دنیای ما - فضا و زمان و شگفت انگیزها - kahkashane1

دنیای ما - فضا و زمان و شگفت انگیزها - kahkashane1 از وب سایت مرجع آن بازنشر شده است. با توجه به جمع آوری خودکار اطلاعات از سطح وب و نمایش آن با ذکر منبع لطفا در صورت مشاهده هرگونه تخلف و یا اخبار و مطالب غیر مجاز و یا اعتراض به انتشار مطالب بر روی لینک ‘درخواست حذف’ کلیک نمائید.

کمربند داخلی ، سیارک ها


ماتیلده

سیارک ها (انگلیسی: asteroids) اجسام کوچکی هستند که از سنگ یا ف و سنگ و ف ساخته شده اند. سیارک ها معمولاً اجسام نامنظمی هستند و بر گرد خورشید حرکت می کنند. میلیونها سیارک در منظومه خورشیدی ما وجود دارند. بسیاری از آن ها میان مدار بهرام (مریخ) و مدار هرمز (مشتری) قرار گرفته اند و گرد خورشید می گردند. دسته ای دیگر از آن ها در مکان های دیگر منظومه خورشیدی یافت می شوند. به نظر می رسد علت اینکه اغلب آن ها در فاصلهٔ مریخ و مشتری دیده می شوند این است که احتمالاً در مدار بین این دو سیاره، سیارهٔ دیگری نیز وجود داشته است که به علت جاذبهٔ شدید مشتری متلاشی شده است و سیارک ها پدید آمده باشند.

به سیارک هایی که بر اثر نیروی گرانش سیاره ها در مداری گیر افتاده باشند «سیارک اسیر» می گویند. در این صورت سیارهٔ مزبور به گرد سیاره بزرگ تر می گردد.

نزدیک ترین سیارک به زمین، توتاتیس نام دارد


تاریخچه

در آغازین روزهای ژانویهٔ ۱۸۰۱ جوزپه پیاتسی (۷ ژوئیهٔ ۱۷۴۶–۲۲ ژوئیهٔ ۱۸۲۶) جرمی را در آسمان رصد نمود که ابتدا یک دنباله دار به نظر می رسید ولی زمانی که مدار آن به درستی تعیین گردید، مشخص شد که سیاره بسیار کوچکی است، آنقدر کوچک که آن را در رده جدیدی به نام سیارک ها دسته بندی د. پیاتسی آن را سرس نامید. تا چند سال بعد سه سیارک جدید دیگر کشف شدند و تا پایان آن قرن صدها عدد از آن ها شناسایی شده بودند. تا به امروز تعداد این سیارکها به چند صد هزار رسیده است و هنوز اکتشاف آن ها ادامه دارد. تعدادی از سیارکها چنان کوچکند که از زمین قابل رؤیت نیستند اما بزرگترین آن ها همان سِرِس است که شماره یک را بر پیشانی خود دارد

نام گذاری سیارک ها

همین که مدار سیارکی مشخص می گردد، عددی به ترتیبِ زمانِ کشف بدان نسبت داده می شود و به دنبال آن نامی می آورند که نام را معمولاً کاشف برمی گزیند؛ مثلاً ۱ سِرِس. در آغاز نام های نه از اسطوره های یونان و روم انتخاب می شد. بعدها نام هایی از نمایش نامه های ش پیر و اپراهای واگنر برگزیده شدند. بسیاری از سیارک ها را کاشفان به نام های ن، دوستان و حتی سگ ها و گربه های خود نامیدند. همواره نام هایی مؤنث به کار رفته است، جز درمورد چند سیارک که مدارهایی نامتعارف دارند، نام های مذکر نهاده شده است

کمربند سیارکها

کمربند سیارک ها همان طور که گفته شد ناحیه ای بین مریخ و مشتری است که سیارک ها در آن قرار دارند و بیشتر به مریخ نزدیک است تا به مشتری و سیارک های این ناحیه در حدود ۳۰۰ – ۶۰۰ میلیون ک م با خورشید فاصله دارند. (ناحیه داخلی منظومه شمسی سیارک ها). مدار سیارک ها بیضی شکل هست. بعضی از آن ها هنگام گردش از داخل ناهید عبور می کنند و بعضی در دام گرانش مشتری گیر کرده و از کمربند سیارک ها خارج می شوند و بعضی در دام مریخ می افتند یا با یکدیگر برخورد می کنند. قمرهای فوبوس و دیموس مریخ ممکن است سیارک هایی باشند که در دام آن افتاده اند.

کمربند سیارکی منظومه شمسی

همان طور که در شکل می بینید این کمربند شامل سه بخش دیگر نیز می باشد:

trojans: تروجان ها یا سیارک های تراوایی مدار مشترک با مشتری دارند و با هر یک دور مشتری یک دور می زنند

hildas: هر دو دور مشتری به دور خورشید برابر ۳ دور آن ها به دور خورشید است

greeks: تعداد دور این سیارک ها متغیر است.

علاوه بر اینها سه مدار دیگر نیز وجود دارد که برخی سیارک ها در آن قرار دارند که در شکل زیر مشخص است:

آپولوها: مدار زمین را قطع می کنند

آتن ها: همیشه از زمین به خورشید نزدیکترند

آمورها: سیارکهای بین زمین و مریخ

اندازه گیری

تا سال ۱۹۹۰ تنها ۳ راه برای اندازه گیری قطر سیارکها وجود داشت.

روش اول :استفاده از تلسکوپ و اندازه گیری فاصله آن از خورشید و محاسبه مقدار نوری که از خورشید بر سطح سیارک ت ده شده یا مقدار انرژی گرمایی آزاد شده از آن (میزان نور منع شده یا گرمای آزاد شده از سیارک متناسب با اندازه آن می باشد).

روش دوم: استفاده از تلسکوپ و محاسبه مدت زمانی که سیارک از دید خارج شده و به پشت یک ستاره رفته و ایجاد سایه کند.

روش سوم: استفاده از رادیو تلسکوپها و تهیه ع از سیارک.

از سال ۱۹۹۱ دانشمندان از روش چهارمی نیز استفاده نموده اند که از دقت بیشتری در مقایسه با روش های فوق بر خوردار است؛ و آن استفاده از مأموریت ها و اکتشافات فضایی می باشد(space probes). در آن سال اولین مأموریت فضایی برای ع برداری از سیارکها آغاز شد و سیارک gaspra اولین سیارکی بود که توسط فضاپیمای گالیله مورد ع برداری واقع شد. مأموریت گالیله سیاره مشتری بود که در راه رسیدن به آن باید از کمربند سیارکها عبور می کرد. در سال ۹۶ ناسا مأموریت near (near earth asteroid rendezvous) را انجام داد که به ۱۲۱۶ کیلومتری سیارک متیلدا رسید. این مأموریت در عین حال اولین موردی بودکه ناسا موفق شد فضاپیمایی را بر روی یک سیارک فرود آورده و اطلاعات وسیعی دربارهٔ ماهیت و منشأ ان ب نماید. این فضا پیما در فوریه ۲۰۰۱ در ساعت ۳:۰۱ بر روی سیارک eros فرود آمد. در سال های بعد این فضاپیما به سیارک های دیگر رسید

ارزش اقتصادی

ازمنابع آلی و معدنی موجود در سیارک ها می توان برای تأمین مواد و آب مورد نیاز جهت ساخت تجهیزات فضایی و مداری استفاده نمود. اینک بسیاری از مراکز پژوهشی مرتبط با فناوری فضایی در حال مطالعه امکان سفر به سیارک ها و برداشت از ذخایر طبیعی آن ها هستند.

به تازگی و با کشف یخ آب بر سطح سیارک تمیس-۲۴، ایده هایی به منظور برداشت آب از آن ها جهت استفاده آب مصرفی فضانوردان و تأمین ا یژن و هیدروژن به وسیلهٔ الکترولیز نمودن آب برای تنفس یا سوخت فضاپیماهای آینده مطرح شده است. اگر مدار سفرهای فضایی آینده را بتوان به گونه ای طراحی کرد که هر بار سیارک دارای ذخایر یخ آب در مسیر قرار داشته باشد می توان به سادگی تأسیسات لازم برای یک ایستگاه سوخت گیری فضایی را بر سطح آن سیارک بنا نمود. تأسیساتی تمام اتوماتیک که انرژی تابشی خورشید را توسط صفحات خورشیدی دریافت و به الکتریسیته تبدیل نمایند و سپس با استفاده از این انرژی الکتریکی، یخ آب موجود در ده سیارک را با یک اجاق مایکروویو ساده ذوب کرده و آب حاصله را با یک دستگاه ساده الکترولیز به هیدروژن و ا یژن تجزیه نمایند. در انتها هیدروژن و ا یژن به دست آمده در مخازن جدا از هم ذخیره خواهند شد. این طرح هنوز در مرحله ایده قرار داشته و به مرحله عمل نرسیده است.

برای اکتشاف معادن در سیارک ها باید بتوان روی آن ها فرود آمد و این کاری است مشکل و شاید غیرممکن. به این خاطر دانشمندان در شه راهی برای توقف چرخش سیارک های پیرامون زمین هستند. برای این کار جیپ هایی در نظر گرفته شده که با نیروی موشکی کار می کنند. برای یک سیارک با قطر ۱۰۰ متر که ۴ بار در روز حول محور خود می چرخد، ۲۹ تن سوخت نیاز است تا از چرخش بازداشته شود

 

مکان منظومهٔ شمسی در بازوی شکارچی، ک شان راه شیری

منظومهٔ شمسی در ابر میان ستاره ای محلی، حباب محلی، بازوی شکارچی، ک شان راه شیری واقع شده است. ستاره شناسان تنها دریافته اند که ک شان راه شیری در واقع دیسک ک شان ماست و یک سح گسترده یا مجموعه ای از ستارگان نیست؛ ک شان راه شیری یک ک شان ما یچی میله ای است که قطر آن حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سال نوری است و پنداشته می شود که ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد ستاره داشته باشد. منظومهٔ شمسی حدود ۲۵٬۰۰۰ سال نوری از مرکز و کنارهٔ ک شان فاصله دارد. دانشمندان به تازگی به این نتیجه رسیده اند که ک شان راه شیری احتمالاً دارای دو بازوی ما یچی بزرگ –بازوی برساووش و بازوی سپر-قنطورس– و چندین بازوی کوچک تر است. منظومهٔ شمسی میان دو بازوی بزرگ در بازویی به نام بازوی شکارچی قرار دارد.

سرعت خورشید در منظومهٔ شمسی ۲۲۰ کیلومتر بر ثانیه است و گردش خورشید پیرامون مرکز ک شان راه شیری حدود ۲۲۵ میلیون سال به طول می انجامد. این مدت زمان یک سال کیهانی نامیده می شود. بازپسین باری که منظومهٔ شمسی در این موقعیت بود، دایناسورها بر روی زمین زندگی می د.

 

کمربند سیارک ها (اجرام سفید رنگ) میان مریخ و مشتری واقع شده است.

کمربند سیارک ها منطقه ای از فضا میان مریخ و مشتری است و اجرام آن از اجرام کمربند کویپر و دیسک پراکنده متمایز و جدا است. این منطقه حاوی میلیون ها سیارک است و دانشمندان بر این باورند که این سیارک ها تکه های دشدهٔ یک سیارهٔ بزرگ هستند که در مدتی طولانی از هم پاشید و ش ته شد. سیارک ها در اندازه های مختلف وجود دارند؛ بسیاری از آن ها حتی از یک مایل نیز کوچک ترند، در حالی که برخی دیگر بزرگ هستند. سرس بزرگ ترین جسم کمربند سیارک ها است که اکنون در طبقهٔ سیارات کوتوله جای دارد. بیش از نیمی از جرم این کمربند را سرس، پالاس، ۴ وستا و هیجا ساخته اند و سرس به تنهایی نزدیک به ۲۵ درصد جرم این کمربند را ساخته است.

تاکنون ۱۲ مأموریت فضایی برای بررسی کمربند سیارک ها طراحی شده است. پایونیر ۱۰ در سال ۱۹۷۲ برای نخستین بار از کمربند سیارک ها گذشت. فضاپیمای داون به طور ویژه برای بررسی مدار دو سیارک (سرس و وستا) ساخته شده است. پس از این بررسی، اگر این فضاپیما قابل استفاده باشد، ممکن است که به مقصدهای دیگر نیز فرستاده شود

 

بعد از آن که هرشل  اورانوس را کشف کرد اختر شناسان در جستجوی کشف سیاره های بیشتر برآمدند. کشف سیاره شهرت زیادی به همراه داشت و این بر تلاش اختر شناسان می افزود. از این گذشته به نظر می رسید که طبق قانون تیتوس- بود  سیاره ناپی میان مدار مریخ و مشتری وجود دارد. این قانون یکی از ویژگیهای عجیب مدار سیاره ها را بیان می کند.بدنبال تلاشهای زیاد بعد از چندین سال تعداد زیادی سیارک کشف شد.بیشتر سیارکهای منظومه شمسی در فاصله 2 تا4 واحدنجومی (یا 300 میلیون تا 600 میلیون کیلومتر)ودر منطقه ای به نام کمربند اصلی سیارکی دور خورشید و بین مدار سیاره مریخ ومشتری می چرخند یعنی فاصله آنها تا خورشید بیشتر از فاصله مریخ وکمتر از فاصله مشتری است. در مورد شکل گیری سیارکها عقیده بر این است که آنها در همین منطقه شکل گرفته ودر واقع تکه های یک پیش سیاره درهمین منطقه بوده اند که گرانش سیاره مشتری مانع از سیاره شدن آن ودر نتیجه بوجود آمدن این تکه ها شده است.این وضعیت حدود 100 میلیون سال بعد از شکل گیری خورشید ومنظومه شمسی رخ داده است.

       دانشمندان حدس می زنند که بین 30000 تا 40000 سیارک در کمربند سیارکی وجود داشته باشد که بیش از یک کیلومتر قطر دارند.از میان سیارکها حدود سه هزار سیارک فهرست شده اند. تعداد خیلی بیشتری سیارک های

کوچکتر هم وجود دارد.کمربند سیارکی بیش از 200 سیارک دارد که بیشتر از 60 مایل یا 100 کیلومتر قطر دارند. میلیون ها سیارک کوچک تر هم وجود دارد. ستاره شناسان چندین سیارک بزرگ تر پیدا کرده اند که سیارک های کوچک تری دور آنها می گردند.

       سیارک ها در مدارهای بیضی شکل دور خورشید می گردند. حالا اگر جاذبه سیاره غول آسای مشتری و یا برخورد اتفاقی با مریخ یا سیارک دیگری رخ دهد، آنها به بیرون از کمربند سیارکی هل داده می شوند و به سوی فضای اطراف مدار سیارات پرتاب می شوند. برای مثال ماه های مریخ، فوبوس و دیموس، ممکن است از سیارک هایی باشند که در مدار مریخ گیر افتاده اند.

جرم کل سیارکها نیز در حدود 10 درصد جرم زمین تخمین زده شده واگر همه این اجرام را در کنار هم قرار داده ویک جرم واحد تشکیل دهیم قطر آن حدود 1400 کیلومتر خواهد شد بسیار کوچکتر از ماه.پراکندگی سیارکها در عرض کمربند اصلی چندان یکنواخت نیست ومی توان  متوجه نواحی شد که سیارکها در آنها بیشتر است .خواص بعضی از سیارکهای این ات مشابه بوده واین نظریه را القاع می کند که آنها مرتبط با هم  ودارای یک ریشه می باشند اکنون عقیده بر این است که این سیارکهاباقیمانده سیارکهای بزرگتری بوده اند که به دلایلی متلاشی شده است مهمترین این ات که با نام خانواده هم شناخته میشوند عبارتند از:خانواده hungaria،flora،cybele،hilda،phocaea،koronis،eos  و خانواده themis

مطالعه آماری این خانواده ها به دانشمندان اطلاعاتی درباره چگونگی برخوردهای سیارکی و....و آهنگ برخورد ها می بخشد وبا این مطالعات می توان به اطلاعات مفیدی از برخوردها در زمانهای اولیه شکل گیری منظومه دست پیدا کرد.

خانواده سیارکی hungaria داخلی ترین گروه سیارک های کمربند اصلی است آنها در فاصله 1.78 تا 2 واحد نجومی از خورشید قرار دارند و وج از مرکز آنها نیز در حدود 0.2 است.

خانواده flora در فاصله 2.1 تا 2.3 واحد نجومی از خورشید بوده و وج از مرکز آنها به0.9 هم می رسد.زاویه کشیدگی مداری آنها در حدود 11 درجه می باشد.بعد از این خانواده اکثریت بیشتر سیارکها در فاصله 2.3 تا 3.25 واحد نجومی قرار دارند.سیارک گاسپرا از این خانواده می باشد.

خانواده koronis  در خوالی فاصله 3 واحد نجومی از خورشید می چرخند وتا کنون چند صد سیارک آن شناسایی شده اند.سیارک آیداida (که دارای قمری به نام dactyl است )از این خانواده می باشد.

بعد از منطقه با فاصله 3.25 واحد نجومی از خورشید که تعداد سیارکها در آن بسیار کم است(gap) سیارکهای خانواده cybele  شروع به خود نمایی می کنند.سیارکهای این خانواده بین فاصله 3.3 تا 3.5 واحد نجومی ازخورشید قرار دارند. وج از مرکز مداری آنها زیر 0.3 است.سیارک cybele  هفتمین سیارک بزرگ شناخته شده دارای قطری در حدود 300 کیلوتر است.دومین سیارک این خانواده با نام hermione  با قطر 200 مانند سیارک آیدا دارای قمری کوچک با قطر 13 کیلومتر است.

خانواده hilda  خارجی ترین خانواده سیارکی است ودر ناحیه 3.9 تا 4.2 واحد نجومی از خورشید قرار داشته وبا داشتن دور تناوب 8 سال تحت تاثیر رزونانس 3:2 مشتری قرار دارند.بعد از این خانواده تهیگاهی ر فاصله 4.2 تا 5.05 واحد نجومی وجود دارد که تعداد سیارکهای آن بسیار ناچیز است.بعد از این فواصل نیز محل قرار گرفتن سیارکهای تروجان مشتری (که دارای مدار مشترک با آن هستند) است.

 

کمربند سیارکی ناحیه ای بین مریخ و مشتری است که بیش از میلیون ها سنگ آسمانی ریز و درشت در آن وجود دارد. مدار بعضی از این سیارک ها اندکی فراتر از مشتری رفته و مدار برخی نیز اندکی به داخل مدار مریخ متمایل شده، محققان با شناسایی دقیق کمربند سیارکی می توانند از خطرات برخورد این سنگ های آسمانی به زمین خبردار شوند.



مدار سیارکهای خطرناک ِ اطراف زمین

بیش از ۱۴۰۰ سیارک بزرگ در مدار نسبتا خطرناکی نسبت به زمین قرار دارند. ناسا این اجرام را مدام زیر نظر دارد، اگر این اجرام فضایی بیشتر از ۷٫۵ میلیون کیلومتر به زمین نزدیک شوند و قطر آنها بزرگ تر از ۱۰۰ متر باشد، ناسا آنها را به عنوان جرم بالقوه خطرناک یا به اختصار pho طبقه بندی می کند، اما به موجب این واقعیت که آنها در زمین عبور می کنند، ارزش تماشا و اندازه گیری دقیق تر را قطعا خواهند داشت. تخمین زده می شود بیش از ۳۰ میلیون قطعه سیارک بزرگ تر از ۱۰۰ متر و میلیون ها سیارک کوچک تر از ۱۰۰ متر در فضای منظومه شمسی سرگردان باشند؛ اما جالب اینجاست که اگر همه این سیارک ها را کنار هم جمع کنید، فقط ۱ درصد زمین سنگینی خواهند داشت.

