پاو وینت بررسی میهمانسرای جهانگردی نائین بهمراه پلان و مقطع اتوکد

تاریخ ایجاد 12/12/2017 12:00:00 ق.ظ تعدادبرگ: 30 اسلاید بهمراه نقشه ها و تصاویر قیمت: 6500 تومان تعدادمشاهده 4


پاو وینت بررسی میهمانسرای جهانگردی نائین بهمراه پلان و مقطع اتوکد

بخشی از مطلب
میهمانسرای جهانگردی نائین ساختمانی است یک طبقه که فضاهای بستة آن در بخش شمالیِ بستر طرح گسترده شده‎اند و حیاطی نیز در بخش جنوبی دارد. دو حیاط کوچک نیز در درون فضاهای بستة فوق‎الذکر وجود دارد. بخش‎های مختلف این میهمانسرا عبارتند از ورودی و پذیرش، رستوران، اتاق‎های اقامتِ میهمانان، و بخش‎های خدماتی.
ساختمان از طریق یک ورودی در شرق با بیرون ارتباط دارد.
این ساختمانْ تماماً با سیستم سنتیِ دیوار باربرِ آجری وسقف‎های استوانه‎ای، گنبدی و طاق و تویزه ساخته شده است.
سیستم خنک کنندة فضاها کولر آبی است و برای گرمایش آن از بخاری استفاده می‎شود.

ب ـ سیمای بیرونی

– میهمانسرای جهانگردی نائین ساختمانی است یک طبقه. جداره‎های بیرونیِ بنا اغلب بسته است و پوشش نمای آن کاهگلی است. تراش‎های مختصر روی دیوارهای بخش جنوبی (اطراف حیاط)، مشبک‎های آجری با طرح‎های ساده و قدیمیْ سایه روشن‎های مختصری بر سطح یکنواخت و یکرنگ دیوارها پدید آورده است.
– سر درِ ورودی اصلی واقع در شرق ساختمان به شکل حجم بیرون زده‎ای است که با اختلاف ارتفاع مختصری از دیوارهای یکدست جوانبِ خود متمایز شده است. به این ترتیب این سردر با قوسِ میانی‎اش و درگاهِ کوچک میانِ آن سطح تراش خورده‎ای است که همانند سردرِ خانه‎های سنتی ای کویری در میانِ جداره‎های یکنواخت و بستة بنا جلوه می‎کند.
– ردیف‎‎ِ قوس‎های تیزه‎دارِ ایوانچه‎های نمای جنوبیِ ساختمان که از خارجِ بنا نیز تا حدودی دیده می‎شوند هیئت سنتی برای ساختمان بوجود آورده‎اند.
پوششِ کاهگلِ نما، کنج‎های گچیِ جرزها و لبه‎های قوس‎ها، مشبک‎های آجری روی دیوار، درهای چوبی، شبکه‎های چوبی نورگیرها، ناودان‎های چوبی پشت‎بام‎ها، هرة آجریِ دست انداز بام، و شکل و تناسبات قوس‎ها از نماهای بناهای سنتی به وام گرفته شده‎اند تا ساختمان به شکل بنایی قدیمی دیده شود.
سقف‎های گنبدی، پُشته‎های بام، دودکش‎ها با جداره‎های ناصاف و سطوحِ منحنی، عناصر آشنای بام‎های ساختمان‎ها و خانه‎های قدیمی در مناطق کویری‎اند که در این بنا نیز به چشم می‎خورند. (تصویر شماره ۱)
– به این ترتیب با وجود عناصر و اجزایی که ذکر شد مخاطب با بنایی مواجه می‎شود که به نظر قدیمی می‎آید. ارتفاعِ یک طبقة بنا و رنگ و ت‎ِ آن، به علاوة اَشکال و احجامِ ساده و ساخت‎ و اجرای تقریباً خشنِ روستاییِ بنا کمک کرده است تا میهمانسرای جهانگردی با بافت‎ِ تاریخی شهر نائین پیوند بخورد و معماریِ آن با معماریِ خانگی این شهر حاشیة کویری قرابتی بیابد.
– از طرفی با دقت بیشتر در وضعِ نماها طرح آنها را قدری “خام” احساس می‎کنیم. در واقع در این نماها آن “آراستگیِ” نماهای سنتی دیده نمی‎شود. عناصر و اجزای نما که همگی از معماری سنتی شکل گرفته‎اند، در تکراری یکنواخت در کنار هم چیده شده‎اند و قصه‎گویی و اوج و حضیضِ نماهای اصیل و رسمی معماری ی را ندارند. این نوع سادگی و خلاصه‎گویی در نماها شباهتی میان این بنا با مصادیق روستایی و غیررسمی معماری سنتی ایران پدید آورده است.
– شباهت این بنای معاصر با بناهای سنتی به حدی است که حتی مخاطبِ آشنا با معماری سنتی نیز در برخورد سریع اولیه به سختی باور می‎کند که با ساختمانی با قدمت کمتر از ۴۰ سال رو به رو شده است. اگر چه که شکل نماها، طرز قرارگیری دیوارهای جوانب حیاط و استقرار سردرِ ورودی در کنارِ خیابانی نسبتاً عریض ساختمانِ میهمانسرا را به بنای قدیمی شبیه کرده است که مرور زمان و یا خیابان‎کشی‏‎های جدیدِ شهرْ بخش‎هایی از آن را ت یب کرده و ما تنها شاهدِ بخشِ باقیمانده و البته تعمیر و نگهداری شدة آنها هستیم.

