فراهم است. چند سال قبل هم که همسر از دوندگی برای پیدا شغل مورد علاقه اش هسته شده بود پوزیشن خوبی پیش آمد که خوشبختانه یا متاسفانه به خاطر شغل آن زمان همسر و ممنوع ال وج بودنش بیخیال فرصت پیش آمده شدیم و دوباره تلاش. حالا اما نه همسر ممنوع ال وج است نه مانع دیگری برای رفتن هست. هر دویمان ماندن را دوست داریم. پس باید تلاش کنیم. 

تمام دیروز به یک چیز فکر می . اینکه همه دنیا دارد به نوعی روی علمی که هم تحصیل اش کرده ام می چرخد. چرا علم انمندیهای من هم چرخی از آن میلیاردها چرخ نباشد؟!

ب همسر در جواب اینکه هنوز ذهنم از این اوضاع گرانی کمی آشفته است، وضعیت خودمان را با جزییات توضیح داد و حالا فکر می کنم اغلب آن دلواپسی ها برای خانواده ام است. اما نگرانی من کمکی به بهبود اوضاع نمی کند.

حالم خوب است. پر از انرژی ام. به خاطر خودم هم نباشد به خاطر ماه اک قاطعانه تصمیم گرفته ام دست از غر زدن و نک و نال برای اوضاع اقتصادی پیش آمده بردارم. آشفتگی های ما اوضاع را که بهتر نمی کند هیچ! فضای خانه هایمان را هم دچار تشنج می کند. ک نمان را از همه بیشتر. چون نیاز نیست بد رفتاری و کج خلقی کنیم تا درونمان را بفهمند و نگران شوند. آنقدر آستانه شان پایین است که بدون سخن یا رفتاری تمامان را می فهمند. نمیدانم حرف هایم در حد شعار می ماند یا جدی جدی حرکت منحصر به فردی از درونش شکل می گیرد اما مصمم ام که با تحقیق یکی از گرایش های کاری در زمینه رشته ام را انتخاب کنم و با فکر قدرتمندی که نه من بلکه همه ما داریم، نقشی در این زندگی بزنم که تا ابد ماندگار باشد حتی اگر فقط خودم از آن نقش با اطلاع باشم. 


غ ز ل واره:

+ می خواهم هموطن، همسر، خواهر، دختر ، عروس و مادر قابل افتخاری باشم برای تک تک عزیزانم.


+ برای یا علی گفتن و شروع یک حرکت درخور و یک تصمیم جدی، قصد دارم از چند روز آینده دوباره برنامه شکرگزاری را شروع کنم. اگر ی دوست دارد همراهم شود بگوید تا در اینستا برنامه روزهای شکرگزاری را شروع کنم و همراه شود.


برچسب ها : من می توانم - همسر ,اوضاع ,کاری ,بیدار ,چقدر ,کرده ,ممنوع ال وج
من می توانم همسر ,اوضاع ,کاری ,بیدار ,چقدر ,کرده ,ممنوع ال وج
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
من در تر تان ٥

+ خوشم میاد که همه سکوت پیشه د!!! کم مونده که تو این سکوت غرق بشیم o_o


+ بلال آب پز!! خیلی خوشمزه بود. به پیشنهاد مادر همسر آبلیمو هم زدم عالی بود. برای ما آپارتمان نشین ها گزینه دلنشینیه


+ آش کلم قمری با ماست عجب آشیه :)


+  نه رفتار ناخوشایندی دیدم نه ی حرفی زده اما حسم میگه زودتر بریم دیگه. نمیدونم سطح انرژیهامون افت کرده؟ ی از من دلخوره؟ یا فقط به خاطر اینکه مادر همسر باید همه کاراش رو خودش انجام بده این احساس رو دارم!


+ پسر کوچولوی هفت هشت ساله به قدری مردونه آذری ید که وقتی تمام شد دلم میخواست ببوسمش.