از لحاظ پارامترهای مداری می توان سیارک ها را به سه دسته ی زیر تقسیم کرد: ۱- کمربند سیارکی اصلی (main asteroid belt): بیشتر سیارک ها در محدوده ی شکاف میان سیارات سنگی و گازی (فضای بین دو سیاره ی مریخ و مشتری و حدوداً بین ۲ تا ۴ واحد نجومی) قرار گرفته اند. ۲- سیارک های نزدیک به زمین(nea): این دسته از سیارک ها دارای وج از مرکز زیاد با نیم قطر بزرگ کم تر از ۱٫۳ واحد نجومی هستند و سرچشمه ی اصلی اکثر آنها کمربند سیارکی است. این دسته سیارک ها که اکثراً به علت زد و خورد م ن اجرام کمربند سیارکی و یا اثرات گرانشی سیاره ی مشتری به بیرون از کمربند هدایت شده و در این طیف مداری قرار گرفته اند خود به سه دسته ی آپولوها، آمورها و آتن ها تقسیم بندی می شوند.۳- تروجان ها (trojan): این گروه سیارک ها در قفل گرانشی نقاط l4 و l5  لاگرانژ سیاره ی مشتری، جایی در حدود ۶۰ درجه جلوتر (l4) و ۶۰ عقب تر (l5) از سیاره، به دام افتاده اند. سیارک های موجود در نقطه ی l4، سیارک های greek (یونان) نامیده می شوند و سیارک های موجود در نقطه ی l5 را سیارک های تِروی (troy) یا تروجان گویند که این اسامی از افسانه ها و اساطیر یونان باستان در جنگ بین یونان و تِروی الگوبرداری شده اند.



تصویری از مدار سیارکی و دسته بندی سیارکها

اولین سیارک کشف شده در سال ۱۸۰۱ میلادی، سرس نام داشت و متعاقب آن پالاس در سال ۱۸۰۲ ، جونو در سال ۱۸۰۴ و بالا ه وستا در سال ۱۸۰۷ کشف شدند. قطر این چهار سیارک به ترتیب ۵۲۵، ۹۴۰ ، ۲۴۸ و بالا ه ۵۳۰ کیلومتر است، البته همانطور که می دانید سرس هم اکنون در گروه سیاره های کوتوله دسته بندی شده است.

سیارک ها در اثر تکه تکه شدن سیاره ها پدید نیامده اند، بلکه اجسامی به جای مانده از فرایند تشکیل سیاره ها هستند. کشش گرانشی سیاره ی مشتری مانع به هم چسبیدن این ده سیارک ها و تشکیل یک جسم واحد شد. سیارک ها براساس مواد ترکیبی آنها به انواع گوناگون تقسیم می شوند. در بعضی از آنها آهن زیادی وجود دارد، در حالی که برخی دیگر بیشتر سنگی و کربنی هستند. با وجود اینکه سیارک ها در مداری پایدار به دور خورشید می چرخند، ولی همان طور که دهانه های سطحی آنها نشان می دهد، بین خود سیارک ها نیز برخورد و تصادم پیش می آید. گاهی قطعاتی از این سیارک ها در اثر گرانش خورشید، از کمربند سیارکی به سمت سیاره های داخلی منظومه شمسی فرو می افتند. این اجرام را بر روی زمین، « شهاب سنگ » می نامیم.

دانشمندان معتقدند سیارک ها حاوی کربن، آمینو اسید و مواد معدنی هستند، که نه تنها اطلاعات ارزشمندی درباره مراحل اولیه شکل گیری سامانه خورشیدی در اختیار ما قرار می دهد، بلکه می تواند به درک چگونگی شکل گیری حیات در زمین نیز کمک کند، به همین منظور برای شناخت آنها به کاوش می پردازند. نخستین تصاویر سیارک ها به اوایل دهه ی ۱۹۹۰ باز می گردد. در سال ۱۹۹۱، فضاپیمای گالیله از کنار سیارک گاسپرا عبور کرد. این فضاپیما، در مسیر طولانی خود تا مشتری، در سال ۱۹۹۳ از کنار سیارک ایدا نیز گذشت و تصاویری از آن به زمین مخابره کرد.



تصویر سمت راست، سیارک اروس است که فضاپیمای نییر از فاصله ۲۰۰ کیلومتری تصویر آن را گرفته است. حفره بالایی در حدود ۵ کیلومتر قطر دارد. این فضاپیما حدود یک سال دور اروس چرخید و در سال ۲۰۰۱ بر روی آن فرود آمد.تصویر سمت چپ، سیارک گاسپرا هست که توسط فضاپیمای گالیله گرفته شده است. قطر کوچکترین حفره آن ۳۰۰ متر است.

در سال ۲۰۰۱، فضاپیمای نییِر (near) پس از یک سال گردش به دور سیارک اِروس روی آن فرود آمد. فضاپیماهای دیگری نیز با عبور از کنار سیارک ها و تصویر برداری از این اجرام نشان دادند که این اجرام نامنظم و پر از دهانه هستند که سطح آنها را سنگ پوشه و ص ه های د شده فرا گرفته است. برخی از سیارک ها نیز ممکن است زمانی دو جسم جدا بوده اند که سپس با هم ادغام شده اند. در یکی از مهم ترین تلاش ها دانشمندان ژاپنی فضاپیمای هایابوسا ۱ را در سال ۲۰۰۳ به سمت سیارک اتوکاوا ارسال د و متاسفانه نتوانستند سطح نشین را روی سیارک فرود بیاورند اما با نزدیک خود فضاپیما و شلیک به سیارک توانستند نمونه هایی از این جرم آسمانی را در سال ۲۰۱۰ پس از ۷ سال یت فضایی به زمین بیاورند.



تصویری هنری از فضاپیمای تحقیقاتی هایابوسا-۲

آژانس فضایی ژاپن در تلاشی جدید در اوا سال ۲۰۱۴ فضاپیمای تحقیقاتی هایابوسا-۲ (hayabusa2) را برای آنالیز یک سیارک دیگر به فضا پرتاب کرد. این فضاپیما در اواسط سال ۲۰۱۸ به سیارک هدف می رسد، با قرار گرفتن فضاپیما در ارتفاع مناسب، چهار کاوشگر این فضاپیما روی سطح سیارک ۱۹۹۹ju3 خواهند نشست، سپس این فضاپیما با جمع آوری نمونه تا سال ۲۰۲۰ به زمین باز می گردد. این اجرام آسمانی چند وقتی هست که ذهن دانشمندان و صنعتگران زمینی را به خود معطوف کرده اند، تا جایی که ناسا اعلام کرده قصد دارد تا سال ۲۰۲۱، سیارکی به دام بیندازد و جهت بررسی های بیشتر به مدار بین ماه و زمین انتقالش دهد تا در سال ۲۰۲۵ فضانوردان بتوانند از آن بازدید و آنالیزش کنند.

 

بین مدار مریخ و مشتری، و در ناحیه ای به نام کمربند اصلی سیارک ها است که بیش از 90 درصد سیارک های داخل منظومه شمسی حضور دارند. این کمربند در فاصله 254 میلیون تا 598 میلیون کیلومتری خورشید گسترده شده است. در حدود نیمی از جرم کمربند سیارک ها را چهار سیارک بزرگ تشکیل می دهند که سرس، پالاس، هایجیا و وستا نام دارند.

آیا فضاپیما می تواند از میان کمربند سیارکی سالم عبور کند؟

تعداد اجرام بسیار زیادی در کمربند سیارکی وجود دارند اما فاصله بین اجرام به گونه ای ست که یک فضاپیما می تواند بدون هیچ برخوردی از کمربند سیارکی عبور کند. به خاطر وسعت و گستردگی فضا، فاصله بین این اجرام حدود 965 کیلومتر است! با توجه به چگالی کم مواد داخل کمربند، احتمال برخورد یک کاوشگر با یک سیارک کمتر از یک در میلیارد تخمین زده شده است.

اولین سیارک چگونه کشف شد؟

بر اساس قانونی که فاصله بین سیارات را پیش بینی می کرد ؛ به نظر می رسید ؛ فاصله قابل توجهی بین مدار های مریخ و مشتری وجود دارد و تحقیقات بیشتر در این زمینه منجر به یک کشف بزرگ شد.

در اولین روز ژانویه سال ۱۸۰۱ میلادی، پیاتزی شی کوچکی را درمداری, با شعاعی دقیقا مطابق با پیش بینی قانون تیتیوس , رصد کرد که سرس نامگذاری شد. قطر سیارک سرس در حدود ۹۵۰ کیلومتر است. جرم سرس برابر با ۴ درصد جرم ماه است و به همین علت تنها سیارکی است که به تعادل هیدرواستاتیکی رسیده و شکل هندسی آن کروی است.

درخشان ترین و معروف ترین سیارک ها کدامند؟

«پالاس»، اولین سیارک کشف شده بعد از سرس است . پالاس تاکنون از جلوی چند ستاره عبور کرده است وبه کمک همین گذرها واندازه گیری زمان محو و پدیدار شدن دوباره ستاره ها قطر آن با دقت خوبی اندازه گیری شده است. این سیارک بعد از این که سرس در رده ی سیارات کوتوله قرار گرفت به عنوان بزرگ ترین سیارک منظومه شمسی شناخته شد. پالاس حدود ۷ درصد از جرم کل کمربند سیارکی و حدود 3 درصد جرم ماه را دارد.

هایجیا دهمین سیارک کشف شده است که قدری حدود 43/5 دارد. این سیارک نام " دختر خدای پزشکی" را بر خود دارد که نماد پاکیزگی و بهداشت است. هایجیا حدود ۳ درصد از جرم کل کمربند سیارکی را در بر می گیرد.

وستا سومین سیارک بزرگ و درخشان ترین سیارک در آسمان زمین است. وستا در سال ۱۸۰۷ کشف شد و قطری حدود 530 کیلومتر دارد.

جونو نیز سومین سیارک کشف شده است که قدری حدود 33/5 دارد.

نزدیک ترین سیارک به زمین را می شناسید؟

نزدیک ترین سیارک به زمین، " توتاتیس " نام دارد و دارای حدود۸ / ۴ کیلومتر طول و۴ / ۲ کیلومتر عرض است. این سنگ آسمانی تقریبا هر چهار سال یکبار به دور ستاره خورشید می چرخد و مدار آن از درون مدار زمین به دور خورشید آغاز شده و به خارج از مدار مریخ، ختم می شود. از آنجا که هم زمین و هم «توتاتیس» به طور دائم در حرکتند، فاصله میان آنها نیز بسیار متغیر است. به طور معمول این سنگ آسمانی را میتوان در مناطق دور از نور ا، با کمک دوربین دو چشمی ساده نیز رصد کرد.

قدم هایی که بشر برای شناخت سیارک ها برداشته است :

نخستین تصاویر سیارک ها به اوایل دهه ی ۱۹۹۰ باز می گردد. در سال ۱۹۹۱، فضاپیمای گالیله از کنار سیارک گاسپرا عبور کرد. این فضاپیما، در مسیر طولانی خود تا مشتری، در سال ۱۹۹۳ از کنار سیارک ایدا نیز گذشت و تصاویری از آن به زمین مخابره کرد.

در سال ۲۰۰۱، فضاپیمای نییِر (near) پس از یک سال گردش به دور سیارک اِروس روی آن فرود آمد. فضاپیماهای دیگری نیز با عبور از کنار سیارک ها و تصویر برداری از این اجرام نشان دادند که این اجرام نامنظم و پر از دهانه هستند.

در یکی از مهم ترین تلاش ها دانشمندان ژاپنی فضاپیمای هایابوسا ۱ را در سال ۲۰۰۳ به سمت سیارک اتوکاوا ارسال د و متاسفانه نتوانستند ؛ سطح نشین را روی سیارک فرود بیاورند اما با نزدیک خود فضاپیما و شلیک به سیارک توانستند نمونه هایی از این جرم آسمانی را در سال ۲۰۱۰ پس از ۷ سال یت فضایی به زمین بیاورند.

آژانس فضایی ژاپن در تلاشی جدید در اوا سال ۲۰۱۴ فضاپیمای تحقیقاتی هایابوسا-۲ (hayabusa2) را برای آنالیز یک سیارک دیگر به فضا پرتاب کرد. این فضاپیما در اواسط سال ۲۰۱۸ به سیارک هدف می رسد، با قرار گرفتن فضاپیما در ارتفاع مناسب، چهار کاوشگر این فضاپیما روی سطح سیارک ۱۹۹۹ju3 خواهند نشست، سپس این فضاپیما با جمع آوری نمونه تا سال ۲۰۲۰ به زمین باز می گردد.

چرا ده سیاره ها برای ما مهم هستند؟

دانشمندان معتقدند سیارک ها حاوی کربن، آمینو اسید و مواد معدنی هستند، که نه تنها اطلاعات ارزشمندی درباره مراحل اولیه شکل گیری سامانه خورشیدی در اختیار ما قرار می دهد، بلکه می تواند به درک چگونگی شکل گیری حیات در زمین نیز کمک کند، به همین منظور برای شناخت آنها به کاوش می پردازند.

همچنین با کشف یخ آب بر سطح سیارک تمیس-۲۴، ایده هایی به منظور برداشت آب از سیارک ها جهت تولید آب مصرفی فضانوردان و تأمین ا یژن و هیدروژن توسط الکترولیز آب برای مصرف تنفسی و یا سوخت فضاپیماهای آینده مطرح شد.

شاید اگر همه چیز خوب پیش رود، روزی انسان بتواند از کمربند سیارکی منابعی چون ف ات گرانبها، مواد معدنی، آب و ا یژن و مواد فرار را است اج کند. شاید هم روزی ایده دانشمندان برای به دام انداختن سیارک ها عملی شود. به امید روزی که دانشمندان و دوستداران فضا بتوانند از سیارک ها بازدید کرده و آن ها را آنالیز کنند.

نکاتی جالب در مورد کمربند سیارکی

* کمربند سیارکی شامل صدها هزار سیارک شناخته شده است، در حالی که میلیون ها و شاید میلیاردها سیارک باشند که هنوز ناشناخته هستند .

* در حالی که بیشتر سیارک ها اندازه هایی به کوچکی سنگریزه و یا حتی ذرات گرد و غبار دارند اما تاکنون بیش از 200 سیارک با طولی بیش از 100 کیلومتر شناخته شده است. بین 7/0 تا 7/1 میلیون سیارک نیز وجود دارد که قطری حدود یک کیلومتر دارند.

* سیارک «سرس» که مساحت آن به اندازه ی مساحت کشور آرژانتین یا هند است، تنها سیاره کوتوله کمربند سیارکی است.

* فقط سیارک هایی که قطرشان بیش از 300 کیلومتر است کروی هستند و بقیه شکلی نامتقارن دارند.

* اساس نامگذاری یک سیارک بر اساس پیشنهادات کاشف است و البته برای شناسایی دقیق شماره گذاری هم می شوند. بسیاری از سیارک ها را کاشفان به نامهای ن، دوستان و حتی سگها و گربه های خود نامیدند.

* تاثیرات گرانشی می تواند سیارک ها را از کمربند جابه جا و حتی به خارج از منظومه شمسی هدایت کند . گاهی قطعاتی از این سیارک ها در اثر گرانش خورشید، از کمربند سیارکی به سمت سیاره های داخلی منظومه شمسی فرو می افتند. این اجرام را روی زمین، « شهاب سنگ » می نامیم.

* هنگامی که کمربند سیارکی تشکیل شد ؛ اجرام با پیوستن به هم اصطلاحا سیاره های ابت را شکل دادند. با این وجود، گرانش ناشی از شکل گیری مشتری باعث شد تا برخورد این اجرام کوچک آسمانی بسیار شدید باشد و به جای ترکیب شدن و آمیختن، ش ته و منهدم شوند!

* کمربند سیارکی اغلب به کمربند اصلی معروف است. این نام است که ان را از سایر سیارک هایی مثل قنطورس و لاگرانژین متمایز می کند.

* کمربند سیارک ها چند شکاف دارد که به شکاف های کرک وود مشهورند و به خاطر اثر گرانش مشتری، سیارک ندارند.

* دو گروه سیارک، معروف به گروه تروا و یونان، در مدار مشتری قرار دارند که یک گروه پیش از مشتری و گروه دیگر پس از سیاره در حرکت اند. آن ها در نقاط تعادل گرانشی یا نقاط لاگرانژی مشتری گرفتار شده اند.

* تخمین زده می شود ؛ بیش از ۳۰ میلیون قطعه سیارک بزرگ تر از ۱۰۰ متر و میلیون ها سیارک کوچک تر از ۱۰۰ متر در فضای منظومه شمسی سرگردان باشند اما جالب اینجاست که اگر همه ی این سیارک ها را کنار هم جمع کنید، فقط ۱ درصد زمین سنگینی خواهند داشت.

* سیارک هایی که این روزها اخترشناسان کشف می کنند، آنقدر کم فروغ هستند که با تلسکوپ دیده نمی شوند؛ بلکه از درون ع ها یا به کمک آشکارسازهای الکترونیک کشف می شوند.



در قرن هجدهم میلادی، منجمان با رصد تمامی سیارات شناخته شده (عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری و زحل) به الگوی خاصی در مدارات آن ها پی بردند. سرانجام، این بررسی ها منجر شد به ارایه “قانون تیتیوس-بوده” (titius–bode law) که فاصله بین سیارات را پیش بینی می کرد. بر اساس این قانون، به نظر می رسید که فاصله قابل توجهی بین مدار های مریخ و مشتری وجود دارد و تحقیقات بیشتر در این زمینه منجر به یک کشف بزرگ شد.
ستاره شناسان علاوه بر چندین شی بزرگ، بی شمار جسم کوچک را که بین مریخ و مشتری دور می زدند، مشاهده د. بعد ها این اجسام راسیارکنامیدند و زمانی که به میزان فراوانی آن ها پی بردند، اصطلاح “کمربند سیارکی” را برای توصیفشان پیشنهاد دادند. از آن زمان، این دو اصطلاح بسیار مورد استفاده قرار گرفته و در مدل های نجومی نقش مهمی ایفا کرده اند.