ج ـ درونِ بنا

– با گذر از ورودی به دالانی در امتداد شمال و جنوب می‎رسیم که از یک سو به بخش‎های خدماتی و اداریِ میهمانسرا در شمالِ بنا می‎رسد، و از سوی دیگر شخص را از گوشة حیاطِ جنوبی به سمت ردیف‎ِ اتاق‎های اقامت‎ِ میهمانان ـ که به شکل حجره‎هایی در پسِ ایوانچه‎های نمای جنوبی قرار گرفته‎اند ـ هدایت می‎کند.
– در درونِ ساختمان نیز همان کیفیت و حس و حالِ بیرونِ بنا تکرار می‎شود. ت دیوار و کف و سقف، قرنیزها، در و پنجره‎ها و نورگیرها همگی مشابهِ آنچیزی است که در بناهای قدیمی نیز بارها دیده‎ایم. ترکیب کاهگل و گچ در دیوارها با آجر فرش کف و قرنیزهای تیره رنگ کاشی، و در و پنجره‎های چوبی کیفیتی قدیمی در فضاهای داخلی به وجود آورده‎اند.
– در اینجا نیز طراح، با وام گرفتن عناصر و یا حتی ترکیباتی از معماری قدیم موفق شده است حس و حال بناهای قدیمی را به طرح بیافزاید. طرح به تعبیری مجموعه‎ای است از قطعاتی آشنا از معماری سنتی که در کنار هم چیده شده‎اند.
– دالان ورودی با فضای نیمه تاریک و کمی نمور که کورانِ هوا فضای آن را خنک نگاه می‎دارد یادآور دالان‎های ورودیِ خانه‎های سنتی است. ت کف و دیوارها و ابعاد و تناسبات این دالان نیز شباهت میان این موجود جدید و نمونه‎های سنتیِ آن را بیشتر می‎کند.
– حیاطهای شمالیِ بنا، فضاهای بازِ کاملاً محصوری هستند که به واسطة ابعاد و تناسبات و عناصری که در نماهای اطراف آنها چیده شده است و همچنین ترکیب بندی ساده و تا حدودی بی‎نظم نماها یادآور حیاطهای کوچک میانی در خانه‎های روستایی قدیمی هستند. طراح با قرار دادن عناصری بر نما شبیه به افساربندها و آبشخورهای اسبان از این هم فراتر رفته و هیئت حیاطهای اصطبل را به این فضاهای بازِ کوچک بخشیده است.
– حیاطِ جنوبی نیز که طرحِ رسمی‎تری نسبت به حیاطهای کوچک‎ِ شمالی دارد، با باغچه‎های اطراف و آبنمایی در میان، نسبتی با حیاطهای میانی خانه‎های قدیمی پیدا می‎کند. اگر چه که طرح باغچه‎ها و خیابان کشی‎های آن کاملاً از الگوی سنتی تبعیت نمی‎کند. (تصویر شمارة ۲)
– ایوانچه‎های نمای جنوبی که واحدهای تکرار شوندة این نما را می‎سازند نیز عناصری هستند که از نمونه‎های سنتی به عاریت گرفته شده‎اند. شکل و تناسبات قوس‎ها، ترکیب درها و نورگیر در نمای پشتی ایوانچه‎ها ـ که ورودی حجرات اقامت میهمانان را می‎سازند ـ اگر چه اختلاف مختصری با الگوی اصیل خود دارند، اما کاملاً آشنا می‎نمایند.
– طراح برای ایجاد محیطی قدیمی و سنتی حتی در استفاده از عناصری مانند پلکان خانه‎های سنتی نیز تردید نکرده است. برای نمونه پلکانی که از یکی از حیاطهای شمالی به بام می‎رود همان پلکان تنگ و باریک با کف پله‎های بلند و بی‎نظم است. بر روی بام نیز منظرة سقف‎های گنبدی و هواکش‎ها و پشته‎ها و ناودان‎ها، برای مخاطبی که پیش از این بر بام خانه‎های سنتی کویری گذر کرده است منظرة آشنایی است.