+ وقتی دختر کوچولو هندی می ید اشک تو چشمام حلقه زده بود و خدا رو شکر می که ماه رو دارم و چقدر خوشحال تر بودم که فرشته کوچولومون دختره


+ با همه سختیهای نفهمیدن زبون ترکی، یک جاهایی خیلی خوبه که نمی فهمم چی می گن. خانواده همسر خصوصا مادر همسر به شدت روی جاری و روی شوهر خواهر شوهر حساس اند. اینکه حس شون به من چیه نمی دونم. اما خیلی خوشحالم که همون یک شبی هم که از دلخوری از جاری برای همسر حرف می زدند؛ من نمی فهمیدم چی می گن. وقتی علت دلخوریشون رو چند روز بعد فهمیدم کمی برام عجیب بود اون حجم از دلخوری که پدر همسر که اصلا اهل غیبت نیست حتی با شیطنت های ماه که حرفش را قطع کرد باز هم مصمم حرفش را برای همسر ادامه داد. علت دلخوری از نظر من زیاد هم اساسی و بد نبود اما امان از حساسیت هایی که در بدو وصلت دو خانواده به وجود می آید و باعث می شود هر دلخوری کوچکی اندازه تمام دلخوریهای از اول تا امروز دلخورت کنند. درست مثل خساسیتهایی که بین خانواده من و ها وجود دارد. عید وقتی رفتیم و آن با وجود اطلاع از رفتن ما خانه نبود (در حقیقت رفته بود که بابا را نبیند) به قدری دلخور شدم که گفتم سال بعد دیدنشان نمی روم. اما همسر که آن حساسیتها را نداشت با وجود فهمیدن علت ماجرا می گفت بیخیال.

حالا اما فکر کنم دلخوریها رفع شده. چون ماجرایی که خانواده همسر را دلخور کرده بود ختم به خیر شد به شیرینی و آسونی و همه خیلی خوشحال شدیم.

در هر صورت خوشحالم که با خضور طولانی در خانه پدری همسر به خاطر ندانستن ترکی در جریان خیلی از مسائلی که به من مربوط نیست قرار نمی گیرم چون می دانم که ناخودآگاه موجب بروز حساسیت در افکار و احساسم می شود. برای مثال شوهر خواهر شوهر وضع مالیه خوبی داره اما بدون دور شی و با اعتماد بیش از اندازه به دیگران پولش را به ی داده که فعلا طرف قصد دادن سود کارش را که هیچ انگار قصد دادن اصل پول را هم فعلا ندارد. در کنار اینها کمی مسائل کاری هم هست. مادر همسر از بی فکری دامادش تعریف می کرد که همسر گفت مهم اینه که داره زندگیشو میچرخونه. زن و شوهر هر دو با هم باید تلاش کنند. اهل صرفه جویی نیستن. راحت ج می کنند. تو مضیقه هم که نیستن. همیشه هم از بهترین جا بهترین چیزها رو می ن.  با این حال مادر همسر به خاطر یه قضیه ای مربوط به طلا گریه اش افتاد.

همسر گفت ما اینقدر صرفه جویی کردیم و با حساب کتاب ج کردیم . مثل کار کردیم باز هم نسبت به اونا که اینقدر لارج ج می کنند و اهل صرفه جویی نیستند عقب تریم. اونا در هر صورت اوضاع مالیشون خوبه چرا غصه می خوری؟  البته که مسلما بخاطر این مسائل مالی پیش آمده فشار روانی به نسرین وارد می شود اما خوب...

همه اینها را گفتم که بگم با دونستن اینها دروغ چرا کمی حساس شده ام روی اینکه چرا مادر همسر اینقدر غصه شان را می خورد و خودش را اذیت می کند( آخه فشار خون دارند و با اعصاب خوردیها حالشون بد میشه)؟!  و تنها دلیل این حساسیتها زیاد موندن ما اینجاست وگرنه مادرها و خصوصا مادر همسر برای هر کدام از بچه هایشان یکجور غصه می خوردند.