اکتشاف

در اوایل قرن هجدهم میلادی، ستاره شناسی به نام بارون فرانتس ژاور فن تساخ (baron franz xaver von zach) به امید حل معضلی که قانون تیتیوس-بوده به وجود آورده بود،24 تن از همکارانش را در انجمنی به نام “انجمن نجوم متحده” (united astronomical society) گرد هم آورد. در آن زمان، ستاره شناس معروف، ویلیام هرشل (william herschel) که اورانوس و قمر هایش را در دهه 1780 میلادی کشف کرده بود، هم عضو این انجمن بود.
از قضا، اولین ستاره شناسی که موفق به اکتشاف در این ناحیه شد، ی نبود جز جوزپه پیاتزی (giuseppe piazzi)، نجوم در پالرمو که به انجمن دعوت شده بود اما هنوز دعوت نامه را دریافت نکرده بود. در اولین روز ژانویه سال 1801 میلادی، پیاتزی شی کوچکی را در مداری با شعاعی دقیقا مطابق با پیش بینی قانون تیتیوس-بوده رصد کرد.
وی ابتدا تصور کرد است که آن شی یک ستاره دنباله دار است، اما مشاهدات بعدی نشان دادند که شی مذکور، استارسر (گاز ابر مانندی که هسته ی ستاره ی دنباله دار را احاطه کرده و با آن تشکیل راس استار را می دهد) ندارد. همین باعث شد جوزپه آن شی را، که به نام الهه کشاورزی روم باستان و حافظ شهر سیسیلی (sicily)

برچسب ها : کمربند داخلی ، سیارک ها - سیارک ,کمربند ,سیارکی ,مشتری ,سیارک ها ,خانواده ,کمربند سیارکی ,واحد نجومی ,منظومه شمسی ,وجود دارد ,قرار دارند ,قرار گرفتن فضاپیما ,سیارک ۱۹۹۹ju3
کمربند داخلی ، سیارک ها سیارک ,کمربند ,سیارکی ,مشتری ,سیارک ها ,خانواده ,کمربند سیارکی ,واحد نجومی ,منظومه شمسی ,وجود دارد ,قرار دارند ,قرار گرفتن فضاپیما ,سیارک ۱۹۹۹ju3
علامت اختصاری خورشید و سیارات منظومه شمسی



علامت اختصاری خورشید و سیارات منظومه شمسی



برچسب ها : علامت اختصاری خورشید و سیارات منظومه شمسی - منظومه شمسی ,سیارات منظومه ,اختصاری خورشید ,علامت اختصاری ,علامت اختصاری خورشید
علامت اختصاری خورشید و سیارات منظومه شمسی منظومه شمسی ,سیارات منظومه ,اختصاری خورشید ,علامت اختصاری ,علامت اختصاری خورشید
انحراف محور سیارات منظومه شمسی



انحراف محور در آب و هوای سیارات نقش مهمی دارد

و همینطور در به وجود آمدن فصل ها

در منظومه شمسی کمترین انحراف محور را سیاره مرکوری یا عطارد دارد با 0.1 درجه

و بیشترین انحراف محور را سیاره ونوس یا زهره دارد با 177.4 درجه

و انحراف محور زمین 23.45 درجه می باشد



برچسب ها : انحراف محور سیارات منظومه شمسی - محور ,انحراف ,انحراف محور ,منظومه شمسی
انحراف محور سیارات منظومه شمسی محور ,انحراف ,انحراف محور ,منظومه شمسی
زنگ شادی
این مطلب توسط نویسنده آن رمزگذاری شده و از طریق فید قابل مشاهد نمی باشد. شما با مراجعه به وبلاگ نویسنده و وارد رمز عبور می توانید مطلب مورد نظر را مشاهده نمایید.

[برای مشاهده این مطلب در وبلاگ اینجا را کلیک کنید]
برچسب ها : زنگ شادی - مطلب
زنگ شادی مطلب
زنگ شادی
این مطلب توسط نویسنده آن رمزگذاری شده و از طریق فید قابل مشاهد نمی باشد. شما با مراجعه به وبلاگ نویسنده و وارد رمز عبور می توانید مطلب مورد نظر را مشاهده نمایید.

[برای مشاهده این مطلب در وبلاگ اینجا را کلیک کنید]
برچسب ها : زنگ شادی - مطلب
زنگ شادی مطلب
زنگ شادی
این مطلب توسط نویسنده آن رمزگذاری شده و از طریق فید قابل مشاهد نمی باشد. شما با مراجعه به وبلاگ نویسنده و وارد رمز عبور می توانید مطلب مورد نظر را مشاهده نمایید.

[برای مشاهده این مطلب در وبلاگ اینجا را کلیک کنید]
برچسب ها : زنگ شادی - مطلب
زنگ شادی مطلب
زنگ شادی
این مطلب توسط نویسنده آن رمزگذاری شده و از طریق فید قابل مشاهد نمی باشد. شما با مراجعه به وبلاگ نویسنده و وارد رمز عبور می توانید مطلب مورد نظر را مشاهده نمایید.

[برای مشاهده این مطلب در وبلاگ اینجا را کلیک کنید]
برچسب ها : زنگ شادی - مطلب
زنگ شادی مطلب
love

دعای بامدادان

خدایا تو را شکر می کنم

که دستم را گرفتی و مرا از جهنمی که برای خود ساخته بودم

به بهشتی بردی که تو برایم ساختی



نگاهم به یار است و سر به زیر بودم

و به هیچ کجا سرک نکشیدم

و شب و روز به گوشش نغمه ی دوستت دارم ها را سر دادم



گاهی وقتا لازم است که ماه و خورشید

در خسوف و وف به سر برند

تا درخششان باعث نشود چشم زخمی به آن ها برسد

و تا ابد آرام و بی صدا عشق بورزند به هم

بی آنکه تقدیر قصد جانشان کند





برچسب ها : love
love
زنگ شادی



تو یه کافی شاپ تنها نشسته بودم روی یه میز دو نفره

یهو یه دختر خیلی خوشتیپ اومد گفت : “ شما تنها هستین؟

فاز عشوه و غمناک گرفتم گفتم خیلی وقته تنهااااااااااااام

گفت خوب من این صندلی رو ببرم اون ور صندلی کمه


دادم هارد لپ تاپمو ریکاوری

ی هفتس زنگ می زنن می گن بیا ببرش اما روم نمیشه برم


به یارو گفتن : اگه پلنگ دنب کنه چکارمیکنی ؟

گفت : میرم بالای درخت.

گفتن : اگه اومد بالای درخت چی؟

گفت: میرم سر شاخه درخت.

گفتن : اگه اومد سر شاخه چی؟

گفت: والا پلنگ ولم می کنه ، ولی توی بووووووووووووق ولم نمی کنی !


اومدم خونه

میبینم یه سری کاغذ چسبیده به دیوار روش نوشته +۱۸ ،

همینطور که مسیر کاغذها رو دنبال میکنم ، میبینم میرسه تو

آشپزخونه ، آ ین برگ روش نوشته :

ا رو بزار دم درب

مامان خلاقی دارم؟


بابام با ماشین تصادف کرده

زنگ زده به من میده

می گم چی شده ؟ میگه تصادف

می گم چرا به من می دی :

میگه :

وقتی تصادف داشتم به تو فک می



بهش بگی دوسش داری

پرو میشه میره !

بهش بگی ازش بدت میاد

نا امید میشه و میره !

محبت کنی

خوشی میزنه زیر دلش و میره !

محبت نکنی

از یکی دیگه محبت میگیره و میره !

خلاصه میره

خودتو خسته نکن!!!


نصیحت یه شوهر به زنش

هر وقت یه سوسک تو دستشویی دیدی با دمپایی فورا نکوب رو سرش

بی توجه از بغلش رد شو… این کار از صدتا   براش بدتره


دختره میره لوازم حریری و میگه

آقا کارت پستال تو تنها عشق منی رو دارید؟

مرده میگه : بله داریم. میگه : پس ۱۲تا بدید لطفا..!!!


لذت بردن یعنی اینکه بری مهمونی، دخترشون برات شربت بیاره

آروم بگی :خودتون درست کردین؟؟ اونم با عشوه بگه : بله نوش جان

تو بگی : پس نمی خورم ، مرسی !




 

برچسب ها : زنگ شادی - میره ,میگه ,محبت ,تصادف ,درخت ,گفتن ,میره محبت ,درخت گفتن ,بالای درخت
زنگ شادی میره ,میگه ,محبت ,تصادف ,درخت ,گفتن ,میره محبت ,درخت گفتن ,بالای درخت
فضاپیمای osiris-rex به سیارک bennu رسید



این تصویر از bennu توسط فضاپیمای osiris-rex از فاصله 50 مایلی (80 کیلومتر) گرفته شده است که تنها حدود 1600 فوت (492 متر) طول دارد

 

اه اولیه علمی این تحقیق عبارتند از: ارزی مقادیر جرم و چرخش بنتو و ارزی دقیق تر شکل آنداده ها به تعیین سایت های بالقوه برای جمع آوری نمونه های بعدی کمک می کنند.

مأموریت osiris-rex به دانشمندان کمک خواهد کرد که چگونه سیاره ها شکل گرفته و چگونه زندگی آغاز می شود و همچنین درک ما از سیارک ها که می توانند بر زمین اثر گذارند را بهبود بخشدسیارک ها بقایای سازه هایی هستند که سیاره ها را تشکیل می دهند و زندگی را فعال می کنندسیارک هایی مانند بنو دارای منابع طبیعی مانند آب، ارگانیسم و ف ات هستنداکتشاف فضای آینده و توسعه اقتصادی ممکن است برای این مواد به سیارک ها متکی باشد.



برچسب ها : فضاپیمای osiris-rex به سیارک bennu رسید - سیارک ,osiris ,فضاپیمای osiris
فضاپیمای osiris-rex به سیارک bennu رسید سیارک ,osiris ,فضاپیمای osiris
کمربند داخلی ، سیارک ها


ماتیلده

سیارک ها (انگلیسی: asteroids) اجسام کوچکی هستند که از سنگ یا ف و سنگ و ف ساخته شده اند. سیارک ها معمولاً اجسام نامنظمی هستند و بر گرد خورشید حرکت می کنند. میلیونها سیارک در منظومه خورشیدی ما وجود دارند. بسیاری از آن ها میان مدار بهرام (مریخ) و مدار هرمز (مشتری) قرار گرفته اند و گرد خورشید می گردند. دسته ای دیگر از آن ها در مکان های دیگر منظومه خورشیدی یافت می شوند. به نظر می رسد علت اینکه اغلب آن ها در فاصلهٔ مریخ و مشتری دیده می شوند این است که احتمالاً در مدار بین این دو سیاره، سیارهٔ دیگری نیز وجود داشته است که به علت جاذبهٔ شدید مشتری متلاشی شده است و سیارک ها پدید آمده باشند.

به سیارک هایی که بر اثر نیروی گرانش سیاره ها در مداری گیر افتاده باشند «سیارک اسیر» می گویند. در این صورت سیارهٔ مزبور به گرد سیاره بزرگ تر می گردد.

نزدیک ترین سیارک به زمین، توتاتیس نام دارد


تاریخچه

در آغازین روزهای ژانویهٔ ۱۸۰۱ جوزپه پیاتسی (۷ ژوئیهٔ ۱۷۴۶–۲۲ ژوئیهٔ ۱۸۲۶) جرمی را در آسمان رصد نمود که ابتدا یک دنباله دار به نظر می رسید ولی زمانی که مدار آن به درستی تعیین گردید، مشخص شد که سیاره بسیار کوچکی است، آنقدر کوچک که آن را در رده جدیدی به نام سیارک ها دسته بندی د. پیاتسی آن را سرس نامید. تا چند سال بعد سه سیارک جدید دیگر کشف شدند و تا پایان آن قرن صدها عدد از آن ها شناسایی شده بودند. تا به امروز تعداد این سیارکها به چند صد هزار رسیده است و هنوز اکتشاف آن ها ادامه دارد. تعدادی از سیارکها چنان کوچکند که از زمین قابل رؤیت نیستند اما بزرگترین آن ها همان سِرِس است که شماره یک را بر پیشانی خود دارد

نام گذاری سیارک ها

همین که مدار سیارکی مشخص می گردد، عددی به ترتیبِ زمانِ کشف بدان نسبت داده می شود و به دنبال آن نامی می آورند که نام را معمولاً کاشف برمی گزیند؛ مثلاً ۱ سِرِس. در آغاز نام های نه از اسطوره های یونان و روم انتخاب می شد. بعدها نام هایی از نمایش نامه های ش پیر و اپراهای واگنر برگزیده شدند. بسیاری از سیارک ها را کاشفان به نام های ن، دوستان و حتی سگ ها و گربه های خود نامیدند. همواره نام هایی مؤنث به کار رفته است، جز درمورد چند سیارک که مدارهایی نامتعارف دارند، نام های مذکر نهاده شده است

کمربند سیارکها

کمربند سیارک ها همان طور که گفته شد ناحیه ای بین مریخ و مشتری است که سیارک ها در آن قرار دارند و بیشتر به مریخ نزدیک است تا به مشتری و سیارک های این ناحیه در حدود ۳۰۰ – ۶۰۰ میلیون ک م با خورشید فاصله دارند. (ناحیه داخلی منظومه شمسی سیارک ها). مدار سیارک ها بیضی شکل هست. بعضی از آن ها هنگام گردش از داخل ناهید عبور می کنند و بعضی در دام گرانش مشتری گیر کرده و از کمربند سیارک ها خارج می شوند و بعضی در دام مریخ می افتند یا با یکدیگر برخورد می کنند. قمرهای فوبوس و دیموس مریخ ممکن است سیارک هایی باشند که در دام آن افتاده اند.

کمربند سیارکی منظومه شمسی

همان طور که در شکل می بینید این کمربند شامل سه بخش دیگر نیز می باشد:

trojans: تروجان ها یا سیارک های تراوایی مدار مشترک با مشتری دارند و با هر یک دور مشتری یک دور می زنند

hildas: هر دو دور مشتری به دور خورشید برابر ۳ دور آن ها به دور خورشید است

greeks: تعداد دور این سیارک ها متغیر است.

علاوه بر اینها سه مدار دیگر نیز وجود دارد که برخی سیارک ها در آن قرار دارند که در شکل زیر مشخص است:

آپولوها: مدار زمین را قطع می کنند

آتن ها: همیشه از زمین به خورشید نزدیکترند

آمورها: سیارکهای بین زمین و مریخ

اندازه گیری

تا سال ۱۹۹۰ تنها ۳ راه برای اندازه گیری قطر سیارکها وجود داشت.

روش اول :استفاده از تلسکوپ و اندازه گیری فاصله آن از خورشید و محاسبه مقدار نوری که از خورشید بر سطح سیارک ت ده شده یا مقدار انرژی گرمایی آزاد شده از آن (میزان نور منع شده یا گرمای آزاد شده از سیارک متناسب با اندازه آن می باشد).

روش دوم: استفاده از تلسکوپ و محاسبه مدت زمانی که سیارک از دید خارج شده و به پشت یک ستاره رفته و ایجاد سایه کند.

روش سوم: استفاده از رادیو تلسکوپها و تهیه ع از سیارک.

از سال ۱۹۹۱ دانشمندان از روش چهارمی نیز استفاده نموده اند که از دقت بیشتری در مقایسه با روش های فوق بر خوردار است؛ و آن استفاده از مأموریت ها و اکتشافات فضایی می باشد(space probes). در آن سال اولین مأموریت فضایی برای ع برداری از سیارکها آغاز شد و سیارک gaspra اولین سیارکی بود که توسط فضاپیمای گالیله مورد ع برداری واقع شد. مأموریت گالیله سیاره مشتری بود که در راه رسیدن به آن باید از کمربند سیارکها عبور می کرد. در سال ۹۶ ناسا مأموریت near (near earth asteroid rendezvous) را انجام داد که به ۱۲۱۶ کیلومتری سیارک متیلدا رسید. این مأموریت در عین حال اولین موردی بودکه ناسا موفق شد فضاپیمایی را بر روی یک سیارک فرود آورده و اطلاعات وسیعی دربارهٔ ماهیت و منشأ ان ب نماید. این فضا پیما در فوریه ۲۰۰۱ در ساعت ۳:۰۱ بر روی سیارک eros فرود آمد. در سال های بعد این فضاپیما به سیارک های دیگر رسید

ارزش اقتصادی

ازمنابع آلی و معدنی موجود در سیارک ها می توان برای تأمین مواد و آب مورد نیاز جهت ساخت تجهیزات فضایی و مداری استفاده نمود. اینک بسیاری از مراکز پژوهشی مرتبط با فناوری فضایی در حال مطالعه امکان سفر به سیارک ها و برداشت از ذخایر طبیعی آن ها هستند.

به تازگی و با کشف یخ آب بر سطح سیارک تمیس-۲۴، ایده هایی به منظور برداشت آب از آن ها جهت استفاده آب مصرفی فضانوردان و تأمین ا یژن و هیدروژن به وسیلهٔ الکترولیز نمودن آب برای تنفس یا سوخت فضاپیماهای آینده مطرح شده است. اگر مدار سفرهای فضایی آینده را بتوان به گونه ای طراحی کرد که هر بار سیارک دارای ذخایر یخ آب در مسیر قرار داشته باشد می توان به سادگی تأسیسات لازم برای یک ایستگاه سوخت گیری فضایی را بر سطح آن سیارک بنا نمود. تأسیساتی تمام اتوماتیک که انرژی تابشی خورشید را توسط صفحات خورشیدی دریافت و به الکتریسیته تبدیل نمایند و سپس با استفاده از این انرژی الکتریکی، یخ آب موجود در ده سیارک را با یک اجاق مایکروویو ساده ذوب کرده و آب حاصله را با یک دستگاه ساده الکترولیز به هیدروژن و ا یژن تجزیه نمایند. در انتها هیدروژن و ا یژن به دست آمده در مخازن جدا از هم ذخیره خواهند شد. این طرح هنوز در مرحله ایده قرار داشته و به مرحله عمل نرسیده است.

برای اکتشاف معادن در سیارک ها باید بتوان روی آن ها فرود آمد و این کاری است مشکل و شاید غیرممکن. به این خاطر دانشمندان در شه راهی برای توقف چرخش سیارک های پیرامون زمین هستند. برای این کار جیپ هایی در نظر گرفته شده که با نیروی موشکی کار می کنند. برای یک سیارک با قطر ۱۰۰ متر که ۴ بار در روز حول محور خود می چرخد، ۲۹ تن سوخت نیاز است تا از چرخش بازداشته شود

 

مکان منظومهٔ شمسی در بازوی شکارچی، ک شان راه شیری

منظومهٔ شمسی در ابر میان ستاره ای محلی، حباب محلی، بازوی شکارچی، ک شان راه شیری واقع شده است. ستاره شناسان تنها دریافته اند که ک شان راه شیری در واقع دیسک ک شان ماست و یک سح گسترده یا مجموعه ای از ستارگان نیست؛ ک شان راه شیری یک ک شان ما یچی میله ای است که قطر آن حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سال نوری است و پنداشته می شود که ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد ستاره داشته باشد. منظومهٔ شمسی حدود ۲۵٬۰۰۰ سال نوری از مرکز و کنارهٔ ک شان فاصله دارد. دانشمندان به تازگی به این نتیجه رسیده اند که ک شان راه شیری احتمالاً دارای دو بازوی ما یچی بزرگ –بازوی برساووش و بازوی سپر-قنطورس– و چندین بازوی کوچک تر است. منظومهٔ شمسی میان دو بازوی بزرگ در بازویی به نام بازوی شکارچی قرار دارد.

سرعت خورشید در منظومهٔ شمسی ۲۲۰ کیلومتر بر ثانیه است و گردش خورشید پیرامون مرکز ک شان راه شیری حدود ۲۲۵ میلیون سال به طول می انجامد. این مدت زمان یک سال کیهانی نامیده می شود. بازپسین باری که منظومهٔ شمسی در این موقعیت بود، دایناسورها بر روی زمین زندگی می د.

 

کمربند سیارک ها (اجرام سفید رنگ) میان مریخ و مشتری واقع شده است.

کمربند سیارک ها منطقه ای از فضا میان مریخ و مشتری است و اجرام آن از اجرام کمربند کویپر و دیسک پراکنده متمایز و جدا است. این منطقه حاوی میلیون ها سیارک است و دانشمندان بر این باورند که این سیارک ها تکه های دشدهٔ یک سیارهٔ بزرگ هستند که در مدتی طولانی از هم پاشید و ش ته شد. سیارک ها در اندازه های مختلف وجود دارند؛ بسیاری از آن ها حتی از یک مایل نیز کوچک ترند، در حالی که برخی دیگر بزرگ هستند. سرس بزرگ ترین جسم کمربند سیارک ها است که اکنون در طبقهٔ سیارات کوتوله جای دارد. بیش از نیمی از جرم این کمربند را سرس، پالاس، ۴ وستا و هیجا ساخته اند و سرس به تنهایی نزدیک به ۲۵ درصد جرم این کمربند را ساخته است.