د ـ حجره‎های اقامت میهمانان

– در کنارِ عناصر و ترکیباتی که ذکر شد و همگی به طور کامل و یکجا از نمونه‎های سنتی به طرح منتقل شده‎اند، تنها نوآوری و ابداع، یا به عبارتی تنها دخل و تصرفی که در فضاهای سنتی اتفاق افتاده، مربوط به حجره‎های اقامت میهمانان است. در حقیقت خاطره انگیزترین و مهیج‎ترین تجربة فضایی در این بنا، تجربة اقامت در همین حجره‎ها است. تبدیلِ فضای داخل یک حجره به یک واحد مس ی کوچکِ دوبل در برخورد اول بسیار جذاب و هوشمندانه می‎نماید.
– فضای هر حجره به دو بخشِ اصلی تقسیم می‎شود. اول فضای نشیمن که در بدوِ ورود به آن می‎رسیم و فضایی بلند و کشیده است با طاقچه‎ها و پنجره‎ها و درهایی شبیه به اجزا و عناصر فضاهای زندگی در خانه‎های قدیمی؛ و سپس نیمة پشتیِ حجره که سرویس بهداشتی، ، کمدهای مخصوص چمدان‎ها و وسایل مسافرین، و پلکانی نسبتاً کم عرض در آن قرار دارد. پلکان مزبور به فضای خواب در نیم طبقة بالا می‎رود. این نیم طبقة کوچک که ارتفاعِ بسیار کمی هم دارد از یک طرف بر فضای نشیمن مُشرف است. بخش دوم در حقیقت نقشِ پستوی فضای اصلیِ حجره را دارد. و به کمکِ آن طراح موفق شده است دو قسمت خواب و نشیمن را در این حجرة کوچک از یکدیگر جدا کند.
– وجودِ پنجره‎هایی در شمال و جنوبِ این واحد کوچک تا حدودی امکان کوران طبیعی هوا را فراهم آورده است.
– فضای داخل اتاق نیز، همانند بیرونِ آن بسیار شبیه حجره‎های کاروانسراهای قدیمی است. شکل طاقچه‎ها، رف‎ها و طاق و تویزه‎های سقف، و نیز شکل در و پنجره کاملاً ظاهرِ یک حجرة سنتی را دارد.
– ایرادِ اساسیِ این حجره‎ها در ابعاد و تناسباتِ آنها است. از یک طرف ارتفاعِ بخش نشیمن به دلیل عمقِ کمِ اتاق زیاد جلوه می‎کند و لذا تناسباتِ فضا کشیده به نظر می‎رسد. از سوی دیگر بخش خواب، ارتفاعِ بسیار کمی دارد و فضای خفه و تنگی پیدا کرده است. در هر دو ح فضاهای مورد بحث، جای مناسبی برای س ت نیستند و شخص در آنها احساس آرامش نمی‎کند.
– تبدیل شدن ایوانچة جلوی حجره‎ها به راهروی رفت و آمد مسافرین میهمانسرا خلوت و حریم اتاق‎های اقامت میهمانان را می‎شکند. به این ترتیب شخص با استقرار در فضای نشیمن در آنچنان فاصلة از رفت و آمدهای افراد ناآشنا قرار می‎گیرد که گاه می‎تواند مُخلِ آسایش وی شود. در چنین شرایطی استفاده از پنجره‎ها و درها و گشودن آنها به سوی حیاطِ میهمانسرا امری غیرممکن می‎نماید، و فضای درونِ حجره بسته‎تر از پیش جلوه می‎کند.
– به این ترتیب طراح در به کارگیری الگوی یک حجرة قدیمی که معمولاً فضای خوش تناسب و آرامش بخشی دارد انتخاب درستی کرده است، اما به دلیل آنکه نتوانسته است تناسبات دلپذیری به فضای داخلی آن ببخشد و ارتباط مناسبی میان فضای درونِ حجره با فضای بازِ بیرون برقرار کند، این الگو را از صفاتِ خوبِ خود محروم کرده است.