اینجا را عاشقم اما وقتی طولانی می مانم حس های مس ه ای درونم ظهور می کند!!! دلم برای خانه تنگ شده.


+ به خاطر جریاناتی که در پست دوم تر تان گفتم قصد ید نداشتیم. یعنی باید برای ید کمی صبر می کردیم. پیشنهاد دادند بریم جلفا. من کمی به خاطر ماه و بعد هم به خاطر اینکه خواهر همسر برای ید میرفت نه تفریح و اگر من هم میرفتم دلم ید میخواست نرفتیم. حالا پشیمونم از بس تو خونه نشستیم و این همسر بی بخاری کرد و ما رو تفریح نبرد. همسر هم می گوید خستگی جلفا رفتن با برگشتن به خانه قاطی می شود و انرژی زیادی می برد

برچسب ها : من در تر تان ٥ - همسر ,مادر ,خاطر ,شوهر ,خیلی ,وجود ,مادر همسر ,صرفه جویی ,همسر برای ,برای ید ,برای همسر
من در تر تان ٥ همسر ,مادر ,خاطر ,شوهر ,خیلی ,وجود ,مادر همسر ,صرفه جویی ,همسر برای ,برای ید ,برای همسر
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
برگشت به خانه

بعد از حدود یک ماه ب در خانه خودمان سرروی بالش گذاشتیم. امروز به طرز فجیعی خالی بودم از همه چیز. به خصوص بعد از آمدن و رفتن دوست همسر که از ایرلند آمده بود. دوستش یک انسان انرژی مثبت و شاد و ایده آل ت که چند ماهی هست برای پست داک ن ایرلند شده و چقدر راضی بود از آرامش زندگی در آنجا.

ما هر چقدر هم بگوییم نگران نیستیم همه اش دروغ است. گرانی های اخیر به طرز بدی درون مرا به هم ریخته. پدر و مادرهای نسل می گفتند ما از هیچ شروع کردیم اما حالا هر کدام یک زندگی درخور و خوب دارند. اما حالا؟!! ما از هیچ شروع نکردیم اما با این اوضاع پیشرفت خاصی هم امیدش نیست. البته نظر همسر این نیست. پروازهای خارجی از سمت اروپا کم کم دارند حذف می شوند. چرا؟!!! چون شمار انی که می توانند با این مبلغ ها بلیط هواپیما تهیه کنند و سفر بروند کم کم انگشت شمار خواهد شد و این یعنی ماها کلا باید دنبال زندگی بدوییم و حسرت یک سفر به دلمان بماند. مشکل من سفر نیست. مشکل من نداشتن امنیت مالی است. این که امروز صد هزار تومن ات صد هزار تومان ارزش دارد و به فاصله چند ماه ارزشش به سی هزارتومان برسد. 

همسر به رغم خودش تلاش کرد تا مرا از این خالی بودن رها کند و حال من به شود. حتی پیاده روی هم رفتیم. من اما به قدری خسته بودم که وقت رسیدن آرزوی خواب داشتم. به هر زحمتی بود تخم مرغ ها را گذاشتم داخل یخچال و با چهارتایش برای هر سه مان نیمرو درست . اما اگر ماه اک نبود قطعا بدون شام می خو دم.  بالا ه ساعت ١١:٣٠ ماه اک کم حوصله این رو ها خو د.

یک ربعی بود که ماه اک خو ده بود. مسواک را برداشتم و رفتم داخل دستشویی. پنج دقیقه هم نشد که داخل دسشویی بودم. صدای ماه بلند شده بود. به جای بغل ماه اک از تخت پاشده آمده تا دستشویی که بگوید سه ساعته بچه دارد گریه می کند. سه ساعته رفتی داخل دستشویی نمیای بیرون!!! o_o 

ماه طفلی توی رختخوابش نشسته و گریه می کند.بابای بچه اعصابم را بد بهم ریخته برای گریه ماه. می گویم به جای تلخ اوقات من و آمدن تا دستشویی بچه را بغل کن. می گوید من شیر دارم؟؟؟!!! 