تاکنون ۱۲ مأموریت فضایی برای بررسی کمربند سیارک ها طراحی شده است. پایونیر ۱۰ در سال ۱۹۷۲ برای نخستین بار از کمربند سیارک ها گذشت. فضاپیمای داون به طور ویژه برای بررسی مدار دو سیارک (سرس و وستا) ساخته شده است. پس از این بررسی، اگر این فضاپیما قابل استفاده باشد، ممکن است که به مقصدهای دیگر نیز فرستاده شود

 

بعد از آن که هرشل  اورانوس را کشف کرد اختر شناسان در جستجوی کشف سیاره های بیشتر برآمدند. کشف سیاره شهرت زیادی به همراه داشت و این بر تلاش اختر شناسان می افزود. از این گذشته به نظر می رسید که طبق قانون تیتوس- بود  سیاره ناپی میان مدار مریخ و مشتری وجود دارد. این قانون یکی از ویژگیهای عجیب مدار سیاره ها را بیان می کند.بدنبال تلاشهای زیاد بعد از چندین سال تعداد زیادی سیارک کشف شد.بیشتر سیارکهای منظومه شمسی در فاصله 2 تا4 واحدنجومی (یا 300 میلیون تا 600 میلیون کیلومتر)ودر منطقه ای به نام کمربند اصلی سیارکی دور خورشید و بین مدار سیاره مریخ ومشتری می چرخند یعنی فاصله آنها تا خورشید بیشتر از فاصله مریخ وکمتر از فاصله مشتری است. در مورد شکل گیری سیارکها عقیده بر این است که آنها در همین منطقه شکل گرفته ودر واقع تکه های یک پیش سیاره درهمین منطقه بوده اند که گرانش سیاره مشتری مانع از سیاره شدن آن ودر نتیجه بوجود آمدن این تکه ها شده است.این وضعیت حدود 100 میلیون سال بعد از شکل گیری خورشید ومنظومه شمسی رخ داده است.

       دانشمندان حدس می زنند که بین 30000 تا 40000 سیارک در کمربند سیارکی وجود داشته باشد که بیش از یک کیلومتر قطر دارند.از میان سیارکها حدود سه هزار سیارک فهرست شده اند. تعداد خیلی بیشتری سیارک های

کوچکتر هم وجود دارد.کمربند سیارکی بیش از 200 سیارک دارد که بیشتر از 60 مایل یا 100 کیلومتر قطر دارند. میلیون ها سیارک کوچک تر هم وجود دارد. ستاره شناسان چندین سیارک بزرگ تر پیدا کرده اند که سیارک های کوچک تری دور آنها می گردند.

       سیارک ها در مدارهای بیضی شکل دور خورشید می گردند. حالا اگر جاذبه سیاره غول آسای مشتری و یا برخورد اتفاقی با مریخ یا سیارک دیگری رخ دهد، آنها به بیرون از کمربند سیارکی هل داده می شوند و به سوی فضای اطراف مدار سیارات پرتاب می شوند. برای مثال ماه های مریخ، فوبوس و دیموس، ممکن است از سیارک هایی باشند که در مدار مریخ گیر افتاده اند.

جرم کل سیارکها نیز در حدود 10 درصد جرم زمین تخمین زده شده واگر همه این اجرام را در کنار هم قرار داده ویک جرم واحد تشکیل دهیم قطر آن حدود 1400 کیلومتر خواهد شد بسیار کوچکتر از ماه.پراکندگی سیارکها در عرض کمربند اصلی چندان یکنواخت نیست ومی توان  متوجه نواحی شد که سیارکها در آنها بیشتر است .خواص بعضی از سیارکهای این ات مشابه بوده واین نظریه را القاع می کند که آنها مرتبط با هم  ودارای یک ریشه می باشند اکنون عقیده بر این است که این سیارکهاباقیمانده سیارکهای بزرگتری بوده اند که به دلایلی متلاشی شده است مهمترین این ات که با نام خانواده هم شناخته میشوند عبارتند از:خانواده hungaria،flora،cybele،hilda،phocaea،koronis،eos  و خانواده themis

مطالعه آماری این خانواده ها به دانشمندان اطلاعاتی درباره چگونگی برخوردهای سیارکی و....و آهنگ برخورد ها می بخشد وبا این مطالعات می توان به اطلاعات مفیدی از برخوردها در زمانهای اولیه شکل گیری منظومه دست پیدا کرد.

خانواده سیارکی hungaria داخلی ترین گروه سیارک های کمربند اصلی است آنها در فاصله 1.78 تا 2 واحد نجومی از خورشید قرار دارند و وج از مرکز آنها نیز در حدود 0.2 است.

خانواده flora در فاصله 2.1 تا 2.3 واحد نجومی از خورشید بوده و وج از مرکز آنها به0.9 هم می رسد.زاویه کشیدگی مداری آنها در حدود 11 درجه می باشد.بعد از این خانواده اکثریت بیشتر سیارکها در فاصله 2.3 تا 3.25 واحد نجومی قرار دارند.سیارک گاسپرا از این خانواده می باشد.

خانواده koronis  در خوالی فاصله 3 واحد نجومی از خورشید می چرخند وتا کنون چند صد سیارک آن شناسایی شده اند.سیارک آیداida (که دارای قمری به نام dactyl است )از این خانواده می باشد.

بعد از منطقه با فاصله 3.25 واحد نجومی از خورشید که تعداد سیارکها در آن بسیار کم است(gap) سیارکهای خانواده cybele  شروع به خود نمایی می کنند.سیارکهای این خانواده بین فاصله 3.3 تا 3.5 واحد نجومی ازخورشید قرار دارند. وج از مرکز مداری آنها زیر 0.3 است.سیارک cybele  هفتمین سیارک بزرگ شناخته شده دارای قطری در حدود 300 کیلوتر است.دومین سیارک این خانواده با نام hermione  با قطر 200 مانند سیارک آیدا دارای قمری کوچک با قطر 13 کیلومتر است.

خانواده hilda  خارجی ترین خانواده سیارکی است ودر ناحیه 3.9 تا 4.2 واحد نجومی از خورشید قرار داشته وبا داشتن دور تناوب 8 سال تحت تاثیر رزونانس 3:2 مشتری قرار دارند.بعد از این خانواده تهیگاهی ر فاصله 4.2 تا 5.05 واحد نجومی وجود دارد که تعداد سیارکهای آن بسیار ناچیز است.بعد از این فواصل نیز محل قرار گرفتن سیارکهای تروجان مشتری (که دارای مدار مشترک با آن هستند) است.

 

کمربند سیارکی ناحیه ای بین مریخ و مشتری است که بیش از میلیون ها سنگ آسمانی ریز و درشت در آن وجود دارد. مدار بعضی از این سیارک ها اندکی فراتر از مشتری رفته و مدار برخی نیز اندکی به داخل مدار مریخ متمایل شده، محققان با شناسایی دقیق کمربند سیارکی می توانند از خطرات برخورد این سنگ های آسمانی به زمین خبردار شوند.



مدار سیارکهای خطرناک ِ اطراف زمین

بیش از ۱۴۰۰ سیارک بزرگ در مدار نسبتا خطرناکی نسبت به زمین قرار دارند. ناسا این اجرام را مدام زیر نظر دارد، اگر این اجرام فضایی بیشتر از ۷٫۵ میلیون کیلومتر به زمین نزدیک شوند و قطر آنها بزرگ تر از ۱۰۰ متر باشد، ناسا آنها را به عنوان جرم بالقوه خطرناک یا به اختصار pho طبقه بندی می کند، اما به موجب این واقعیت که آنها در زمین عبور می کنند، ارزش تماشا و اندازه گیری دقیق تر را قطعا خواهند داشت. تخمین زده می شود بیش از ۳۰ میلیون قطعه سیارک بزرگ تر از ۱۰۰ متر و میلیون ها سیارک کوچک تر از ۱۰۰ متر در فضای منظومه شمسی سرگردان باشند؛ اما جالب اینجاست که اگر همه این سیارک ها را کنار هم جمع کنید، فقط ۱ درصد زمین سنگینی خواهند داشت.

از لحاظ پارامترهای مداری می توان سیارک ها را به سه دسته ی زیر تقسیم کرد: ۱- کمربند سیارکی اصلی (main asteroid belt): بیشتر سیارک ها در محدوده ی شکاف میان سیارات سنگی و گازی (فضای بین دو سیاره ی مریخ و مشتری و حدوداً بین ۲ تا ۴ واحد نجومی) قرار گرفته اند. ۲- سیارک های نزدیک به زمین(nea): این دسته از سیارک ها دارای وج از مرکز زیاد با نیم قطر بزرگ کم تر از ۱٫۳ واحد نجومی هستند و سرچشمه ی اصلی اکثر آنها کمربند سیارکی است. این دسته سیارک ها که اکثراً به علت زد و خورد م ن اجرام کمربند سیارکی و یا اثرات گرانشی سیاره ی مشتری به بیرون از کمربند هدایت شده و در این طیف مداری قرار گرفته اند خود به سه دسته ی آپولوها، آمورها و آتن ها تقسیم بندی می شوند.۳- تروجان ها (trojan): این گروه سیارک ها در قفل گرانشی نقاط l4 و l5  لاگرانژ سیاره ی مشتری، جایی در حدود ۶۰ درجه جلوتر (l4) و ۶۰ عقب تر (l5) از سیاره، به دام افتاده اند. سیارک های موجود در نقطه ی l4، سیارک های greek (یونان) نامیده می شوند و سیارک های موجود در نقطه ی l5 را سیارک های تِروی (troy) یا تروجان گویند که این اسامی از افسانه ها و اساطیر یونان باستان در جنگ بین یونان و تِروی الگوبرداری شده اند.



تصویری از مدار سیارکی و دسته بندی سیارکها

اولین سیارک کشف شده در سال ۱۸۰۱ میلادی، سرس نام داشت و متعاقب آن پالاس در سال ۱۸۰۲ ، جونو در سال ۱۸۰۴ و بالا ه وستا در سال ۱۸۰۷ کشف شدند. قطر این چهار سیارک به ترتیب ۵۲۵، ۹۴۰ ، ۲۴۸ و بالا ه ۵۳۰ کیلومتر است، البته همانطور که می دانید سرس هم اکنون در گروه سیاره های کوتوله دسته بندی شده است.

سیارک ها در اثر تکه تکه شدن سیاره ها پدید نیامده اند، بلکه اجسامی به جای مانده از فرایند تشکیل سیاره ها هستند. کشش گرانشی سیاره ی مشتری مانع به هم چسبیدن این ده سیارک ها و تشکیل یک جسم واحد شد. سیارک ها براساس مواد ترکیبی آنها به انواع گوناگون تقسیم می شوند. در بعضی از آنها آهن زیادی وجود دارد، در حالی که برخی دیگر بیشتر سنگی و کربنی هستند. با وجود اینکه سیارک ها در مداری پایدار به دور خورشید می چرخند، ولی همان طور که دهانه های سطحی آنها نشان می دهد، بین خود سیارک ها نیز برخورد و تصادم پیش می آید. گاهی قطعاتی از این سیارک ها در اثر گرانش خورشید، از کمربند سیارکی به سمت سیاره های داخلی منظومه شمسی فرو می افتند. این اجرام را بر روی زمین، « شهاب سنگ » می نامیم.

دانشمندان معتقدند سیارک ها حاوی کربن، آمینو اسید و مواد معدنی هستند، که نه تنها اطلاعات ارزشمندی درباره مراحل اولیه شکل گیری سامانه خورشیدی در اختیار ما قرار می دهد، بلکه می تواند به درک چگونگی شکل گیری حیات در زمین نیز کمک کند، به همین منظور برای شناخت آنها به کاوش می پردازند. نخستین تصاویر سیارک ها به اوایل دهه ی ۱۹۹۰ باز می گردد. در سال ۱۹۹۱، فضاپیمای گالیله از کنار سیارک گاسپرا عبور کرد. این فضاپیما، در مسیر طولانی خود تا مشتری، در سال ۱۹۹۳ از کنار سیارک ایدا نیز گذشت و تصاویری از آن به زمین مخابره کرد.



تصویر سمت راست، سیارک اروس است که فضاپیمای نییر از فاصله ۲۰۰ کیلومتری تصویر آن را گرفته است. حفره بالایی در حدود ۵ کیلومتر قطر دارد. این فضاپیما حدود یک سال دور اروس چرخید و در سال ۲۰۰۱ بر روی آن فرود آمد.تصویر سمت چپ، سیارک گاسپرا هست که توسط فضاپیمای گالیله گرفته شده است. قطر کوچکترین حفره آن ۳۰۰ متر است.

در سال ۲۰۰۱، فضاپیمای نییِر (near) پس از یک سال گردش به دور سیارک اِروس روی آن فرود آمد. فضاپیماهای دیگری نیز با عبور از کنار سیارک ها و تصویر برداری از این اجرام نشان دادند که این اجرام نامنظم و پر از دهانه هستند که سطح آنها را سنگ پوشه و ص ه های د شده فرا گرفته است. برخی از سیارک ها نیز ممکن است زمانی دو جسم جدا بوده اند که سپس با هم ادغام شده اند. در یکی از مهم ترین تلاش ها دانشمندان ژاپنی فضاپیمای هایابوسا ۱ را در سال ۲۰۰۳ به سمت سیارک اتوکاوا ارسال د و متاسفانه نتوانستند سطح نشین را روی سیارک فرود بیاورند اما با نزدیک خود فضاپیما و شلیک به سیارک توانستند نمونه هایی از این جرم آسمانی را در سال ۲۰۱۰ پس از ۷ سال یت فضایی به زمین بیاورند.



تصویری هنری از فضاپیمای تحقیقاتی هایابوسا-۲

آژانس فضایی ژاپن در تلاشی جدید در اوا سال ۲۰۱۴ فضاپیمای تحقیقاتی هایابوسا-۲ (hayabusa2) را برای آنالیز یک سیارک دیگر به فضا پرتاب کرد. این فضاپیما در اواسط سال ۲۰۱۸ به سیارک هدف می رسد، با قرار گرفتن فضاپیما در ارتفاع مناسب، چهار کاوشگر این فضاپیما روی سطح سیارک ۱۹۹۹ju3 خواهند نشست، سپس این فضاپیما با جمع آوری نمونه تا سال ۲۰۲۰ به زمین باز می گردد. این اجرام آسمانی چند وقتی هست که ذهن دانشمندان و صنعتگران زمینی را به خود معطوف کرده اند، تا جایی که ناسا اعلام کرده قصد دارد تا سال ۲۰۲۱، سیارکی به دام بیندازد و جهت بررسی های بیشتر به مدار بین ماه و زمین انتقالش دهد تا در سال ۲۰۲۵ فضانوردان بتوانند از آن بازدید و آنالیزش کنند.

 

بین مدار مریخ و مشتری، و در ناحیه ای به نام کمربند اصلی سیارک ها است که بیش از 90 درصد سیارک های داخل منظومه شمسی حضور دارند. این کمربند در فاصله 254 میلیون تا 598 میلیون کیلومتری خورشید گسترده شده است. در حدود نیمی از جرم کمربند سیارک ها را چهار سیارک بزرگ تشکیل می دهند که سرس، پالاس، هایجیا و وستا نام دارند.

آیا فضاپیما می تواند از میان کمربند سیارکی سالم عبور کند؟

تعداد اجرام بسیار زیادی در کمربند سیارکی وجود دارند اما فاصله بین اجرام به گونه ای ست که یک فضاپیما می تواند بدون هیچ برخوردی از کمربند سیارکی عبور کند. به خاطر وسعت و گستردگی فضا، فاصله بین این اجرام حدود 965 کیلومتر است! با توجه به چگالی کم مواد داخل کمربند، احتمال برخورد یک کاوشگر با یک سیارک کمتر از یک در میلیارد تخمین زده شده است.

اولین سیارک چگونه کشف شد؟

بر اساس قانونی که فاصله بین سیارات را پیش بینی می کرد ؛ به نظر می رسید ؛ فاصله قابل توجهی بین مدار های مریخ و مشتری وجود دارد و تحقیقات بیشتر در این زمینه منجر به یک کشف بزرگ شد.

در اولین روز ژانویه سال ۱۸۰۱ میلادی، پیاتزی شی کوچکی را درمداری, با شعاعی دقیقا مطابق با پیش بینی قانون تیتیوس , رصد کرد که سرس نامگذاری شد. قطر سیارک سرس در حدود ۹۵۰ کیلومتر است. جرم سرس برابر با ۴ درصد جرم ماه است و به همین علت تنها سیارکی است که به تعادل هیدرواستاتیکی رسیده و شکل هندسی آن کروی است.

درخشان ترین و معروف ترین سیارک ها کدامند؟

«پالاس»، اولین سیارک کشف شده بعد از سرس است . پالاس تاکنون از جلوی چند ستاره عبور کرده است وبه کمک همین گذرها واندازه گیری زمان محو و پدیدار شدن دوباره ستاره ها قطر آن با دقت خوبی اندازه گیری شده است. این سیارک بعد از این که سرس در رده ی سیارات کوتوله قرار گرفت به عنوان بزرگ ترین سیارک منظومه شمسی شناخته شد. پالاس حدود ۷ درصد از جرم کل کمربند سیارکی و حدود 3 درصد جرم ماه را دارد.

هایجیا دهمین سیارک کشف شده است که قدری حدود 43/5 دارد. این سیارک نام " دختر خدای پزشکی" را بر خود دارد که نماد پاکیزگی و بهداشت است. هایجیا حدود ۳ درصد از جرم کل کمربند سیارکی را در بر می گیرد.

وستا سومین سیارک بزرگ و درخشان ترین سیارک در آسمان زمین است. وستا در سال ۱۸۰۷ کشف شد و قطری حدود 530 کیلومتر دارد.

جونو نیز سومین سیارک کشف شده است که قدری حدود 33/5 دارد.

نزدیک ترین سیارک به زمین را می شناسید؟

نزدیک ترین سیارک به زمین، " توتاتیس " نام دارد و دارای حدود۸ / ۴ کیلومتر طول و۴ / ۲ کیلومتر عرض است. این سنگ آسمانی تقریبا هر چهار سال یکبار به دور ستاره خورشید می چرخد و مدار آن از درون مدار زمین به دور خورشید آغاز شده و به خارج از مدار مریخ، ختم می شود. از آنجا که هم زمین و هم «توتاتیس» به طور دائم در حرکتند، فاصله میان آنها نیز بسیار متغیر است. به طور معمول این سنگ آسمانی را میتوان در مناطق دور از نور ا، با کمک دوربین دو چشمی ساده نیز رصد کرد.

قدم هایی که بشر برای شناخت سیارک ها برداشته است :

نخستین تصاویر سیارک ها به اوایل دهه ی ۱۹۹۰ باز می گردد. در سال ۱۹۹۱، فضاپیمای گالیله از کنار سیارک گاسپرا عبور کرد. این فضاپیما، در مسیر طولانی خود تا مشتری، در سال ۱۹۹۳ از کنار سیارک ایدا نیز گذشت و تصاویری از آن به زمین مخابره کرد.

در سال ۲۰۰۱، فضاپیمای نییِر (near) پس از یک سال گردش به دور سیارک اِروس روی آن فرود آمد. فضاپیماهای دیگری نیز با عبور از کنار سیارک ها و تصویر برداری از این اجرام نشان دادند که این اجرام نامنظم و پر از دهانه هستند.

در یکی از مهم ترین تلاش ها دانشمندان ژاپنی فضاپیمای هایابوسا ۱ را در سال ۲۰۰۳ به سمت سیارک اتوکاوا ارسال د و متاسفانه نتوانستند ؛ سطح نشین را روی سیارک فرود بیاورند اما با نزدیک خود فضاپیما و شلیک به سیارک توانستند نمونه هایی از این جرم آسمانی را در سال ۲۰۱۰ پس از ۷ سال یت فضایی به زمین بیاورند.