ه ـ انتظام فضایی

– آنچه تاکنون در بارة بنای میهمانسرای جهانگردی نائین بیان شد به تأثیری مربوط می‎شود که مواجهه با چهرة بنا بر مخاطب می‎گذارد. شخص در برخورد با این بنا و گردش در فضاهای آن پی د ی با عناصر و عواملی روبه رو می‎شود که یادآور معماریِ قدیم است. از این بابتْ طراح در خلقِ فضاهایی با رنگ و بوی سنتی موفق بوده است. اما برای درک کاملترِ طرح لازم است به انتظام فضاییِ آن توجه کنیم و الگوهای ترکیب عناصرِ مختلفِ طرح را بازشناسیم.
– فضاهای بستة میهمانسرا با انتظامی افقی در بخش شمالیِ زمین گسترده شده‎اند. این انتظام افقی نوعی هماهنگی میانِ بنا با بافت تاریخی شهر به وجود آورده است.
– فقدان یک هال ورودیِ مشخص ـ که وظیفة آن را در الگوی سنتیْ هشتی ایفا می‎کند ـ و ورودِ بلافاصله از سردر به داخلِ دالانْ تفاوتی اساسی میان دستگاهِ ورودی سنتی با آنچه در این بنا اتفاق می‎افتد بوجود آورده است. در اینجا مخاطب بدون هیچ مکث و تأمل و هدایتی وارد راهروی نسبتاً طویل شمالی ـ جنوبی می‎شود. در واقع علی‎رغم وجود سردرِ متمایز با چهره‎ای کاملاً سنتی وسپس دالانی که شباهت زیادی با دالان‎های ورودی سنتی دارد، در بنای میهمانسرای جهانگردی نائین فضای ورودی وجود ندارد. در نتیجه دالان مزبور نیز نه یک دالانِ کاملِ سنتی، که تنها راهرویی ارتباطی میان دوبخش اداری ـ خدماتی درشمال و بخش اقامتی در جنوبِ بنا است. (تصویر شمارة ۳)
– حیاطِ جنوبی که به لحاظ وسعت و همجواری با حجره‎های اقامت میهمانان مهم‎ترین فضای بازِ مجموعه محسوب می‎شود، در حقیقت متعلق به بخش جنوبیِ فضاهای بسته است. حال آنکه بخش شمالی، خودْ حیاطهای کوچکی در میان دارد. عدمِ ارتباط و اتصال میانِ این حیاطها از عواملی است که بار دیگر موجب می‎شود فضای بسته را به دو بخش مجزای شمالی و جنوبی یا خدماتی و اقامتی تفکیک کنیم.
– دو حیاطِ میانیِ بخش شمالی، چهرة حیاطهای مرکزی را دارند. نورگیرهای پشتی حجره‎ها، و نورگیرها و درهای فضاهای اداری، رستوران و بخش‎های خدماتی به این حیاطها باز می‎شوند. سطح این نورگیرها به نسبت سطحِ بستة نما کم است. به این ترتیب به نظر می‎رسد که فضاهای اطرافِ حیاط روی خود را به سمت حیاط باز نکرده‎اند. گویی در اینجا نظرِ اصلیِ فضاهای بسته به جای دیگری است و تنها به منظور تأمین نور و هوا پنجره‎هایی به این حیاطها نیز باز کرده‎اند.
– دیواره‎های حیاط تراش خورده و قاب‎بندی نشده و خود را برای حیاط نیاراسته‎اند. عدم وجود تقارن، و تکرار بی‎نظمِ عناصر نما موجب کم اعتباری حیاط شده است. بعلاوه فقدان ایوان و شاه نشینی که رو به حیاط بنگرد و محل س ت و تأمل و درنگ در فضای باز باشد نیز از عواملی است که حیاطهای کوچک شمالی را کم اعتبار می‎کند. به این ترتیب این حیاطها تبدیل به حیاطهای پشتی و خدماتیِ مجموعه شده‎اند. گویی اینها حیاطهای نورگیری هستند که از قضا باغچه و آبنمایی هم در میان دارند، اما کانونِ طرح و مرکز توجه فضاهای بسته محسوب نمی‎شوند. (تصویر شماره ۴)