این بار توجیه خورد اعصابم این است. بار دیگر بیدار شدن پدرش و بارهای بعد؟!!!!

این چندمین بار است در یک ماه گذشته که همسر آ شب به خاطر ماه اک گ .. ه می زند به اوقات من و من باید با افکاری پریشان به خواب بروم. نُه من شیر ده شنیدید!!! بعد از تلاشهایش برای بهتر شدنم؛ تمام زحمتهایش را بر باد داد. 


+ در  شرف بیهوشی ام. با عرض معذرت فردا نظرات را تایید  می کنم

برچسب ها : برگشت به خانه - دستشویی ,داخل ,زندگی ,همسر ,داخل دستشویی
برگشت به خانه دستشویی ,داخل ,زندگی ,همسر ,داخل دستشویی
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
من در تر تان ٥

+ خوشم میاد که همه سکوت پیشه د!!! کم مونده که تو این سکوت غرق بشیم o_o


+ بلال آب پز!! خیلی خوشمزه بود. به پیشنهاد مادر همسر آبلیمو هم زدم عالی بود. برای ما آپارتمان نشین ها گزینه دلنشینیه


+ آش کلم قمری با ماست عجب آشیه :)


+  نه رفتار ناخوشایندی دیدم نه ی حرفی زده اما حسم میگه زودتر بریم دیگه. نمیدونم سطح انرژیهامون افت کرده؟ ی از من دلخوره؟ یا فقط به خاطر اینکه مادر همسر باید همه کاراش رو خودش انجام بده این احساس رو دارم!


+ پسر کوچولوی هفت هشت ساله به قدری مردونه آذری ید که وقتی تمام شد دلم میخواست ببوسمش.


+ وقتی دختر کوچولو هندی می ید اشک تو چشمام حلقه زده بود و خدا رو شکر می که ماه رو دارم و چقدر خوشحال تر بودم که فرشته کوچولومون دختره


+ با همه سختیهای نفهمیدن زبون ترکی، یک جاهایی خیلی خوبه که نمی فهمم چی می گن. خانواده همسر خصوصا مادر همسر به شدت روی جاری و روی شوهر خواهر شوهر حساس اند. اینکه حس شون به من چیه نمی دونم. اما خیلی خوشحالم که همون یک شبی هم که از دلخوری از جاری برای همسر حرف می زدند؛ من نمی فهمیدم چی می گن. وقتی علت دلخوریشون رو چند روز بعد فهمیدم کمی برام عجیب بود اون حجم از دلخوری که پدر همسر که اصلا اهل غیبت نیست حتی با شیطنت های ماه که حرفش را قطع کرد باز هم مصمم حرفش را برای همسر ادامه داد. علت دلخوری از نظر من زیاد هم اساسی و بد نبود اما امان از حساسیت هایی که در بدو وصلت دو خانواده به وجود می آید و باعث می شود هر دلخوری کوچکی اندازه تمام دلخوریهای از اول تا امروز دلخورت کنند. درست مثل خساسیتهایی که بین خانواده من و ها وجود دارد. عید وقتی رفتیم و آن با وجود اطلاع از رفتن ما خانه نبود (در حقیقت رفته بود که بابا را نبیند) به قدری دلخور شدم که گفتم سال بعد دیدنشان نمی روم. اما همسر که آن حساسیتها را نداشت با وجود فهمیدن علت ماجرا می گفت بیخیال.

حالا اما فکر کنم دلخوریها رفع شده. چون ماجرایی که خانواده همسر را دلخور کرده بود ختم به خیر شد به شیرینی و آسونی و همه خیلی خوشحال شدیم.