آژانس فضایی ژاپن در تلاشی جدید در اوا سال ۲۰۱۴ فضاپیمای تحقیقاتی هایابوسا-۲ (hayabusa2) را برای آنالیز یک سیارک دیگر به فضا پرتاب کرد. این فضاپیما در اواسط سال ۲۰۱۸ به سیارک هدف می رسد، با قرار گرفتن فضاپیما در ارتفاع مناسب، چهار کاوشگر این فضاپیما روی سطح سیارک ۱۹۹۹ju3 خواهند نشست، سپس این فضاپیما با جمع آوری نمونه تا سال ۲۰۲۰ به زمین باز می گردد.

چرا ده سیاره ها برای ما مهم هستند؟

دانشمندان معتقدند سیارک ها حاوی کربن، آمینو اسید و مواد معدنی هستند، که نه تنها اطلاعات ارزشمندی درباره مراحل اولیه شکل گیری سامانه خورشیدی در اختیار ما قرار می دهد، بلکه می تواند به درک چگونگی شکل گیری حیات در زمین نیز کمک کند، به همین منظور برای شناخت آنها به کاوش می پردازند.

همچنین با کشف یخ آب بر سطح سیارک تمیس-۲۴، ایده هایی به منظور برداشت آب از سیارک ها جهت تولید آب مصرفی فضانوردان و تأمین ا یژن و هیدروژن توسط الکترولیز آب برای مصرف تنفسی و یا سوخت فضاپیماهای آینده مطرح شد.

شاید اگر همه چیز خوب پیش رود، روزی انسان بتواند از کمربند سیارکی منابعی چون ف ات گرانبها، مواد معدنی، آب و ا یژن و مواد فرار را است اج کند. شاید هم روزی ایده دانشمندان برای به دام انداختن سیارک ها عملی شود. به امید روزی که دانشمندان و دوستداران فضا بتوانند از سیارک ها بازدید کرده و آن ها را آنالیز کنند.

نکاتی جالب در مورد کمربند سیارکی

* کمربند سیارکی شامل صدها هزار سیارک شناخته شده است، در حالی که میلیون ها و شاید میلیاردها سیارک باشند که هنوز ناشناخته هستند .

* در حالی که بیشتر سیارک ها اندازه هایی به کوچکی سنگریزه و یا حتی ذرات گرد و غبار دارند اما تاکنون بیش از 200 سیارک با طولی بیش از 100 کیلومتر شناخته شده است. بین 7/0 تا 7/1 میلیون سیارک نیز وجود دارد که قطری حدود یک کیلومتر دارند.

* سیارک «سرس» که مساحت آن به اندازه ی مساحت کشور آرژانتین یا هند است، تنها سیاره کوتوله کمربند سیارکی است.

* فقط سیارک هایی که قطرشان بیش از 300 کیلومتر است کروی هستند و بقیه شکلی نامتقارن دارند.

* اساس نامگذاری یک سیارک بر اساس پیشنهادات کاشف است و البته برای شناسایی دقیق شماره گذاری هم می شوند. بسیاری از سیارک ها را کاشفان به نامهای ن، دوستان و حتی سگها و گربه های خود نامیدند.

* تاثیرات گرانشی می تواند سیارک ها را از کمربند جابه جا و حتی به خارج از منظومه شمسی هدایت کند . گاهی قطعاتی از این سیارک ها در اثر گرانش خورشید، از کمربند سیارکی به سمت سیاره های داخلی منظومه شمسی فرو می افتند. این اجرام را روی زمین، « شهاب سنگ » می نامیم.

* هنگامی که کمربند سیارکی تشکیل شد ؛ اجرام با پیوستن به هم اصطلاحا سیاره های ابت را شکل دادند. با این وجود، گرانش ناشی از شکل گیری مشتری باعث شد تا برخورد این اجرام کوچک آسمانی بسیار شدید باشد و به جای ترکیب شدن و آمیختن، ش ته و منهدم شوند!

* کمربند سیارکی اغلب به کمربند اصلی معروف است. این نام است که ان را از سایر سیارک هایی مثل قنطورس و لاگرانژین متمایز می کند.

* کمربند سیارک ها چند شکاف دارد که به شکاف های کرک وود مشهورند و به خاطر اثر گرانش مشتری، سیارک ندارند.

* دو گروه سیارک، معروف به گروه تروا و یونان، در مدار مشتری قرار دارند که یک گروه پیش از مشتری و گروه دیگر پس از سیاره در حرکت اند. آن ها در نقاط تعادل گرانشی یا نقاط لاگرانژی مشتری گرفتار شده اند.

* تخمین زده می شود ؛ بیش از ۳۰ میلیون قطعه سیارک بزرگ تر از ۱۰۰ متر و میلیون ها سیارک کوچک تر از ۱۰۰ متر در فضای منظومه شمسی سرگردان باشند اما جالب اینجاست که اگر همه ی این سیارک ها را کنار هم جمع کنید، فقط ۱ درصد زمین سنگینی خواهند داشت.

* سیارک هایی که این روزها اخترشناسان کشف می کنند، آنقدر کم فروغ هستند که با تلسکوپ دیده نمی شوند؛ بلکه از درون ع ها یا به کمک آشکارسازهای الکترونیک کشف می شوند.



در قرن هجدهم میلادی، منجمان با رصد تمامی سیارات شناخته شده (عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری و زحل) به الگوی خاصی در مدارات آن ها پی بردند. سرانجام، این بررسی ها منجر شد به ارایه “قانون تیتیوس-بوده” (titius–bode law) که فاصله بین سیارات را پیش بینی می کرد. بر اساس این قانون، به نظر می رسید که فاصله قابل توجهی بین مدار های مریخ و مشتری وجود دارد و تحقیقات بیشتر در این زمینه منجر به یک کشف بزرگ شد.
ستاره شناسان علاوه بر چندین شی بزرگ، بی شمار جسم کوچک را که بین مریخ و مشتری دور می زدند، مشاهده د. بعد ها این اجسام راسیارکنامیدند و زمانی که به میزان فراوانی آن ها پی بردند، اصطلاح “کمربند سیارکی” را برای توصیفشان پیشنهاد دادند. از آن زمان، این دو اصطلاح بسیار مورد استفاده قرار گرفته و در مدل های نجومی نقش مهمی ایفا کرده اند.

اکتشاف

در اوایل قرن هجدهم میلادی، ستاره شناسی به نام بارون فرانتس ژاور فن تساخ (baron franz xaver von zach) به امید حل معضلی که قانون تیتیوس-بوده به وجود آورده بود،24 تن از همکارانش را در انجمنی به نام “انجمن نجوم متحده” (united astronomical society) گرد هم آورد. در آن زمان، ستاره شناس معروف، ویلیام هرشل (william herschel) که اورانوس و قمر هایش را در دهه 1780 میلادی کشف کرده بود، هم عضو این انجمن بود.
از قضا، اولین ستاره شناسی که موفق به اکتشاف در این ناحیه شد، ی نبود جز جوزپه پیاتزی (giuseppe piazzi)، نجوم در پالرمو که به انجمن دعوت شده بود اما هنوز دعوت نامه را دریافت نکرده بود. در اولین روز ژانویه سال 1801 میلادی، پیاتزی شی کوچکی را در مداری با شعاعی دقیقا مطابق با پیش بینی قانون تیتیوس-بوده رصد کرد.
وی ابتدا تصور کرد است که آن شی یک ستاره دنباله دار است، اما مشاهدات بعدی نشان دادند که شی مذکور، استارسر (گاز ابر مانندی که هسته ی ستاره ی دنباله دار را احاطه کرده و ب?

برچسب ها : کمربند داخلی ، سیارک ها - سیارک ,کمربند ,سیارکی ,مشتری ,سیارک ها ,خانواده ,کمربند سیارکی ,واحد نجومی ,منظومه شمسی ,وجود دارد ,قرار دارند ,قرار گرفتن فضاپیما ,سیارک ۱۹۹۹ju3
کمربند داخلی ، سیارک ها سیارک ,کمربند ,سیارکی ,مشتری ,سیارک ها ,خانواده ,کمربند سیارکی ,واحد نجومی ,منظومه شمسی ,وجود دارد ,قرار دارند ,قرار گرفتن فضاپیما ,سیارک ۱۹۹۹ju3
سیارک اومواموا oumuamua



بررسی های اخترشناسان رصدخانه جنوب اروپا نشان می دهد که شکل ظاهری سیارکی که به تازگی از منظومه شمسی عبور کرد، با تمامی نمونه های سیارک ها متفاوت است. این سیارک که «اوموآموا» (oumuamua) نام گرفته است در تاریخ ۱۹ اکتبر سال جاری میلادی از سوی منجمان هاوایی رصد شد. اوموآموا به زبان هاوایی به معنای «نخستین» است و نشان دهنده آن است که این سیارک نخستین جسم فراخورشیدی است که وارد منظومه شمسی شده است.

اکثر اجرام فضایی در یک مدار مشخص و مشابه به دور خورشید می گردند که بیشتر بیضوی هستند اما در رابطه با اوموآموا داستان متفاوت است. این جرم ۴۰۰ متری که با سرعت ۹۵ هزار کیلومتر بر ساعت در حال حرکت است مدار بیضوی ندارد و در حال حاضر به فاصله ۳۷ میلیون کیلومتری از خورشید رسیده است. مدار این جرم شدیدترین

نمونه ای است که اخترشناسان تا کنون تجربه کرده اند و می توان با اطمینان گفت که این جرم از خارج منظومه شمسی آمده است و دیگر به این جا بازنخواهد گشت. محققان اعلام کرده اند که این جرم فراخورشیدی نزدیک ترین فاصله نسبت به خورشید را در مدار بین خورشید و عطارد تجربه کرده و در حال حاضر به سمت صورت فلکی اسب بالدار (pegasus) در حال حرکت است.

تلسکوپ vltدر شیلی یکی از تلسکوپ های قدرتمندی است که به بررسی این سیارک پرداخته است. تیمی از منجمان به ی «کارن میچ» (karen meech ) با بررسی داده های مختلف به این نتیجه رسیده اند که این سیارک از نظر روشنایی درجه ۱۰ را به خود اختصاص داده است و شکلی مشابه دوک یا به نوعی مشابه یک سیگار برگ دارد و هر ۷٫۳ ساعت یک بار به دور محور خود می چرخد. میزان روشنایی با درجه ۱۰ نشان دهنده کشیدگی بسیار زیاد این سیارک است.

این سیارک دارای رنگ قرمز تیره است که نشان می دهد آب و یخ موجود در آن به دلیل قرار گرفتن در معرض اشعه های کیهانی در طول میلیون ها سال از بین رفته است و حجم ف ات موجود در آن درصد بیشتری را به خود اختصاص داده است. بررسی مسیر حرکتی این سیارک نشان می دهد که حدود ۳۰۰ هزار سال پیش این سیارک در ستاره «وگا» (vega) بوده است و البته با توجه به حرکت ستارگان این ستاره در آن زمان خیلی به اوموآموا نزدیک نبوده است و این نشان می دهد که این سیارک برای مدت بسیار بسیار طولانی در فضای بین ستاره ای بوده است. براساس داده های اتحادیه جهانی نجوم از این به بعد سالانه حداقل یک شی فراخورشیدی وارد منظومه شمسی خواهد شد و محققان اعلام کرده اند که منتظر رصد سیارک های بیشتری هستند.

 



با وجود تلاش های بسیار از سوی ناسا و مشاهدات متعدد تلسکوپ اسپیتزر، اوموآموا هنوز ردی و مشاهده نشده است. این شی مرموز آسمانی اجازه نمی دهد تا فناوری های پیشرفته ناسا او را در تله مشاهدات خود قرار دهند.

با این وجود، ناسا اعلام کرده است که این موضوع را نباید به حساب زیرکی اوموآموا و یا منشا فرازمینی آن گذاشت. تنها راز عدم موفقیت در مشاهده اوموآموا  به خاطر اندازه کوچک آن است و لذا می توان این جرم مرموز را تنها یک سنگ بزرگ آسمانی عنوان کرد.

در واقع حضور اوموآموا در فضا آنقدر کم رنگ و کم نور است که اسپیتزر قادر به رصد آن نیست. هر چند در نزدیک ترین فاصله به زمین هم قرار داشته باشد و این موضوع تنها به کوچک بودن اوموآموا برمی گردد.

ناسا اعلام کرده است که همچنین نباید عدم مشاهده اوموآموا را به حساب نبودن آن در فضای منظومه شمسی نسبت داد. اوموآموا در فضا در حرکت است، ناپدید نشده و تنها قابل مشاهده نیست.

به هر حال تلسکوپ اسپیتزر نتوانسته است این جرم آسمانی را مشاهده کند. این مهمان ناخوانده از همان ابتدا که در حال حرکت در منظومه شمسی مشاهده شد، شگفتی ساز بوده و توجه اکثر اخترشناسان را به خود جلب کرده است.

منشا سرعت عجیب اوموآموا

از سوی دیگر سرعت بالای اوموآموا توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است. سرعتی که نمی توان آن را چندان متعارف توصیف کرد. اخترشناسان معتقدند نباید چنین سرعت بالایی را به بادبان های نوری تمدن های بیگانه نسبت داد، بلکه خارج شدن گاز از اوموآموا تنها منبع سرعت عجیب آن است.

در واقع ناسا صراحتا اعلام کرده است که تغییر جهت های اوموآموا و سرعت بالای آن تنها ناشی از وج گاز از این جرم است. ویژگی یاد شده این توانایی را به اوموآموا می دهد تا به راحتی و با سرعت بالا در منظومه شمسی جولان دهد.

اوموآموا ابتدا توسط تلسکوپ پان استارس وان از هاوایی کشف شد و مباحث داغی پیرامون آن در محافل نجومی در جریان است. همچنین شاهد هستیم که نظریات جدید تاکید دارند که تغییر مسیر اوموآموا به خاطر وجود بادبان های خورشیدی چسبیده به آن است و نیز سرعت گرفتن این جرم سماوی نشات گرفته از فشار تشعشعات و فوتون های خورشیدی است.

فراموش نکنیم که برخی از نظریه پردازان حوزه نجوم هم اعتقاد دارند که اوموآموا یک کاوشگر بوده که از سوی تمدن های فرازمینی و به صورت عامدانه به سوی زمین فرستاده شده است.

سیارک اومواموا (oumuamua) که مدت ها است نظر بسیاری از منجمان را به خود جلب کرده، نخستین شی خارجی است که به منظومه شمسی وارد می شود. اما این سیارک oumuamua واقعا از کجا آمده است؟

بعد از مدت ها گمانه زنی اکنون مشخص شد اومواموا یک سفینه متعلق به موجودات فضایی که اکنون به هر دلیلی به خواب فرو رفته نیست. بر اساس گفته های تیمی از محققان که توسط کوئینز بلفاست ی می شوند، سیارک اومواموا که نزدیک به 400 متر طول داشته و شکلی شبیه به دوک دارد، در واقع یک جسم سنگی دارای آب منجمد شده است. سطح این سیارک با مواد آلی غنی پوشیده شده و طبق تحقیقات جدید، از یک منظومه خورشیدی دیگر و شبیه به منظومه ما به اینجا آمده است. گفته می شود سیارک اومواموا از میلیون ها سال قبل در فضا شناور باقی مانده است.

سیارک اومواموا نخستین مرتبه در نوزدهم اکتبر (بیست و هفتم مهر) سال جاری توسط تلسکوپ pan-starrs 1 هاوایی مشاهده شد. بعد از این اتفاق جامعه علمی دنیا گوش به زنگ شد. بعد از اینکه آن ها مسیر حرکت این جسم مرموز را ترسیم د مشخص شد شی رویت شده، در واقع نخستین جسم خارجی است که از فاصله میان ستارگان به منظومه شمسی وارد شده و دانشمندان توانسته اند آن را مشاهده کنند.

دوره هذلولی بی انتهای سیارک اومواموا آن را حدود یک ماه پیش از رویت شدن، به 37 میلیون کیلومتری خورشید آورد. سرعت بازگشت آن به فضاى خارج از منظومه شمسى حدود 95 هزار کیلومتر بر ساعت است. سوال 64 هزار دلاری مطرح شده بعد از رویت شی خارجی این بود که جسم وارد شده به منظومه خورشیدی ما به راستی چیست؟

شکل ظاهری سیارک اومواموا

مطالعه منحنی نور آن نشان داد سیارک اومواموا جسمی شبیه به دوک بوده و طول آن از عرضش 10 برابر بیشتر است. این شی حین حرکت در فضا حرکت های نامنظم و چرخشی نیز دارد. در ابتدا بین ستاره دنباله دار و یا سیارک بودن این شی اختلاف وجود داشت، اما وقتی بخار آب قابل توجهی در آن مشاهده نشد، اومواموا را سیارک نامیدند.



اما سوال مهمتر این بود که سیارک اومواموا از کجا آمده و از چه چیزی تشکیل شده است؟ گروهی از دانشمندان در ابتدا حدس زدند این جسم ممکن است یک سفینه فضایی متعلق به تمدنی ن در دوردست باشد، اما تاکنون هیچ رادیویی از آن دریافت نشده است.

تیم تحقیقاتی در تلاش بود اطلاعات موجود درباره سیارک اومواموا را افزایش بدهد و در این راستا از تجزیه و تحلیل طیفی نور خورشیدی که از سطح شی به دست آمده بود استفاده کرد. بر اساس یافته های دانشمندان، این جسم از نظر ترکیب شبیه به اجسامی است که بیرون از منظومه شمسی ما وجود دارند. پوسته آن نتیجه میلیون ها سال بمباران اشعه کیهانی است. این لایه به حدی مقاوم است که حتی در صورت عبور سیارک از خورشید، از بخار شدن آب منجمد درون آن جلوگیری می کند.

همچنین بخوانید:

دانشمندان به دنبال ارسال کاوشگر به سیارک oumuamua هستند


ضخامت بالای پوشش سطح سیارک اومواموا

به عقیده تیم، سطح سیارک اومواموا به اجسام کوچک منظومه شمسی که در یخ های غنی از کربن پوشش داده شده اند شباهت دارد. ساختار این اجسام با قرار گرفتن در معرض اشعه های کیهانی مورد تغییر و تحول قرار می گیرد. آن ها عقیده دارند پوشش ماده ای غنی از ارگانیسم دارای نیم متر ضخامت سیارک اومواموا، آب منجمد درون آن را حفظ کرده و از بخار شدنش جلوگیری می کند، حتی اگر دمایی به میزان 570 درجه سانتیگراد به آن اعمال شود.



طی مشاهده ای دیگر مشخص شد رنگ سیارک اومواموا شبیه به سیاره های کوچک یخی است که در کمربند کویپر و دورتر از سیاره پلوتو قرار دارند. این موارد نشان می دهد شی مذکور، از یک سامانه خورشیدی شبیه به منظومه شمسی خودمان به اینجا آمده است. یعنی این جسم پیش از رها شدن در فاصله میان ستارگان، در یک منظومه خورشیدی شبیه به سیستم خورشیدی ما قرار داشته است. با وجود علم بر این موضوع، هنوز نمی دانیم ستاره مبدا سیارک اومواموا در کجا قرار دارد.