– حیاطِ جنوبی نیز با آنکه طرحی مشابه حیاطهای مرکزی دارد اما هیچگاه ارزش و اعتباری همسنگ با نمونه‎های سنتی خود پیدا نمی‎کند. اولاً این حیاط تنها از یک سو با فضاهای بستة زندگی مرتبط است و از سه جانبِ دیگر تنها با دیوارهایی نسبتاً کوتاه از خیابان جدا شده است. ثانیاً، مجموعة حجره‎ها که همسایگان شمالیِ این حیاط‎اند به دلایلی که قبلاً در بحث طرح حجره‎ها به آن اشاره شد، و هم به دلیل طرحِ نما که از ترکیب بندی‎های متداول نماهای سنتی و نقاط فراز و فرود آنها عاری است توجه چندانی به حیاط نمی‎کند. به این ترتیب، حیاطِ جنوبیْ تنها محوطة بازی است که در کنار بخش‎های بستة ساختمان نشسته و برخلاف حیاط‎ها در بناهای سنتی مرکز و کانونِ طرح به حساب نمی‎آید.
– نوع ترکیبِ و همجواریِ فضاهای بسته و باز دراین طرح با الگوی سنتی تفاوت دارد. عدم وجود سلسله مراتب مشخص در رسیدن از فضاهای باز به بسته که پیش از این نیز به آن اشاره‎هایی شده است موجب می‎شود که پیوندی میان این دو بخش احساس نشود. از طرف دیگر در ترکیب فضاهای بستة همجوار مانند آنچه در رستوران میهمانسرا اتفاق افتاده است نوعی بی‎نظمی و عدم توجه به ترکیب‎بندی‎های دقیق و معنادارِ بناهای سنتی دیده می‎شود.
– توجه به این نکته اهمیت دارد که در الگوی سنتی فضاهای بسته نه فقط بر گردِ حیاطها می‎نشینند، بلکه اساساً به واسطة حیاطها است که اعتبار می‎یابند. به عبارت دیگر نقطة شروعِ طرح در الگوی سنتیْ حیاط است. حال آنکه در اینجا انتظام فضایی براساس الگوی متداول امروزی برای قطعات شمالی ـ یعنی ساختمانی در شمالِ زمین و حیاطی در جنوب ـ شکل گرفته است، و البته حیاطهای نورگیری هم در لابه لای فضاهای بسته پدید آمده‎اند. در عین حال تفکیک عملکردی فضاهای مختلف خدماتی و اقامتی نیز با کمک همین حیاطهای کوچک و دالانِ شمالی ـ جنوبی میسر شده است.
– بنابراین علی‎رغم شباهت‎های فراوانِ این بنا با خانه‎های سنتی که در نظر اول احساس می‎شود، در انتظام فضایی و در شخصیت پردازیِ عناصرِ فضاییِ معماری، با طرحی مواجهیم که از اصول زیباشناسی معماری سنتی تبعیت نمی‎کند. طراح تنها با استفاده از تکه‎هایی از معماری سنتی و چیدن آنها در کنار هم، به “تکه‎ دوزیِ” سنت پرداخته و موفق شده است مخاطب را در “موقعیت‎های سنتی” قرار دهد؛ امری که به مذاق توریستی خوشتر می‎آید. مانند آنجا که در ورود به حیاطِ جنوبی منظرة تویزه‎های مکررِ ایوانچه‎ها را که منظرة آشنای فضاهای سنتی است مانند تصویری قاب شده در مقابلِ دیدگانِ مخاطب قرار می‎دهد؛ و یا مصادیقِ دیگری از قبیلِ شباهت حیاطهای کوچک به حیاط اصطبل کاروانسراها، استفاده از سردر و ایوانچه‎ و پلکان، و اجزا و عناصر ساختمانی مانند در و پنجره و ناودان و قوس و مانند آن که در طولِ بحث مفصلاً در بارة آنها صبحت شده است.و....