در هر صورت خوشحالم که با خضور طولانی در خانه پدری همسر به خاطر ندانستن ترکی در جریان خیلی از مسائلی که به من مربوط نیست قرار نمی گیرم چون می دانم که ناخودآگاه موجب بروز حساسیت در افکار و احساسم می شود. برای مثال شوهر خواهر شوهر بدون دور شی و با اعتماد بیش از اندازه به دیگران پولش را به ی داده که فعلا طرف قصد دادن سود کارش را که هیچ انگار قصد دادن اصل پول را هم فعلا ندارد. در کنار اینها کمی مسائل کاری هم هست. مادر همسر از بی فکری شوهر خواهر شوهر تعریف می کرد که همسر گفت مهم اینه که داره زندگیشو میچرخونه. زن و شوهر هر دو با هم باید تلاش کنند اما نسرین سالی چند بار مانتو و لباس می ه. راحت ج می کنه اما مادر همسر به خاطر قضیه طلا گریه اش افتاد.

همسر گفت ما اینقدر صرفه جویی کردیم و با حساب کتاب ج کردیم باز نسبت به اونا که اینقدر لارج ج می کنند و اهل صرفه جویی نیستند عقب تریم. اونا در هر صورت اوضاع مالیشون خوبه چرا غصه می خوری؟

همه اینها را گفتم که بگم با دونستن اینها دروغ چرا کمی حساس شده ام روی اینکه چرا مادر همسر اینقدر غصه شان را می خورد؟!  و تنها دلیلش زیاد موندن ما اینجاست وگرنه مادرها و خصوصا مادر همسر برای هر کدام از بچه هایش یکجور غصه می خورد. 

اینجا را عاشقم اما وقتی طولانی می مانم حس های مس ه ای درونم ظهور می کند!!!


+ به خاطر جریاناتی که در پست دوم تر تان گفتم قصد ید نداشتیم. یعنی باید برای ید کمی صبر می کردیم. پیشنهاد دادند بریم جلفا. من کمی به خاطر ماه و بعد هم به خاطر اینکه خواهر همسر برای ید میرفت نه تفریح و اگر من هم میرفتم دلم ید میخواست نرفتیم. حالا پشیمونم از بس تو خونه نشستیم و این همسر بی بخاری کرد و ما رو تفریح نبرد. همسر هم می گوید خستگی جلفا رفتن با برگشتن به خانه قاطی می شود و انرژی زیادی می برد

برچسب ها : من در تر تان ٥ - همسر ,مادر ,شوهر ,خاطر ,خیلی ,دلخوری ,مادر همسر ,خواهر شوهر ,شوهر خواهر ,همسر برای ,برای ید
من در تر تان ٥ همسر ,مادر ,شوهر ,خاطر ,خیلی ,دلخوری ,مادر همسر ,خواهر شوهر ,شوهر خواهر ,همسر برای ,برای ید
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
بانگ رفتن

اینجا یکی از بهشتهای احساس من است اما نمی تواند دائمی باشد. همانطور که هیچ چیز این دنیا ماندنی نیست. اینجا بهشت است تا وقتی به اندازه اینجا باشیم. تا وقتی میزبانمان را خیته نکرده باشیم. امروز احساس کم کم باید بانگ رفتن نواخت. همه اصرار دارند بیشتر بمانیم اما مهمان یک روز دو روز نه یک ماه :))


امشب بی دلیل دلم گرفته است و بی حوصله ام. حتی حوصله بازیگوشیهای ماه قبل از خواب را نداشتم. بالا ه خو د و نوبت خواب من هم رسید. 


+ نظرات در پست قبل باز است

برچسب ها : بانگ رفتن - بانگ رفتن
بانگ رفتن بانگ رفتن
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
اکنون

+ همراه اول ده گیگ اینترنت تا ساعت ٧ هدیه داده. می خواستم برنامه های "حال خوب" در مورد شناخت تی بچه ها را کنم اما امان از دست این ماه کوچولو که زمان استفاده از لپ تاپ بهم نمیده.