مشاهدات و نتیجه گیری های مربوط به مسیر'اوموآموا'، عمدتاً با داده های تلسکوپ pan-starrs1 و تلسکوپ تلسکوپ هاوایی-فرانسه-کانادا (cfht)، و ترکیب و شکل آن از تلسکوپ وی ال تی و تلسکوپ جمنای جنوبی در شیلی، و همچنین تلسکوپ کک در هاوایی به دست آمده است. این اطلاعات توسط (karen j. meech کارن جین میچ)، (رابرت وریک robert weryk) و همکاران آن ها گردآوری شد و در ماه نوامبر در مجلهٔ نیچر ۲۰ نوامبر منتشر شد





برچسب ها : سیارک اومواموا oumuamua - سیارک ,منظومه ,اوموآموا ,اومواموا ,شمسی ,تلسکوپ ,سیارک اومواموا ,منظومه شمسی ,اعلام کرده ,منظومه خورشیدی , هاوایی ,سیارک اومواموا oumuamua
سیارک اومواموا oumuamua سیارک ,منظومه ,اوموآموا ,اومواموا ,شمسی ,تلسکوپ ,سیارک اومواموا ,منظومه شمسی ,اعلام کرده ,منظومه خورشیدی , هاوایی ,سیارک اومواموا oumuamua
بازگشت امریکا به سطح ماه برای ماندن است



در حال حاضر نه شرکت یی واجد شرایط هستند تا خدمات ناسا را از طریق قراردادهای تجاری تجاری قمری (clps) در سطح ماه را تحویل دهند، و این به عنوان یکی از اولین گام ها در جهت مطالعات علمی بلند مدت و اکتشافات انسان در ماه و در نهایت مریخ، در نظر بگیرند.

این شرکت ها قادر خواهند بود تا در زمینه تحویل دانش و فناوری بارگیری ناسا، از جمله ادغام و بارگیری مجدد بارها، راه اندازی از زمین و فرود روی سطح ماه، شرکت کنند. ناسا انتظار دارد که این ها یکی از مشتریان بسیاری باشند که از این خدمات فرود تجاری استفاده خواهند کرد.

"جیم ب ستین، مدیر ناسا، گفت:" اعلام خبر امروز ما نشان از پیشرفت قابل ملاحظه ای در بازگشت امریکا به سطح ماه برای ماندن است. " "نوآوری شرکت های هوافضایی ، با اه بزرگ در زمینه علم و اکتشافات انسانی، به ما کمک می کند تا چیزهای شگفت انگیزی در ماه به دست آوریم و به مریخ برسیم."

شرکت های انتخاب شده عبارتند از:

astrobotic technology، inc .: پیتسبورگ

سیستم فضایی عمیق: لیتلتون، کلرادو

د ر: کمبریج، ماساچوست

فضایی فضایی aerospace، inc.: پارک سیدر، تگزاس

ماشین های بصری، llc: هوستون

lockheed martin space: littleton، colorado

masten space systems، inc.: mojave، کالیفرنیا

ماه ا پرس: کیپ کاناورال، فلوریدا

مدار دیگر: ادیسون، نیو ی

 

دبیرخانه یت علوم ناسا (smd) درخواست پیشنهادات مربوط به این انتخابات را به عنوان اولین گام در دستی به اه مختلف علمی و تکنولوژیکی آغاز کرد که می توان آنها را به صورت منظم ارسال ابزار، آزمایش ها و دیگر بارهای کوچک به ماه داد. smd به عنوان رابط ناسا بین ادارات یت سازمان، جامعه علمی و سایر ذینفعان خارجی در ایجاد یک استراتژی برای ایجاد رویکرد یکپارچه برای اکتشافات رباتیک و انسان در کمپین کاوش ماه به مریخ ناسا خدمت می کند.

ناسا بازار خصوصی را به صورت دوره ای برای قابلیت های تحویل ای جدید و در حال ظهور مجددا بررسی خواهد کرد و ممکن است شرکت های دیگری نیز فرصت را برای پیوستن به خدمات بارگیری ماهانه تجاری از طریق یک فرایند قرارداد به نام ramping ارائه دهد.

یک دستگاه لیزر جدید ناسا که برای راه اندازی به ایستگاه بین المللی فضایی در ماه دسامبر به دانشمندان کمک خواهد کرد اولین نقشه سه بعدی از جنگل های معتدل و گرمسیری دنیا را طراحی کندتحقیقات دینامیک ا یستم جهانی، یا gedi، قرار است در موشک فال 9 spacex راه اندازی شوداز ایستگاه، تکنولوژی لیزر پیشرفته gedi، ساختار سه بعدی ا یستم های جنگلی را در سراسر جهان نشان می دهد.

دانشمندان gedi پیش از راه اندازی این وسیله، تجربیات خود را در زمینه ساخت یک لیزر فضایی و آنچه که آنها به دنبال یافتن اطلاعات جدید هستند، به اشتراک گذاشتند.

 


برچسب ها : بازگشت امریکا به سطح ماه برای ماندن است - شرکت ,ناسا ,اندازی ,فضایی ,تجاری ,لیزر ,برای ماندن ,بازگشت امریکا
بازگشت امریکا به سطح ماه برای ماندن است شرکت ,ناسا ,اندازی ,فضایی ,تجاری ,لیزر ,برای ماندن ,بازگشت امریکا
موشک فضایی spacex falcon 9



دو مرحله ای از موشک فضایی spacex falcon 9 از فضاپیمای راه اندازی 40 ، در ایستگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال در فلوریدا در 29 ژوئن 2018 برداشته می شود.

اپراتور محموله تجاری تجاری nasa، spacex، برای اولین بار در 16 دسامبر یت پشتیبان گیری خود را به ایستگاه فضایی بین المللی هدف قرار می دهدپوشش زنده در روز دوشنبه 3 دسامبر، با رویدادهای پیش از راه اندازی، در تلویزیون ناسا و وب سایت آژانس آغاز خواهد شد  .

فضاپیمای اژدها بارهای زیادی حمل می کند، از جمله موادی که به طور مستقیم از ده ها و بیشتر از 250 تحقیقات علمی و تحقیقاتی پشتیبانی می کند که توسط ایستگاه فضایی expeditions 57 و 58 خدمه کار خواهند کرد.

انتقال واقعی سیال فریزر در مدار برای اولین بار با rrm3 با استفاده از متان مایع انجام می شود. gedi مشاهدات لیزر با کیفیت بالا از جنگل های زمین و توپوگرافی مورد نیاز برای پیشرفت درک فرایندهای مهم چرخه  کربن و آب، تنوع زیستی و زیستگاه را فراهم خواهد کرد. gedi اولین تظاهرات با وضوح بالا در ساختار عمودی جنگل را در مقیاس جهانی ارائه می دهد.

اژدها حدود 10 دقیقه پس از راه اندازی به مدار اولیه خود می رسد ، دوازده روز بعد از آن ، ظهر روز پنج شنبه، 6 دسامبر، یک ستون خورشیدی اعزام می شود و یک سری از موشک های راننده با دقت طراحی شده شروع به آزمایش می کند. فرمانده ا پدیت 57، ال اندر گرست از esa (آژانس فضایی اروپا) و پرواز سرنا عونون، صدراعظم ناسا، اژدها را در اختیار خواهند داشت  آن مک کلاین از ناسا با نظارت بر سنجش از دور در طول روش اژدها کمک می کندپس از ضبط اژدها، کنترل کننده های زمینی دستورات از کنترل یت در هوستون به بازوی ایستگاه برای چرخش و نصب فضاپیمای در پایین ماژول هارمونیک ایستگاه ارسال می کنند.



برچسب ها : موشک فضایی spacex falcon 9 - ایستگاه ,فضایی ,اژدها ,اولین ,فضاپیمای ,موشک ,ایستگاه فضایی ,برای اولین ,spacex falcon ,فضایی spacex ,موشک فضایی ,فضایی spacex falcon ,موشک فضایی spacex
موشک فضایی spacex falcon 9 ایستگاه ,فضایی ,اژدها ,اولین ,فضاپیمای ,موشک ,ایستگاه فضایی ,برای اولین ,spacex falcon ,فضایی spacex ,موشک فضایی ,فضایی spacex falcon ,موشک فضایی spacex
لوسی ناسا در آسمان با ... سیارک ها؟



ناسا پوشش زنده از رسیدن سفینه فضایی به سیارک را فراهم می کند که می تواند پاسخ به منبع سیستم خورشیدی ما باشد

این منظره فوق العاده با وضوح سیارک bennu با استفاده از هشت تصویر که توسط فضاپیمای osiris-rex ناسا در 29 اکتبر 2018 از فاصله حدود 205 مایل (330 کیلومتر) گرفته شده است.

دیدگاه بزرگتر

ردی ناسا، تفسیر طیفی، شناسایی منابع، ای با security regolith explorer (osiris-rex) قرار است در روز دوشنبه 3 دسامبر در حدود ظهر est، با سیارک هدفمند خود، بونو، قرار ملاقات داشته باشد.

osiris-rex در سپتامبر 2016 راه اندازی شد و به آرامی به بنو نزدیک شده استاین فضاپیما تقریبا یک سال به بررسی سیارک ها با پنج ابزار علمی با هدف انتخاب یک محل امن و علمی جالب برای جمع آوری نمونه می پردازد. osiris-rex در ماه سپتامبر 2023 نمونه را به زمین بازگرداند.

شرکت کنندگان در رویداد پوشش ورود عبارتند از:

  • میشل تالر، ناظر، مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا، گرینبلد، md
  • rich burns، مدیر پروژه osiris-rex، مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا، greenbelt، md
  • هیزر انواس، معاون پژوهشی اصلی osiris-rex، آریزونا، توسان
  • مارک فیشر، فضاپیمای osiris-rex، lockheed martin space، littleton، colo.
  • coralie adam، ناوبر پرواز osiris-rex، kinetx، inc. ناوبری فضایی و دینامیک پرواز، simi valley، calif.


تصویر مفهومی یت لوسی به سیارک های تروجان.


لوسی ناسا در آسمان با ... سیارک ها؟

اندکی بیش از 4 میلیارد سال پیش، سیارات در منظومه شمسی ما با تعداد وسیعی از اجسام کوچک سنگی یا یخی که در خورشید قرار داشتند، همسو بودنداین ها آ ین بقایای سیارات ستاره بودند - بلوک های اولیه اولیه که سیاره ها را تشکیل دادندپس از آن بسیاری از این اشیاء باقی مانده از بین رفتند، زیرا تغییرات در مدار سیارات غول پیکر آنها را به دور خورشید دور از منظومه شمسی یا فراتر از آن گسترش داداما بعضی از آنها در دو ناحیه کم و دور، نزدیک به نقاطی که نفوذ گرانشی مشتری و تعادل خورشید را گرفته اند، در طی چندین میلیارد سال به دام افتاده اند.

سی و چهار سال پیش، دونالد جوهانسون اسکلت فسیلی این موجودات انسان نما را کشف کرد، که بعدها لوسی نامیده شد

تصویر مفهومی یت لوسی به سیارک های تروجان.

سه سال پس از آن، یک فضاپیما به نام لوسی، با الهام از فسیل مشهور ، اکتشافاتی را آغاز خواهد کرد که می تواند به تعیین تاریخ اولیه سیستم خورشیدی کمک کند.

یت لوسی ناسا توسط شش مأموریت  به سیارک های تروای مشتری انجام می شود



به طور سنتی، تروجان l4 به خاطر شخصیتهای یونانی در حسابهای جنگ تروجان نامگذاری شده استبدن l5 به خاطر شخصیت های تروجان در درگیری ها نامگذاری شده است.




یکی از خصوصیات تروجان ها این است که آنها تیره هستندنول گفت: "آنها فقط چهار یا پنج درصد نور را که آنها را می بینند، منع می کنند

آنچه که تروجان ها را تیره می کند یک رمز و راز است که می تواند پیامدهای تعجبی برای زمین ما داشته باشددانشمند ارشد آمی سیمون گفت: "اشیای تاریک ممکن است ترکیبات آلی (کربن) را در سطوح خود داشته باشند." "اگر بسیاری از تروجان هایی که ما بررسی می کنیم، شواهدی از ارگانیسم ها را نشان می دهند، این بدان معنی است که بلوک های ساختمانی برای زندگی در منظومه شمسی خورشید رایج هستند."

جمع آوری داده ها برای موفقیت لوسی بسیار حیاتی استاین یت چهار وسیله را در محموله خود حمل می کند: l'ralph، شامل mvic (دوربین چند منظوره تصویربرداری قابل مشاهده)، تصویربرداری چند رنگ و leisa (طیف سنج عکاسی خطی etalon imaging)، یک spectrog h که اطلاعات را بر روی سطح ارائه می کند ترکیب بندی؛ l'lorri (imaging long range reconnaissance imager)، یک دوربین با وضوح بالا؛ و l'tes (طیف سنج وجی حرارتی)، که دمای سطح تروجان ها را اندازه گیری می کندو علاوه بر ابزار علمی، ارتباطات لوسی (رادیو) و سیستم ید هدف (tt ) به مأموریت علمی کمک خواهد کرد. l'ralph سطوح تروجان ها را بررسی خواهد کرد تا سیلیکات های مختلف، یخ ها و ارگانیسم های مختلف را در این سیارک ها ببیند. l'lorrie تصاویری با وضوح بالا از تروجان ها را که توسط tt تکمیل شده اند را در نزدیکترین روش قرار می دهد. l'tes وضعیت فیزیکی سطوح تروجان را مورد بررسی قرار می دهد و اطلاعات رادیویی به همراه دادههای تصویربرداری برای تعیین توده ها و تراکم آنها مورد استفاده قرار می گیرد.

لوسی در ماه اکتبر سال 2021 برنامه ریزی می کند که با اه بیشتری در مدارهای مختلف اطراف خورشید پرواز کند

یت لوسی توسط هارولد لویونس و تیم او در موسسه تحقیقات جنوب غربی انجام می شود و توسط مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا اداره می شودابزارهای lucy توسط goddard، ای ی آریزونا و آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز تهیه شده استاین فضاپیما توسط لاکهید مارتین ساخته و ساخته خواهد شدپس از ساخت و ساز، لوسی آزمایشات بیشتری را انجام خواهد داد و در سه سال آینده در یتی دانش ما در مورد منظومه شمسی را تغییر خواهد داد.

 


 

برچسب ها : لوسی ناسا در آسمان با ... سیارک ها؟ - تروجان ,لوسی ,سیارک ,osiris ,ناسا , یت ,osiris rex، ,منظومه شمسی , یت لوسی ,لوسی ناسا ,پرواز فضایی ,مرکز پرواز فضایی ,پرواز فضایی گودارد ,فضایی گودارد ناس?
لوسی ناسا در آسمان با ... سیارک ها؟ تروجان ,لوسی ,سیارک ,osiris ,ناسا , یت ,osiris rex، ,منظومه شمسی , یت لوسی ,لوسی ناسا ,پرواز فضایی ,مرکز پرواز فضایی ,پرواز فضایی گودارد ,فضایی گودارد ناس?
زنگ شادی



یار در خونه بودو ما گرد جهان می گشتیم

بعضی وقتا بهترین چیزای زندگی در کنارمون هست

ولی ما از بس بهشون عادت کرده بودیم که اونارو نمیدیدیم

شاید بهترین فرشته ها که نظیرشون آفریده نشده باشه

صبور ، مورد اعتماد ، برای یه عمر وفادار و ریشه دار و باشخصیت

که هر جای دنیارو که می گشتیم حتی کمی شبیه اونا پیدا نمی کردیم

پس قدر داشته هامونو بدونیم و دنبال کنجکاوی و فضولی از زندگی دیگرون نباشیم

و فقط بهترین های خودمونو قدر بدونیم


پیر زنی رفت داروخانه تا برای درد مفاصلش دارو ب ه. . .

.

.

صندوق دار داروخانه بهش گفت:

خوشگل خانم امر بفرمایید...

پیر زنه فوری کمرشو راست کرد گفت:

رژ لب میخواستم عزیزم....

این است قدرت کلمات


ﺷﺎﻡ ﻣﻬﻤﻮﻥ ﺑﻮﺩﯾﻢ، ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎﻡ ﻣﯿﮕﻢ، ﺍﻭﻥ

ﭘﺎﺭﭺ ﺁﺏ ﺭﻭ ﻣﯿﺪﯼ؟

.

.

ﺯﺩ ﭘﺲ ﮐﻠﻪ ﺍﻡ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻮﺩ ﺳﺮﻡ ﺑﺮﻩ ﺗﻮ ﺑﺸﻘﺎﺏ !!

ﻣﯿﮕﻢ ﭼﺮﺍ ﻣﯿﺰﻧﯽ؟

ﻣﯿﮕﻪ:ﺧﺎﮎ ﺑﺮ ﺳﺮِ ﺧﺮﺕ ﮐﻨﻦ !

ﺁﺏ ﮐﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﻣﻮﻧﻢ ﻫﺴﺖ ... ﺟﻮﺟﻪ ﺑﺨﻮﺭ بدبخت!!!!


به بابام میگم 27سالم شده نمیخوای برام آستین بالا بزنی

.

.

.

میگه:والا اگه ی راضی بشه با تو ازدواج کنه استین که سهله با میرم خواستگاری برات...!

یعنی اینقد تو خونواده منو قبول دارن


رفتم دندونپزشکی به ه میگم آقای این دندون عقلم کج دراومده … اومدم حسابشو برسی!

ه میگه یعنی میگی بکشمش؟!

پَ نه پَ ، گفتم ی ، یکم نصیحتش کنی بلکه به راه راست هدایت شه!!!!


یه نفر برای بازدید میره به یه بیمارستان روانی ؛

اول مردی رو میبینه که یه گوشه ای نشسته

و هر چند دقیقه آروم سرشو به دیوار میزنه

و زیر لب میگه : لیلا … لیلا … لیلا

مرد میپرسه : این آدم چشه ؟

میگن : یه دختری رو میخواسته به اسم لیلا که بهش ندادن ، اینم به این روز افتاده !

مرد و همراهاش به طبقه بالا میرن

و مردی رو میبینه که توی یه جایی شبیه به قفس به غل و زنجیر بستنش

و در حالیکه سعی میکنه زنجیرها رو کنه

با خشم فریاد میزنه : لیلا … لیلا … لیلا

بازدید کننده با تعجب میپرسه : این یکی دیگه چشه ؟

میگن : اون دختری رو که به اون یکی نداده بودن ، دادن به این !!!…


یه آدمخوار غضنفرو دنبال میکنه،

غضنفر میره بالای درخت.

آدمخواره میگه: بیا پایین! غضنفر میپرسه : واسه چی بیام ؟

آدمخواره جواب میده: آخه من آدمخورم.

غضنفرمیگه : اِ….حالا که موقع خوردن رسید ما آدم شدیم!!!؟


یارو نصفه شب مزاحم شده بود!!

برداشتم میگم بعله؟؟

میگه خو دی؟

میگم نه اینجا هوا روشنه

میگه :عه؟ مگه کوجایی؟؟

گفتم من ایتالیام

یارو ترسید شارژش تموم بشه قطع کرد دیگه زنگ نزد


مادرم فکر کرده کاکتوس سالی یک استکان بیشتر آب نمی خواد... 

امروز کاکتوسه گفت داداش یک لحظه بیا، اینجا کربلاس؟ 

 یک لیوان آب بیار مُردیم از تشنگی .


مغز جالبترین عضو بدنه 

.

.

.

از زمان تولد تا موقع مرگ کار میکنه به جز سر امتحان 

خاک تو سرش


ﻣﺮﺩﻫﺎ ﻓﻜﺮ ﻣﻴﻜﻨﻨﺪ ﺁﺭﺯﻭﻱ ﻫﺮ ﺯﻧﻲ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣَﺮﺩﻩ ....

.

.

ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺁﺭﺯﻭﻱ ﻫﺮ ﺯﻧﻲ ﺍﻳﻨﻪ ﻛﻪ

ﻫﺮﭼﻲ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﺨﻮﺭﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭼﺎﻕ ﺷﻪ !!! 

ﻭ ﻫﺮ ﭼﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﺨﺮﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩﯼ ﮐﺎﺭﺗﺶ ﺑﺎﺷﻪ!