کلمات کلیدی مرتبط:
پاو وینت ,بررسی میهمانسرای , جهانگردی نائین ,بهمراه پلان و مقطع اتوکد ,
مقالات مرتبط در این دسته
پاو وینت بررسی و تحلیل هتل مارینا بای سندز سنگاپور
پاو وینت بررسی هتل کاملیا سبزوار
پاو وینت بررسی و تحلیل هتل قصر مشهد
پاو وینت بررسی و تحلیل هتل عباسی ــ اصفهان abbasi el isfahan iran
پاو وینت بررسی معماری هتل کینگل هابر در استرالیا
پاو وینت بررسی معماری هتل eso در کویر پارانا شیلی ، بهمراه نقشه ها و تصاویر
پاو وینت بررسی مهمان سرای پدری در خوانسار اثر گروه معماری زاو
پاو وینت بررسی هتل سند تاچر در ایتالیا
پاو وینت بررسی سیستم سازه و تاسیسات در طراحی هتل ها
پاو وینت بررسی هتل کینگ لهوبر el klinglhuber استرالیا
پاو وینت بررسی هتل های داخلی - هتل مشهد و هتل قصر مشهد و هتل صدر
پاو وینت بررسی ضوابط و استانداردهای هتل
پاو وینت بررسی مبانی طراحی هتل و ریز فضاها ، برنامه فیزیکی هتل
پاو وینت بررسی انواع هتلها و واحدهای اقامتی
پاو وینت بررسی مبانی طراحی و ریز فضاهای هتل و مرکز اقامتی
پاو وینت بررسی مجتمع توریستی بام تهران توچال
پاو وینت علت ستاره دار هتل ها
پاو وینت بررسی خوابگاه دانشجویی در استرالیا
پاو وینت بررسی هتل رز بنفش ابوظبی
پاو وینت بررسی معماری یتیم خانه دختران خوانسار اثر گروه معماری زاو