+ تو اسنپ نشستم برم کلاس. این جلسه سوم هستش. مربی بهم میگه تو عالی هستی. البته که خودم در این مورد شک ندارم. یکی از معدود استعدادهاییم هست که بی تردید خودم رو درش قبول دارم و یکی از لذتبخش ترین  فعالیتهای زندگیمه. کاش تو همه زمینه ها با خودم مهربون بودم و خودم رو باور داشتم.


+ زمان کمه و نمیرسم کلاس رو تمام کنم. چند روز دیگه باید برگردیم. چقدر دلم میخواد تکمیل میشد و برمیگشتم. کاش چهارشنبه تعطیل نبود و یک جلسه بیشتر میرفتم


+ ماه!!! بی اغراق شیرین ترین موجود دنیاست. از ١٩ مرداد میشینه بدون کمک بدون تکیه گاه. اوایل به دقیقه نمیرسید اما الان دو سه دقیقه ای میشینه

برچسب ها : اکنون
اکنون
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
من در تر تان ٢

بامداد چهارشنبه

دوباره بی خواب شدم. اذیت می شوم. این چهارمین بار در سه هفته اخیر است.صبح ها هم ماه خوشگلم که خوابش را سیر رفته میاید دور من می چرخد، از روی سرم رد میشود. دستش را برای بیدار م به من میزند. صدا می کند تا بیدار شوم و شیرش بدهم. در نتیجه نمیشود اضافه تر خو د که جبران شود.


+ پاتق ام شده تاب ف ی حیاط . همین که فرصتی پیدا کنم روی تاب می نشینم و به هیچ چیز فکر نمی کنم جز اکنون و اینجا. با حرکت عقب جلوی تاب، باد می پیچد در تنم و خنکای هوای تر تان مور مور می کند تنم را.  به طرز شگفت انگیزی در عرض سه روز هوای آنقدر خنک شده که شبها کمی سردت می شود. عاشق باد خنکی هستم که اینجا دایمی است. البته که زمستانها این باد تبدیل به سوز سرما می شود و آن موقع اصلا دوستً داشتنی نیست.


+ از روزی که رسیدم اینجا به طرز فجیعی دایم خیس عرق بودم. هر روز بودم. از شدت گرگرفتگی درونم میسوختم. های اینجا طبق قانون مادر همسر همیشه کشیده شده و اصلا پنجره ها باز نمی شود.  با وجود باد کولر وقتی داخل حیاط یا پارکینگ بودم خنک تر بودم تا داخل خانه. از کلاس برگشته بودم. همین که وارد سالن شدم دیدم مادر همسر بعد از هیچوقت را باز کرده و پنجره هم باز است. الان چها روزی هست که پنجره باز است با وجود بادهایی که می وزید و این برای منِ عاشق نور یعنی یک اتفاق هیجان انگیز.


اگر هیچکدام از مغازه ها را نگاه نکنم برایم مهم نیست اما هیچوقت نمی توانم از خیر دیدن مغازه پیرگاردین بگذرم. حتی اگر ید نداشته باشم یا چیزی نداشته باشد. با اینکه می دانم همه پولمان را سهام یده ایم و در حسابمان تقریبا مگس نمی پرد؛ با اینکه همسر گفته بود که اگر گفتند برویم کایا فقط صد تومان می توانی ید کنی :)) هم شوخی و خنده دار بود هم واقعیت این بود که فعلا موقعیت ید آنچنانی نیست باز هم نتوانستم از خیر دیدنش بگذرم .  