ﺑﺪ ﻣﻴﮕﻢ ﺧﺎﻧﻮﻣﺎ؟؟؟

والا .... چه اعتماد به نفسی دارن این اقایون




برچسب ها : زنگ شادی - لیلا ,میگه ,میپرسه ,میگم ,ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻩ
زنگ شادی لیلا ,میگه ,میپرسه ,میگم ,ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻩ
جهان موازی



جهان موازی مفهوم عجیب و تا حدودی علمی تخیلی بوده که بر اساس برخی نظریه های فیزیک تئوری، دنیایی شبیه به جهان ما، در یک بعد دیگر است؛ در همین رابطه، دانشمندان به تازگی احتمال وجود فرازمینی ها در دنیاهای موازی را بررسی کرده و نتایج جنجالی را گزارش کرده اند.

جهان موازی (parallel universe) بخشی از نظریه چند دنیایی فیزیک تئوری بوده که بحث وجود داشتن دنیاهایی شبیه به دنیای ما در ابعاد دیگری از جهان را مطرح می کند. از طرف دیگر تحقیقات پیشین پژوهشگران در یافتن آثاری از موجودات فضایی در سراسر کیهان به نتیجه دلخواه نرسیده و در همین رابطه، دانشمندان اخیرا نتایج جالب توجهی در بررسی های خود در مورد حضور فرازمینی ها در جهان های موازی گزارش کرده اند؛ در بررسی این تحقیقات با ما همراه باشید.


موجودات فضایی ن جهان موازی

برای دستی به این نتایج که در قالب دو مقاله، در ژورنال “monthly notices of the royal astronomical society” به چاپ رسیده اند، محققان شبیه سازی های کامپیوتری پیچیده و گسترده ای را انجام دادند و جهان ما را با شرایط اولیه متفاوت، به شکل های مختلف به وجود آوردند.

 

این بررسی ها نشان داد که شانس فراهم شدن شرایط مساعد برای شکل گیری حیات در یک جهان موازی فرضی و یا چند جهان دیگر، بیشتر از آن چیزی است که تصور می شود و ماهیت مرموز انرژی تاریک (dark energy) هم در بالا رفتن این شانس نقش مهمی دارد.



در ابتدا باید اطلاعات مختصری را در مورد انرژی تاریک مرور کنیم؛ این ماهیت یک نیروی نامرئی و مرموز است که گفته شده در فضای خالی وجود دارد و برخلاف نیروی جاذبه که اجرام را به هم نزدیک می کند، انرژی تاریک باعث دور شدن اشیا آسمانی از یکدیگر می شود. در حالی که ماهیت هایی مانند ستاره ها، سیاره ها و ک شان ها از هم دور می شوند و فضای خالی بینشان بیشتر می شود، انرژی تاریک فضا را پر می کند و سلطه خود در جهان را افزایش می دهد.

این در حالی است که دانشمندان از مدت ها پیش در مورد انبساط دائمی کیهان و دور شدن اجرام آسمانی از یکدیگر، از زمان انفجار بیگ بنگ تاکنون، صحبت های جنجالی را مطرح د و ثابت شده که گسترش کیهان و انبساط فضای اطراف نه تنها در جریان بوده، بلکه نرخ آن هم رو به افزایش است.


ابهام انرژی تاریک ؛ سردرگمی دانشمندان در مورد بخش عظیمی از جهان هستی 

جالب است بدانیم بر اساس تحقیقات پیشین، ادعا شده که به احتمال قوی حدودا 70 درصد جرم-انرژی جهان ما از انرژی تاریک تشکیل شده و در کمال تعجب، هنوز دانشمندان نمی دانند که این ماهیت دقیقا چیست و چگونه کار می کند!



در حالی که برخی می گویند انرژی تاریک همان ماهیتی است که انیشتین با نام ثابت کیهانی (cosmological constant) از آن یاد کرد و عده دیگری هم معتقدند که این مفهوم اصلا وجود خارجی ندارد، به نظر می رسد که مقدار گزارش شده از آن در جهان به اندازه ای است که اجازه شکل گیری ک شان ها و در نتیجه، به وجود آمدن حیات در سیاره هایی مانند زمین را بدهد.

وقتی صحبت از مقدار کافی انرژی تاریک به میان می آید، منظور این است که اگر میزان این ماهیت از آنچه که هم اکنون برآورد شده بیشتر بود، اجرام آسمانی کیهان قبل از اینکه فرصت شکل گیری ک شان ها فراهم شود، از یکدیگر دور می شدند.

از طرف دیگر، اگر میزان انرژی تاریک کمتر از 70 درصد کلی جرم-انرژی جهان بود هم وضعیت به گونه ای می شد که ک شان ها قبل از شکل گیری، به واسطه جاذبه از هم فرومی پاشیدند و عملا سیاره ای به وجود نمی آمد که حیاتی بتواند بر روی آن ظاهر شود.



به همین خاطر است که سوال در مورد مقدار کافی و بهینه انرژی تاریک برای سال هاست که ذهن دانشمندان را مشغول کرده و در دو تحقیق جدید مربوط به شکل گیری حیات در جهان موازی هم دانشمندان تلاش کرده اند که با دقیق تر برآورد این مقدار، بحث حیات فرازمینی و یا حتی فراجهانی را بیشتر مورد بررسی قرار دهند.

جهان موازی و انرژی تاریک

مقاله های مورد نظر به واسطه کار پژوهشی دانشمندانی از استرالیا، هلند و انگلستان تهیه شدند و همانطور که اشاره شد، با استفاده از شبیه سازی کامپیوتری، مقدار انرژی تاریک موجود در شرایط مختلف شکل گیری جهان های موازی مورد بررسی قرار گرفت؛ در سناریوهای مختلف، مقادیر بین صفر تا چند صد برابر میزان انرژی تاریک حال حاضر جهان تنظیم شدند و در عین ناباوری، بررسی ها نشان داد که حتی اگر انرژی تاریک یک جهان موازی تا 300 برابر بیشتر از دنیای ما باشد، باز هم شانس شکل گیری حیات وجود دارد.



تصوری از جهان های موازی

پاسکال الهی (pascal elahi)، از دانشمندان حاضر در تیم تحقیقات جدید گفته است که بر طبق شبیه سازی ها، شتاب انبساط به وجود آمده از طریق مقادیر زیاد انرژی تاریک تاثیر چندانی بر شکل گیری ستاره ها و در نتیجه، اجرام آسمانی میزبان حیات ندارد.

بنابراین، چنین نتایجی را می توان به عنوان خبر خوبی برای طرفداران نظریه چند جهانی و همچنین، علاقه مندان به موضوع موجودات فضایی دانست، اما قبل از اینکه ی بیش از حد خوشحال شود، باید توجه داشته باشیم که بحث جهان های موازی هنوز در حد تئوری است و پیدا حیات فرازمینی در همین دنیای واقعی که در آن زندگی می کنیم چالش های خاص خود را دارد، چه برسد به جهانی که وجود آن هنوز ثابت نشده است!



آ ین مقاله استیون هاوکینگ در تاریخ 4 مارس، درست 10 روز پیش از درگذشتش برای یک ژورنال معتبر ارسال شده بود و اینطور که به نظر می رسد، اثبات وجود دنیاهای موازی به کمک این مقاله ممکن است.

در ساعات اولیه روز 14 مارس 2018، استیون هاوکینگ (stephen hawking)، نابغه دنیای فیزیک نظری چشم از جهان فروبست و میراثی جاویدان از دستاوردهای مختلف علمی را به یادگار گذاشت.

در همین رابطه جالب است بدانیم که ده روز پیش از مرگ اوکینگ، نام او به عنوانی یکی از نویسنده های مقاله ای در مورد موضوع جنجالی جهان های موازی ذکر شده بود و اینطور که به نظر می رسد، آ ین مقاله استیون هاوکینگ مقدمات لازم برای اثبات وجود دنیا های موازی را فراهم کرده است.

به بیان دقیق تر، مقاله موردنظر یک پژوهش ریاضی بود که با همکاری استیون هاوکینگ و به منظور ارائه محاسبات و مدارک لازم برای اثبات فرضیه جهان های موازی تهیه شده بود؛ بر اساس این نظریه که با نام تئوری چند جهانی هم شناخته می شود، تعداد زیادی جهان همانند دنیایی که ما هم اکنون در داخل آن زندگی می کنیم وجود دارد.

آ ین مقاله استیون هاوکینگ “a smooth exit from eternal inflation” نام داشت و به گزارش رو مه س تایمز، در آینده نزدیک و پس از بررسی داوران منتشر می شود.



آ ین مقاله استیون هاوکینگ گامی بزرگ در جهت اثبات وجود جهان های موازی بود

س تایمز به کمک وب سایت هایی که مقالات مختلف را پیش از انتشار رسمی بررسی می کنند، گزارش کرده است که آ ین پژوهش استیون هاوکینگ محاسبات ریاضی لازم به منظور جمع آوری داده توسط یک کاوشگر فضایی را ارائه می دهد؛ گفته شده که به احتمال قوی این داده ها امکان اثبات وجود چند جهان دیگر را فراهم می کنند.

در این مقاله که کاملا به صورت تئوریک تهیه شده، اشاره می شود که می توان مدارک اثبات نظریه چند جهانی را از طریق کاوش تابش های پس زمینه به جا مانده از زمان به وجود آمدن جهان در رویداد بیگ بنگ، پیدا کرد؛ برای این کار تنها باید از کاوشگر فضایی مخصوصی که مجهز به سنسورهای موردنیاز است، استفاده کرد و به دنبال داده های موردنظر گشت.


 

توماس (thomas hertog)، از دانشمندان برجسته ی در بلژیک که برای نگارش مقاله با استیون هاوکینگ همکاری کرده است می گوید که این کار تحقیقاتی برای دگرگونی تصورات جامعه علمی به ایده جهان های موازی و تبدیل این نظریه به یک تئوری قابل آزمایش تهیه شده بود و قبل از ارسال مقاله برای بررسی، هرتاگ شخصا با هاوکینگ دیدار کرده بود.

همچنین بخوانید:

زندگی نامه استیون هاوکینگ ؛ نگاهی به سرگذشت پرفراز و نشیب نابغه ای بی همتا 

در س تایمز اشاره شده که اگر آ ین مقاله استیون هاوکینگ مقدمات لازم برای پیدا مدارک اثبات فرضیات این دو دانشمند را فراهم کند، به احتمال قوی جایزه نوبل به چنین دستاوردی اهدا می شود. با این حال از آنجایی که نوبل پس از مرگ به ی تعلق نمی گیرد، نام هاوکینگ به عنوان دانشمندی نابغه که هرگز افتخار ب این جایزه را نداشت، در تاریخ باقی می ماند.

 


nanees


برچسب ها : جهان موازی - جهان ,موازی ,وجود ,انرژی ,هاوکینگ ,مقاله ,انرژی تاریک ,استیون هاوکینگ ,جهان موازی , های موازی ,جهان های ,مقاله استیون هاوکینگ ,آ ین مقاله استیون ,
جهان موازی جهان ,موازی ,وجود ,انرژی ,هاوکینگ ,مقاله ,انرژی تاریک ,استیون هاوکینگ ,جهان موازی , های موازی ,جهان های ,مقاله استیون هاوکینگ ,آ ین مقاله استیون ,
تعاریفی از اجرام آسمانی و مقیاس ها



راه شیری

نوار کم رنگ مه مانندی که آسمان را دربرگرفته است ، ‹‹ راه شیری ›› نام دارد . تا سال 1609 میلادی که نخستین تلسکوپ ساخته شد، ی نمی دانست که راه شیری چیست . سپس کشف شد که راه شیری ، مجموعه ای ازمیلیاردها ستاره ی کم نور است . در حدود سال 1800 ، ستاره شناسان دریافتند ، ستارگان راه شیری درمجموعه ی بزرگی به شکل یک کلوچه گرد آمده اند .این مجموعه ستارگان ، ک شان نامیده می شود.
اختر شناسان ابتدا تصور می د که خورشید در مرکز ک شان راه شیری قرار گرفته است . بعدها دریافتند ، مرکز ک شان ما 24 هزار سال نوری در راستای صورت فلکی قوس (کمان) با زمین فاصله دارد. در ضمن ، یک سال نوری مسافتی است که نور در یک سال طی می کند و تقریباً شش تریلیون کیلومتر است . با این سرعت ، نور خورشید تقریباً هشت دقیقه طول می کشد تا به زمین برسد .
اگر شما بتوانید با سرعت نور حرکت کنید ، طی یک ثانیه می توانید هفت و نیم بار زمین را دور بزنید .
این سوی ک شان تا سوی دیگر آن 100 هزار سال نوری فاصله دارد . ک شان از یک گوی مرکزی متشکل از ستارگان پیر قرمز رنگ و یک صفحه ی خارجی مسطح حاوی گاز و غبار و ستارگان آبی جوان تشکیل شده است. بخش مرکزی راه شیری باید بسیار درخشان تر به نظر برسد ، ولی ابرهای غباری شکل ، آن را از دید ما پنهان می کنند . خورشید ما رد صفحه ی خارجی ، در بازوی جبار (شکارچی) ک شان قرار گرفته است . جبار ، قنطوس ، قوس و بر ساووش (برساووس) چهار بازوی ما یچی ک شان ما هستند.

تعداد ستارگانی که ک شان ما را تشکیل می دهند ، دست کم به دویست میلیارد می رسد . ستارگان از ابرهای پهناور غبار و گاز پدید می آیند با توجه به این که ک شان ما ستارگان بسیار زیادی دارد ، ستارگان فراوانی در مراحل سنی متفاوت ، در آن یافت می شود. خورشید ما حدود پنج میلیارد سال پیش پدید آمد . ستارگان دیگری هم وجود دارند که هم اکنون در حال پدید آمدن هستند . ستارگان عمر جاودانی ندارند و ممکن است بسیاری از آن ها در همین لحظه درحال مرگ باشند . بزرگ ترین ستارگان سرانجام منفجر می شوند و مواد بیشتری را به ابرهای غباری شکل که ستارگان جدید از آن ها زاده می شوند ، می افزایند . در واقع ستارگان پر جرم فقط چند میلیون سال زندگی می کنند و سپس منفجر می شوند و به صورت غولی قرمز در می آید . خورشید ما میلیاردها سال دیگر عمر می کند و سپس منفجر می شود. داستان زندگی خورشید به شکل آرامی پایان خواهد یافت ؛ بدین صورت که جمع و کوچک می شود و به شکل ستاره ی کوتوله ی سفیدی در می آید !



سال نوری (به انگلیسی: light-year) یکی از یکاهایی (به انگلیسی: units of measurement) است که به مخفف به صورت «ly» نشان می دهند و برای سنجش طول یا درازا است که بیشتر در محاسبات مربوط به کیهان شناسی و نجوم به کار می رود. سال نوری طبق تعریف برابر است با مسافتی که نور در خلاء در مدت یک سال طی می کند و تقریباً برابر است با ۹ پتامتر (9pm).

در این تعریف، دو عاملِ سرعت نور در خلاء و مدت زمانِ یک سال دخ دارند. در حال حاضر، مدت زمان دقیق سال که باید برای محاسبهٔ مقدار سال نوری استفاده شود، به صورت بین المللی تعریف نشده است و تنها توصیه نامه ای مبتنی بر استفاده از سال رومی (یولیانی) توسط اتحادیه بین المللی اخترشناسی ارائه شده است.

بر مبنای این توصیه نامه، یک سال برابر است با ۳۶۵٫۲۵ روز که هر روز معادل ۸۶٬۴۰۰ ثانیه می باشد، که با احتساب تعریف سرعت نور به مقدار ۲۹۹٬۷۹۲٬۴۵۸ متر بر ثانیه، مقدار مسافت سال نوری معادل ۹٬۴۶۰٬۷۳۰٬۴۷۲٬۵۸۰٬۸۰۰ متر خواهد بود.

به دلیل استاندارد نبودن تعریف سال، در کارهای دقیق و تخصصی نجومی، کمتر از این واحد استفاده می شود و واحد پارسک ترجیح داده می شود. اما در کاربردهای عمومی، سال نوری بیشتر به کار می رود که گاهی با فرض هر سال معادل ۳۶۵ روز و سرعت نور معادل ۳۰۰٬۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه، مقدار سال نوری را تقریباً برابر با ۱۰۱۵ × ۹٫۴۶۱ متر می گیرند که البته پذیرفته نیست.

در ۹ ژانویه ۲۰۱۳ دورترین ابرنواختر شناخته شده، توسط تلسکوپ هابل کشف شد. فاصله این ابرنواختر حدود ۱۰ میلیارد سال نوری است.

نزدیکترین ستاره به زمین پس از خورشید، پرو یما قنطورس، تقریباً °۴ سال نوری با زمین فاصله دارد. منجمان نمی توانند آن را همان گونه که در زمان حال است ببینند. تنها ظاهر آن را به شکل ۴ سال پیش مشاهده می کنند.

پارسِک (به انگلیسی: parsec) (نماد: pc) یکی از واحدهای سنجش مسافت در ستاره شناسی است. یک پارسک برابرِ ۳۰٫۹ تریلیون کیلومتر (۱۹٫۲ تریلیون مایل) و معادل ۳٫۲۶ سال نوری است.

پارسک فاصله ای است که از آن فاصله اختلاف منظر خورشید مرکزی و یک سیاره نسبت به یک جسم آسمانیِ دیگر مانند ستاره برابر یک ثانیهٔ قوسی دیده شود. به عنوان مثال: فاصله ای که از آن فاصله، شعاع مدار زمین که برابر یک واحد نجومی (۱au) است، برابر یک ثانیهٔ قوس دیده شود. یک پارسک برابر با ۳٫۲۶ سال نوری است.

نام پارسک از هم آمیزی بخش هایی از دو واژهٔ parallax (اختلاف منظر) و arc second (ثانیهٔ قوسی) تشکیل شده است.

واحد نجومی یا یکای کیهانی : که با نمادهای au، au یا a.u نمایش داده می شود؛ یکای طول است و برابر است با ۱۴۹٫۵۹۷٫۸۷۰/۷ کیلومتر (۹۲٫۹۵۵٫۸۰۷/۲۷ مایل) یا تقریبا برابر با فاصلهٔ زمین تا خورشید یا حدود ۱۵۰ میلیون کیلومتر. نماد ua از طرف اداره بین المللی اوزان و مقیاس ها و استاندارد بین المللی iso/iec ۸۰۰۰۰ پیشنهاد شد؛ درحالی که اتحادیه بین المللی اخترشناسی au را پیشنهاد کرد، و درحال حاضر au در کشورهای انگلیسی زبان معمول تر است. در ح عمومی حروف بزرگ زمانی به عنوان نماد استفاده می شوند که پس از یک دانشمند که به صورت فردی کار می کرده است انتخاب شده باشند؛ نمادهای au یا a.u می توانند به معنی یکاهای اتمی یا حتی یکاهای قراردادی باشند، اما با این حال نماد au برای اشاره به یکای کیهانی امروزه به طور گسترده استفاده می شود. ثابت کیهانی که مقدارش برابر با یک واحد کیهانی است با نام یکای فاصله خوانده می شود و نماد آن a است.

نماد au در اصل به عنوان طول نیم قطر بزرگ مدار بیضی شکل گردش زمین به دور خورشید در نظر گرفته شده بود. در سال ۱۹۷۶ اتحادیه بین المللی اخترشناسی بازگشتی به تعریف au داشت و خواست که آن را به صورت دقیق تر بیان دارد. تعریف شد که au طولی است که در آن ثابت گرانشی س (k) مقداری برابر با ۰٫۰۱۷۲۰۲۰۹۸۹۵ دارد درحالی که تمام یکاهای اندازه گیری، یکاهای کیهانی طول، جرم و زمان اند. تعریف معادل دیگری که ارائه شده است عبارت است از: شعاع یک مدار دایره ای نیوتنی غیر آشفته حول خورشید که ذره ای با جرم بینهایت کوچک با بسامد زاویه ای ۰٫۰۱۷۲۰۲۰۹۸۹۵ رادیان در روز روی آن حرکت می کند. یا طولی که ثابت گرانشی خورشیدمرکز آن برابر است با ۰٫۰۱۷۲۰۲۰۹۸۹۵۲au۳/d۲. حدودا برابر است با فاصله زمین تا خورشید.