مادر و خواهر همسر اصرار دارند بپوشم اش. در جوابشان گفتم این قیمت برای الان زیاد است. مادر همسر کوتاه نیامد. نگاهی به همسر انداختم. گفت حالا خواستی بپوش.  پوشیدم. وای خدای من این دقیقا همان چیزی است که مدتهاست چشمم به دنبالش می گردد. خاص و متفاوت. اما نمی دانستم کجا می توانم پیدا کنم. مثل یک کودک که از خوشحالی نمی تواند لبخندش را جمع کند سعی می ی متوجه نیش بازم نشود آنقدر که مدل این مانتو مطابق خواست من بود.  :)) خانم فروشنده گفت برای شما که مشتری خودمان هستید تا چهل درصد تخفیف دارد. با این حال پولی که در حسابمان بود با صدتومانی که داخل کیف من بود نصف پول مانتو با چهل درصد تخفیفش بود. :)))) تصمیم گرفتیم بیعانه کنیم اما خانم فروشنده گفت به خاطر تخفیف امکان بیعانه نیست. 

حالا ما ایستادیم جلوی پیش خوان و درست مثل وقتایی که با دوستهایم می رفتیم بیرون و پول کم داشتیم، چهارتایی موجودی جیب هایمان را چک می کنیم تا یک مانتو ب یم. :)) حالا خوب بود که مشتری خودشان بودیم وگرنه احتمالا  محترمانه بیونمان می کرد :))). به فروشنده گفتم ما قصد ید نداشتیم  اما نشد. فروشنده گفت برای من هم زیاد چنین اتفاقی افتاده. جایتان سبز آنقدر برای این صحنه کمیک دسته جمعی با فروشنده های مغازه خندیدیم تا بالا ه جمع پولهای جیبمان به اندازه قیمت مانتو شد. :)) تازه فروشنده تا دم در بدرقه مان کرد و مانتو را آنجا به ما تحویل داد. :))


ظهر  چهارشنبه

ساعت ١٢ ظهر است و ماه اک شیر پریده توی گلویش و سرفه می کند. فکر کنم نزدیک های پنج بود که خوابم برد. عجب نعمت بی بدیلی است خو دن. آن هم خواب شب.


ظهر

چهارشنبه شب بعد از یک روز خوشحالی برای ید مانتو به شدت افکارم بهم ریخته بود از اینکه ملت نون شب ندارند إنوقت من رفتم فلان قدر مانتو یدم. همسر گفت چرا ناراحتی؟ ما برای این پول زحمت کشیدیم. اما باز فکر آشفته بود و نتیجه اش شد سردرد بدی که حس اذیتم کرد. 


+ دو روز است سردرد بدی دارم. بهتر بشوم بقیه حرفهایم را می نویسم


+ اینجا یکی از بهشت های احساس من است با وجود دلتنگی برای خانه عشق و خانواده ام.


+ بالا ه بعد از چند روز تکمیل شد این پست


+ دلهاتون لبریز خس خوشبختی و آرامش

برچسب ها : من در تر تان ٢ - مانتو ,همسر ,فروشنده ,اینکه ,مغازه ,وجود ,مادر همسر ,خانم فروشنده
من در تر تان ٢ مانتو ,همسر ,فروشنده ,اینکه ,مغازه ,وجود ,مادر همسر ,خانم فروشنده
عنوان وبلاگ : هشت بهشت زندگی
منبع :
Facebook Twitter Google Plus Digg Share This RSS
چشمه اطلاعات، خبرها و مقالات را بصورت کاملا اتوماتیک از منابع فارسی دریافت و طبق قوانین و مقررات با ذکر منبع بازنشر میکند. با توجه به ذکر منبع اطلاعات چشمه هیچگونه مسئولیتی در قبال محتوای مطالب ندارد و در صورت مشاهده محتوای نا مناسب میتوان بر روی گزینه “درخواست حذف ” در صفحه مورد نظر کلیک نمود.
All rights reserved. © Cheshme 2016-2017 Run in 0.425 seconds
RSS