سیاره : یک جرم آسمانی است که در حرکتی مداری به دور یک ستاره و یا بقایای ستاره ای می گردد و دارای شرایط زیر است:

    جرم آن به اندازه ای هست که تحت تأثیر نیروی گرانش خود گِرد شود.

    جرم آن آنقدر زیاد نیست که سبب همجوشی حرارتی هسته ای شود.

    همسایگی خود را از سیارک ها پا ازی کرده باشد.

 

انواع سیاره ها : 1- سیاره های سنگی      2- سیاره های گازی یا غول های گازی    

 

سیاره کوتوله : جرمی آسمانی است که به دور خورشید می گردد.

به اندازه کافی جرم داشته باشد تا گرانش اش آن را گرد کند.

«سیاره کوتوله» جرمی آسمانی است که: (الف) در مداری به دور خورشید باشد، (ب) جرم کافی برای آن داشته باشد که گرانش خودش غالب بر نیروهای صلب جسمی باشد و خود را به شکلی با تعادل هیدرواستاتیکی (تقریباً گرد) درآورده باشد، (پ) همسایگی حول مدار خود را پا ازی نکرده باشد، و (ت) قمر نباشد.

هر جسم دیگری، به جز قمرها، در حال گردش به دور خورشید را جمعا با عبارت «اجرام کوچک منظومه شمسی» نام گذاری می شوند. یعنی سیارک ها و ریز سیاره ها و...

 

قمر یا ماه : در ستاره شناسی به جسمی آسمانی گفته می شود که گرد جسم آسمانی بزرگ تری (سیاره) بگردد. با اینکه کلمه قمر عربی است، بهتر است برای پرهیز از بدفهمی در فارسی از آن استفاده شود زیرا «ماه» اختصاصاً برای اطلاق به قمر زمین استفاده می شود؛ و در ضمن کلمه «ماه» معنای دیگری هم در بخش بندی سال دارد. دیگر سیارات منظومه شمسی هم قمرهایی دارند. این قمرها فقط مختص منظومه شمسی نبوده و احتمال می رود برای سیاره های فراخورشیدی نیز یافت شود. بیشترین تعداد قمرها در منظومه شمسی متعلق به سیارات گازی است. بهرام دو قمر به نام های فوبوس و دیموس دارد. گانیمد از ا مشتری و بزرگ ترین قمر منظومه شمسی است.

مهم ترین قمرهای منظومه شمسی عبارتند از: ماه (قمر زمین)، قمرهای گالیله ای (قمرهای مشتری)، تیتان (قمر زحل)، تریتون (قمر نپتون).

 

کوتوله های قهوه ای :  ستارگان کوچکی هستند که هنگام تشکیل شدنِ مرکزشان، به اندازه کافی داغ نمی شوند تا فرایند ذوب یا همجوشی هسته ای در آنها به وجود آید. به عبارت دیگر آنها به خورشیدهای نورانی و گرم تبدیل نمی شوند بلکه بلافاصله پس از تشکیل سرد می شوند و نوری از خود نمی تابانند بگونه ای که به سختی دیده می شوند.

جرم هایی هستند کوچکتر از ستارگان و بزرگتر از سیاره ها که به علت کم بودن جرمشان واکنش های هسته ای در آنها انجام نشده و در نتیجه از خود نور ندارند و چون بسیار دورند دیده نمی شوند. کوتوله های قهوه ای به سبب نیروی جاذبه افزایش یابنده شان که د ی متراکم شدن دایمی آنها پدید می آید و منتشر کننده نیرومند پرتو فروسرخ هستند که با ابزارهای جدید اندازه گیری می شود. برخی از دانشمندان و ستاره شناسان اینها را همان جرم گمشده می دانند. دسته ای از ستارگان غیر هسته ای وجود دارند که باید بین آنها،کوتوله های سفید،سیاه و قرمز تفاوت قائل شویم . این ستارگان کوتوله های قهوه ای هستند . این اشیاء در واقع مرگ ستاره ای از خود نشان نمیدهند و بیشتر به سیارات غول آسا شبیه هستند تا به ستارگان .



                                                                                                                                                                                                                                 nanees


برچسب ها : تعاریفی از اجرام آسمانی و مقیاس ها - ستارگان ,خورشید ,برابر ,نوری ,زمین ,ک شان ,منظومه شمسی ,فاصله دارد ,ثانیهٔ قوسی ,واحد نجومی ,اختلاف منظر ,اتحادیه بین المللی اخترشناسی
تعاریفی از اجرام آسمانی و مقیاس ها ستارگان ,خورشید ,برابر ,نوری ,زمین ,ک شان ,منظومه شمسی ,فاصله دارد ,ثانیهٔ قوسی ,واحد نجومی ,اختلاف منظر ,اتحادیه بین المللی اخترشناسی
زنگ شادی



ﺍﻭﻣﺪﻡ ﮐﺎﺭ ﺍﻣﺮﻭﺯﻣﻮ ﺑﻨﺪﺍﺯﻡ ﺑﺮﺍ ﻓﺮﺩﺍ
.
.
.
..
ﺑﻠﻨﺪ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﭘﺲ ﻓﺮﺩﺍ
ﺍﻧﻘﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﺍﻻﻥ




مرد چیست؟
موجود بد شانسی که موقع تولدش میگن:حال مادرش چطوره؟؟
موقع عروسیش میگن :چه عروس خوشگلی!!
موقع مرگش میگن:بیچاره زن و بچش!!
ولی بعد از مرگش هر خطایی از بچه هایش سر بزند میگن:
تو روح پدرش با این بچه تربیت ش!




دوستم دعوتم کرد به گروه
وارد شدم میبینم فقط منو خودشیم(!!)
میگم خب میومدی pv
میگه
نه اینجا بزرگتره




رفتم داروخانه چسب زخم بگیرم
نداشتن

.

.

دختره افتاده دنبالم 
میگه 
خودم مرهم زخمات میشم 
چشم و چراغ خونت میشم




امروز 50 متر دنبال تا ی دویدم.بعد راننده نگه داشت.

 

گفت میخوای سوار بشی ؟؟

 .

 .

 .

 

گفتم نه داداش فقط میخواستم بگم که سفر خوشی رو برات آرزو کنم




کاشکی مثل این ا یه دختر پولدار عاشقم بشه

.

.

.

بعد باباش بیاد بگه 200 میلیون بهت میدم از زندگی دخترم برو بیرون

 

منم با قلبی ش ته قبول کنم




زن از شوهرش میپرسه:

از چیه من خوشت میاد، صورت زیبا یا هیکل متناسبم؟

.

.

.

شوهره یه نکاهی به سرتا پاش میکنه و میگه:

از اعتماد به نفست





                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              ivan


برچسب ها : زنگ شادی - میگن
زنگ شادی میگن
سیارک اومواموا oumuamua



بررسی های اخترشناسان رصدخانه جنوب اروپا نشان می دهد که شکل ظاهری سیارکی که به تازگی از منظومه شمسی عبور کرد، با تمامی نمونه های سیارک ها متفاوت است. این سیارک که «اوموآموا» (oumuamua) نام گرفته است در تاریخ ۱۹ اکتبر سال جاری میلادی از سوی منجمان هاوایی رصد شد. اوموآموا به زبان هاوایی به معنای «نخستین» است و نشان دهنده آن است که این سیارک نخستین جسم فراخورشیدی است که وارد منظومه شمسی شده است.

اکثر اجرام فضایی در یک مدار مشخص و مشابه به دور خورشید می گردند که بیشتر بیضوی هستند اما در رابطه با اوموآموا داستان متفاوت است. این جرم ۴۰۰ متری که با سرعت ۹۵ هزار کیلومتر بر ساعت در حال حرکت است مدار بیضوی ندارد و در حال حاضر به فاصله ۳۷ میلیون کیلومتری از خورشید رسیده است. مدار این جرم شدیدترین

نمونه ای است که اخترشناسان تا کنون تجربه کرده اند و می توان با اطمینان گفت که این جرم از خارج منظومه شمسی آمده است و دیگر به این جا بازنخواهد گشت. محققان اعلام کرده اند که این جرم فراخورشیدی نزدیک ترین فاصله نسبت به خورشید را در مدار بین خورشید و عطارد تجربه کرده و در حال حاضر به سمت صورت فلکی اسب بالدار (pegasus) در حال حرکت است.

تلسکوپ vltدر شیلی یکی از تلسکوپ های قدرتمندی است که به بررسی این سیارک پرداخته است. تیمی از منجمان به ی «کارن میچ» (karen meech ) با بررسی داده های مختلف به این نتیجه رسیده اند که این سیارک از نظر روشنایی درجه ۱۰ را به خود اختصاص داده است و شکلی مشابه دوک یا به نوعی مشابه یک سیگار برگ دارد و هر ۷٫۳ ساعت یک بار به دور محور خود می چرخد. میزان روشنایی با درجه ۱۰ نشان دهنده کشیدگی بسیار زیاد این سیارک است.

این سیارک دارای رنگ قرمز تیره است که نشان می دهد آب و یخ موجود در آن به دلیل قرار گرفتن در معرض اشعه های کیهانی در طول میلیون ها سال از بین رفته است و حجم ف ات موجود در آن درصد بیشتری را به خود اختصاص داده است. بررسی مسیر حرکتی این سیارک نشان می دهد که حدود ۳۰۰ هزار سال پیش این سیارک در ستاره «وگا» (vega) بوده است و البته با توجه به حرکت ستارگان این ستاره در آن زمان خیلی به اوموآموا نزدیک نبوده است و این نشان می دهد که این سیارک برای مدت بسیار بسیار طولانی در فضای بین ستاره ای بوده است. براساس داده های اتحادیه جهانی نجوم از این به بعد سالانه حداقل یک شی فراخورشیدی وارد منظومه شمسی خواهد شد و محققان اعلام کرده اند که منتظر رصد سیارک های بیشتری هستند.

 



با وجود تلاش های بسیار از سوی ناسا و مشاهدات متعدد تلسکوپ اسپیتزر، اوموآموا هنوز ردی و مشاهده نشده است. این شی مرموز آسمانی اجازه نمی دهد تا فناوری های پیشرفته ناسا او را در تله مشاهدات خود قرار دهند.

با این وجود، ناسا اعلام کرده است که این موضوع را نباید به حساب زیرکی اوموآموا و یا منشا فرازمینی آن گذاشت. تنها راز عدم موفقیت در مشاهده اوموآموا  به خاطر اندازه کوچک آن است و لذا می توان این جرم مرموز را تنها یک سنگ بزرگ آسمانی عنوان کرد.

در واقع حضور اوموآموا در فضا آنقدر کم رنگ و کم نور است که اسپیتزر قادر به رصد آن نیست. هر چند در نزدیک ترین فاصله به زمین هم قرار داشته باشد و این موضوع تنها به کوچک بودن اوموآموا برمی گردد.

ناسا اعلام کرده است که همچنین نباید عدم مشاهده اوموآموا را به حساب نبودن آن در فضای منظومه شمسی نسبت داد. اوموآموا در فضا در حرکت است، ناپدید نشده و تنها قابل مشاهده نیست.

به هر حال تلسکوپ اسپیتزر نتوانسته است این جرم آسمانی را مشاهده کند. این مهمان ناخوانده از همان ابتدا که در حال حرکت در منظومه شمسی مشاهده شد، شگفتی ساز بوده و توجه اکثر اخترشناسان را به خود جلب کرده است.

منشا سرعت عجیب اوموآموا

از سوی دیگر سرعت بالای اوموآموا توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است. سرعتی که نمی توان آن را چندان متعارف توصیف کرد. اخترشناسان معتقدند نباید چنین سرعت بالایی را به بادبان های نوری تمدن های بیگانه نسبت داد، بلکه خارج شدن گاز از اوموآموا تنها منبع سرعت عجیب آن است.

در واقع ناسا صراحتا اعلام کرده است که تغییر جهت های اوموآموا و سرعت بالای آن تنها ناشی از وج گاز از این جرم است. ویژگی یاد شده این توانایی را به اوموآموا می دهد تا به راحتی و با سرعت بالا در منظومه شمسی جولان دهد.

اوموآموا ابتدا توسط تلسکوپ پان استارس وان از هاوایی کشف شد و مباحث داغی پیرامون آن در محافل نجومی در جریان است. همچنین شاهد هستیم که نظریات جدید تاکید دارند که تغییر مسیر اوموآموا به خاطر وجود بادبان های خورشیدی چسبیده به آن است و نیز سرعت گرفتن این جرم سماوی نشات گرفته از فشار تشعشعات و فوتون های خورشیدی است.

فراموش نکنیم که برخی از نظریه پردازان حوزه نجوم هم اعتقاد دارند که اوموآموا یک کاوشگر بوده که از سوی تمدن های فرازمینی و به صورت عامدانه به سوی زمین فرستاده شده است.

سیارک اومواموا (oumuamua) که مدت ها است نظر بسیاری از منجمان را به خود جلب کرده، نخستین شی خارجی است که به منظومه شمسی وارد می شود. اما این سیارک oumuamua واقعا از کجا آمده است؟

بعد از مدت ها گمانه زنی اکنون مشخص شد اومواموا یک سفینه متعلق به موجودات فضایی که اکنون به هر دلیلی به خواب فرو رفته نیست. بر اساس گفته های تیمی از محققان که توسط کوئینز بلفاست ی می شوند، سیارک اومواموا که نزدیک به 400 متر طول داشته و شکلی شبیه به دوک دارد، در واقع یک جسم سنگی دارای آب منجمد شده است. سطح این سیارک با مواد آلی غنی پوشیده شده و طبق تحقیقات جدید، از یک منظومه خورشیدی دیگر و شبیه به منظومه ما به اینجا آمده است. گفته می شود سیارک اومواموا از میلیون ها سال قبل در فضا شناور باقی مانده است.

سیارک اومواموا نخستین مرتبه در نوزدهم اکتبر (بیست و هفتم مهر) سال جاری توسط تلسکوپ pan-starrs 1 هاوایی مشاهده شد. بعد از این اتفاق جامعه علمی دنیا گوش به زنگ شد. بعد از اینکه آن ها مسیر حرکت این جسم مرموز را ترسیم د مشخص شد شی رویت شده، در واقع نخستین جسم خارجی است که از فاصله میان ستارگان به منظومه شمسی وارد شده و دانشمندان توانسته اند آن را مشاهده کنند.

دوره هذلولی بی انتهای سیارک اومواموا آن را حدود یک ماه پیش از رویت شدن، به 37 میلیون کیلومتری خورشید آورد. سرعت بازگشت آن به فضاى خارج از منظومه شمسى حدود 95 هزار کیلومتر بر ساعت است. سوال 64 هزار دلاری مطرح شده بعد از رویت شی خارجی این بود که جسم وارد شده به منظومه خورشیدی ما به راستی چیست؟

شکل ظاهری سیارک اومواموا

مطالعه منحنی نور آن نشان داد سیارک اومواموا جسمی شبیه به دوک بوده و طول آن از عرضش 10 برابر بیشتر است. این شی حین حرکت در فضا حرکت های نامنظم و چرخشی نیز دارد. در ابتدا بین ستاره دنباله دار و یا سیارک بودن این شی اختلاف وجود داشت، اما وقتی بخار آب قابل توجهی در آن مشاهده نشد، اومواموا را سیارک نامیدند.



اما سوال مهمتر این بود که سیارک اومواموا از کجا آمده و از چه چیزی تشکیل شده است؟ گروهی از دانشمندان در ابتدا حدس زدند این جسم ممکن است یک سفینه فضایی متعلق به تمدنی ن در دوردست باشد، اما تاکنون هیچ رادیویی از آن دریافت نشده است.

تیم تحقیقاتی در تلاش بود اطلاعات موجود درباره سیارک اومواموا را افزایش بدهد و در این راستا از تجزیه و تحلیل طیفی نور خورشیدی که از سطح شی به دست آمده بود استفاده کرد. بر اساس یافته های دانشمندان، این جسم از نظر ترکیب شبیه به اجسامی است که بیرون از منظومه شمسی ما وجود دارند. پوسته آن نتیجه میلیون ها سال بمباران اشعه کیهانی است. این لایه به حدی مقاوم است که حتی در صورت عبور سیارک از خورشید، از بخار شدن آب منجمد درون آن جلوگیری می کند.

همچنین بخوانید:

دانشمندان به دنبال ارسال کاوشگر به سیارک oumuamua هستند


ضخامت بالای پوشش سطح سیارک اومواموا

به عقیده تیم، سطح سیارک اومواموا به اجسام کوچک منظومه شمسی که در یخ های غنی از کربن پوشش داده شده اند شباهت دارد. ساختار این اجسام با قرار گرفتن در معرض اشعه های کیهانی مورد تغییر و تحول قرار می گیرد. آن ها عقیده دارند پوشش ماده ای غنی از ارگانیسم دارای نیم متر ضخامت سیارک اومواموا، آب منجمد درون آن را حفظ کرده و از بخار شدنش جلوگیری می کند، حتی اگر دمایی به میزان 570 درجه سانتیگراد به آن اعمال شود.



طی مشاهده ای دیگر مشخص شد رنگ سیارک اومواموا شبیه به سیاره های کوچک یخی است که در کمربند کویپر و دورتر از سیاره پلوتو قرار دارند. این موارد نشان می دهد شی مذکور، از یک سامانه خورشیدی شبیه به منظومه شمسی خودمان به اینجا آمده است. یعنی این جسم پیش از رها شدن در فاصله میان ستارگان، در یک منظومه خورشیدی شبیه به سیستم خورشیدی ما قرار داشته است. با وجود علم بر این موضوع، هنوز نمی دانیم ستاره مبدا سیارک اومواموا در کجا قرار دارد.

مشاهدات و نتیجه گیری های مربوط به مسیر'اوموآموا'، عمدتاً با داده های تلسکوپ pan-starrs1 و تلسکوپ تلسکوپ هاوایی-فرانسه-کانادا (cfht)، و ترکیب و شکل آن از تلسکوپ وی ال تی و تلسکوپ جمنای جنوبی در شیلی، و همچنین تلسکوپ کک در هاوایی به دست آمده است. این اطلاعات توسط (karen j. meech کارن جین میچ)، (رابرت وریک robert weryk) و همکاران آن ها گردآوری شد و در ماه نوامبر در مجلهٔ نیچر ۲۰ نوامبر منتشر شد





برچسب ها : سیارک اومواموا oumuamua - سیارک ,منظومه ,اوموآموا ,اومواموا ,شمسی ,تلسکوپ ,سیارک اومواموا ,منظومه شمسی ,اعلام کرده ,منظومه خورشیدی , هاوایی ,سیارک اومواموا oumuamua
سیارک اومواموا oumuamua سیارک ,منظومه ,اوموآموا ,اومواموا ,شمسی ,تلسکوپ ,سیارک اومواموا ,منظومه شمسی ,اعلام کرده ,منظومه خورشیدی , هاوایی ,سیارک اومواموا oumuamua
Facebook Twitter Google Plus Digg Share This RSS
چشمه اطلاعات، خبرها و مقالات را بصورت کاملا اتوماتیک از منابع فارسی دریافت و طبق قوانین و مقررات با ذکر منبع بازنشر میکند. با توجه به ذکر منبع اطلاعات چشمه هیچگونه مسئولیتی در قبال محتوای مطالب ندارد و در صورت مشاهده محتوای نا مناسب میتوان بر روی گزینه “درخواست حذف ” در صفحه مورد نظر کلیک نمود.
All rights reserved. © Cheshme 2016-2017 Run in 1.046 seconds
RSS